Bevrijdingsfestival Local Heroes – Groningen is één grote familie

Bevrijdingsfestival

Bevrijdingsfestival. We hebben misschien een route voor jullie uitgezocht, maar dat betekent niet dat we die zelf moeten volgen. Daarom checken we al het moois dat Groningen te bieden heeft bij de Local Heroes stage.

De Parkweg lijkt een rivier van mensen. Een grote menigte die langzaam naar één plek toestroomt:  Stadspark. Langs de oevers is genoeg vermaak. Een familieband, studenten die keihard hitjes blazen en enkele voorbijgangers die even op adem komen, hun biertje wegtikken en de stroming weer induiken.

Bevrijdingsdag in Stadspark

Ook wij volgen de meute. Fietsje aan de hand, want fietsen doe je niet in de rivier. Het is mooi om te zien hoe iedereen op z’n dooie gemakje de tocht naar vrijheid onderneemt. Maar deze queeste wordt, eenmaal bij de hoofdingang van het Stadspark aangekomen, een stuk lastiger.

De rij die zich al bij de stoplichten gevormd heeft, lijkt oneindig. Wat te doen? Gewoon rustig wachten op je beurt… of is er stiekem toch een alternatief? Er is altijd een alternatief! Collega Thom weet het wel: “We gaan aan de kant van de Local Heroes stage naar binnen.” Is het daar niet net zo druk? “Nee man, daar loop je zo door.”

De boy heeft gelijk. We lopen om het Noorderpoort College heen. Het lijkt bijna of we tegen de stroming inzwemmen, want iedereen gaat naar de hoofdingang. Op een paar mensen na. Dat geeft hoop en al snel staan we voor een paar lege hekken. De beveiliging lacht ons vriendelijk toe en we zijn binnen.

Confetti kanonnen op de vrijheid

Net op tijd ook. Het barpersoneel staat met confetti kanonnen in de aanslag. Wanneer ze die gaan afvuren? “Het teken komt vanaf het podium”, weet Wolvon basgitarist Ruben van Walraven met een grijnsje te vertellen. Mooi, dan hoef ik niet een halfuur met mijn telefoon in de aanslag te wachten. Of toch wel.

Zonder enig aftellen knallen slierten papier en confetti de lucht in. Snel druk ik op record. Op het veldje dat eerst aardig leegstaat, is het nu druk. Opgeblazen ballen met Bevrijdingsfestival erop worden door de menigte hooggehouden. Finalist van POPgroningen Talent Award, Jooz springt de bühne op.

Groningen is één grote familie

Rapper Jooz knalt vanaf moment één keihard over ons heen. Slick snorretje, hippe outfit en rhymes waar je lang over na blijft denken. “Hij is nog maar net een aantal jaren bezig en nu al heel goed”, zegt Sjoerd Nijland, hoofd POPgroningen.

In een akoestisch intermezzo slaat de Molukse rapper de spijker op z’n kop. Begeleid door zijn vader op gitaar herinnert hij ons er aan dat we allemaal familie zijn. En er is niets belangrijkers dan familie. Ik zie mensen knikken. Al is het Groningse publiek nuchter van aard, het zingt hard mee met het refrein: “Familia, familia, familiaaaaaaa.”

Sicke ninja shizzle

Als dat niet genoeg is, volgt Jooz op met een spoken word over vrijheid. De rapper benadrukt zijn kennis van de geschiedenis, de leed die de Nederlandse politiek het Molukse volk heeft aangedaan na WOII. Maar no hard feelings, want we zijn allemaal Nederlander en we zijn vrij. Het is de beste vrijheidsspeech die ik hoor op dit festival.

Na wat sicke tracks waarbij zelfs ninja’s het podium opkomen en weer confetti kanonnen worden afgeschoten, verlaat Jooz de bühne. Host van de dag Johannes Peetsma van The Given Horse kondigt Hollow Men aan en wij lopen door richting de main stage.

Gezellige drukte en sterke verhalen

De ruimte waar we aan gewend zijn bij het podium van Local Heroes, maakt plaats voor een gezellige drukte. Stapvoets bewegen we ons naar de drafbaan. Het is bijzonder hoe Groningen op een dag als vandaag één wordt. Jong, oud, alternatief en hip lopen naast elkaar, vieren de vrijheid. Af toe vang ik een gesprek op waar ik met mijn oren van sta te klapperen.

Zo ook van twee vrienden die sterke drugsverhalen ophangen. De één: “Ik dus bijpillen en bijpillen. Voor ik het wist, had ik er vijf in m’n mik. Toen het Noorderplantsoen ingelopen. Beetje rondjes wandelen. Stond ik ineens bij het prieeltje.” De ander: “In je ééntje dit?” De één: “Ja man, wat dacht jij dan?”

Giga-drukte bij Boef op Bevrijdingsfestival

We hebben een duidelijk target vandaag: een glimp opvangen van de man die binnen een aantal dagen miljoenen views op YouTube wist scoren met zijn track Habiba. Eerst maar even eten voordat we de hiphop stage induiken voor Boef.

“Ik zou daar niet naar toe gaan hoor!” Een blond meisje drukt zich een weg door de menigte. Niet in de richting van de tent, maar juist de andere kant op. Op de vragende blik van collega Freek houdt ze halt. “Het is daar echt te druk. Je kunt de tent niet eens binnenkomen. Echt kijk maar.” Ze heeft gelijk.

Hans Hannemann

Oké, wat nu? Thom wil kosten wat kost Boef zien. Al is het van een kilometer ver. En de rest? Wij zijn het over eens dat Local Heroes the place to be is. Ruimte, drank, vreten, bekenden en koffie. Wat wil een Groninger nog meer? Hé-le-maal niets!

Wanneer we de stage naderen horen we vanuit een ander podium bekende klanken. “Is dat niet?” Oh jawel! Het is Hans Hannemann en de Lone Riders. Dat kunnen we niet aan ons voorbij laten gaan. Even een goede dosis Oude Peekelse country. Definitely worth it.

Local Heroes: eindstation van deze trein

Het regent, de avond valt en we komen eindelijk aan bij, wat later blijkt, ons eindstation. Onder de dikke sound van Model Depose happen we een braadworst, slaan we een aanbieding op space cake af en toppen de boel af met een kop thee en een muffin. De gedachte aan cake had blijkbaar wel iets getriggerd.

“Ik vind het een beetje eng om voor jullie te staan zo”, zegt LGHTNNG zangeres Doortje tegen het publiek en zet het nummer Keep it Together in. Goeie track om wat marinierstechnieken te leren om jezelf warm te houden.

Zo leer ik dat je met een maat elkaars armen kruislings moet vastpakken en zaagbewegingen moet gaan doen. Volgens leraar Eric doen de special forces dit ook. Hij heeft gelijk. Ik gloei helemaal na enkele seconden. Wat een vette festival-hack dit! Weer wat geleerd.

Na Electropoëzie is de koek echter op. Tijd om huiswaarts te keren. Wat een dag, wat een vrijheid. Kon minder.

Ga het gesprek aan ( comments)