‘Aberdeen uit’ door de ogen van Sikkom – sfeerverslag

Aberdeen FC - FC Groningen

Woensdagmiddag landt rond 11:30 lokale tijd het vliegtuig op Aberdeen International Airport, met aan boord de selectie en het bestuur van FC Groningen, sponsoren en pers. Het begin van Sikkoms avontuur in Aberdeen.

De vlucht heen en de sfeer tot de wedstrijddag tot een uur of 15:00 zijn besproken in twee sfeerverslagen (hier en hier). We pakken de draad op vanaf een paar uur voor de wedstrijd, tot de terugreis.

Rond 15:00 uur op de wedstrijddag verlaten Matthijs Sorgdrager (verslaggever DvhN) en ik het plein, om in het hotel wat foto’s up te loaden en tekstjes te tikken. Matthijs is bezig met een sfeerverslag voor Dagblad, ik voor Sikkom.

De sfeer is nog wat tam

Met de nodige oploskoffie bij de hand bespreken we de ervaringen. Voor Matthijs is het allemaal nieuw. Hij is nog niet eerder mee geweest met een uitwedstrijd van FC Groningen. Laat staan een trip naar het buitenland. Ik ben in Fiorentina geweest en ga al jaren met enige regelmaat mee op ‘away days’. Maar een Europese reis blijft bijzonder.

We zijn het er over eens dat de sfeer nog wat tam is. Twee dagen zijn we nu in Aberdeen en de terrasjes worden steeds drukker bevolkt door Groningers. Maar echte voetbalsfeer met een hossend plein, zingende supporters en schreeuwende mannen, dat hebben we nog niet aangetroffen.

Na het tikken van de verslagen, pakken we onze spullen. We gaan weer richting plein, om ons aan te sluiten bij de supporters. Vanaf het plein gaan ze massaal in een mars naar het stadion. Dat willen Matthijs en ik allebei vastleggen. Onderweg naar het centrum spreken we de hoop uit dat er inmiddels wat meer sfeer in zit.

Aberdeen FC - FC Groningen

“We are from the geen white army!”

De gebeden zijn gehoord. Bij het naderen van het plein horen we al meer voetbalsfeer dan we hebben opgevangen in de twee dagen dat we rondstruinen in de Schotse stad. Castle Gate, zoals het plein heet, is inmiddels helemaal in beslag genomen door supporters uit Groningen.

Aan het plein zitten drie pubs met terrassen, deze worden alle drie bevolkt door honderden Groningers. In het midden staat een oud muziekkoepeltje-achtig bouwwerkje. Ook daar staan tientallen FC-supporters.

Tussen de verschillende terrasjes wordt over en weer gezongen. “We are from the green white army,” klinkt het vol overgave uit de kelen van tientallen supporters op een terras. Het lied wordt opgepikt door supporters aan de ander kant van het plein. “We are gonna win today!”

Het liedje slaat over naar het derde terras. “Cause we are the pride of the north! We are from the green white army!” Tegenover het terras waar de harde kern van FC Groningen zich heeft verzameld, staat een handje vol Aberdeensupporters met ontzag te kijken.

Aberdeen FC - FC Groningen

Schotten in Schotland

“This is great man,” vertelt een van de gasten. “This is really a good atmosphere. I’ll be visting Groningen next week. If I see this, I’m looking forward to it, very much.” De Aberdeensupporters zijn niet de enige die met verbazing naar het gebeuren kijken.

Er komen steeds meer Schotten op het kabaal en het schouwspel af. Ook traditionele Schotten, met kilt en al. Ze vormen een gewillig foto-object voor supporters van FC Groningen en ze laten zich er graag voor lenen. Trots als ze zijn op hun cultuur en hun stad.

Twee oude dames sjokken over het plein en blijven halverwege staan en kijken verwonderd om zich heen. Ze trekken me aan de mouw en vragen wat er aan de hand is. Na uitleg dat er vanavond een voetbalwedstrijd is en dat dit allemaal supporters van de FC zijn, besluiten ze te gaan zitten op een bankje om nog even te blijven kijken.

De tocht naar het stadion

De politie is ondertussen vrij massaal aanwezig. Een busje met camera houdt alles en iedereen in de gaten. Er zijn vier agenten op een paard en een tiental gewone dienders op het plein. Volgens de agent, die ik spreek, verloopt alles goed en rustig. Hoewel de supporters van de FC volgens hem veel lawaai maken en weten hoe ze een feestje moeten bouwen, verwacht hij geen ellende.

Iets na zes uur gaat er een golf van opwinding over het plein. De Z-side neemt het voortouw en begint met de mars naar het stadion. Gevolgd door alle supporters op het plein en de politie, die nog wat extra manschappen heeft opgeroepen.

Het is een imponerend gezicht. Sikkom 700 fanatieke, hard schreeuwende en zingende FC-supporters die in één lange stoet, door de binnenstad van Aberdeen. Langs de route legt iedere Schot zijn bezigheden voor even neer.

Imponerend

Achter de ramen verschijnen huisvrouwen die stiekem foto’s maken. Loodgieters en bouwvakkers leggen het gereedschap neer om met de telefoon een video te maken. Enkele Aberdeensupporters zijn druk aan het bellen. Pubs stromen leeg, en mannen, kinderen en vrouwen kijken vol ontzag naar de stoet.

Ook in de bakermat van het voetbal, het Verenigd Koninkrijk, zijn dergelijke taferelen geen dagelijkse kost. De politie heeft de handen vol om de groep FC-aanhangers op de juiste weghelft te houden, zodat het overige verkeer niet te veel hinder ondervindt.

Politie ter paard, busjes, heel veel auto’s en tientallen agenten op de voet escorteren de stoet naar het stadion. Behalve heel veel liederen, lawaai en “Wij zijn Groningen, wij zijn Groningen!” gebeurt er niets ernstigs.

Akkoord van Aberdeen, niet van de FC

Vlakbij het stadion kijkt oom agent dan ook tevreden toe. “This is magnificant. Very great, I think I enjoy this walk as much as you do,” vertelt hij met een enorme glimlach. Dan is het voor mij zaak de stoet te verlaten en mijn plekje op te zoeken op de perstribune.

Dat gaat niet zonder slag of stoot. Ondanks dat ik een perskaartje heb voor de wedstrijd, sta ik niet op de lijst en mag ik in eerste instantie niet naar binnen. Tot de perschef van Aberdeen zich ermee bemoeit. De deuren gaan open en ik stel een belangrijke vraag aan de man.

“Is it okay if I make live radio on the internet about this match? I don’t know if there are any rights on this match.” De man begint bijna te lachen. “You’re welcome to make radio, I’ll give you a nice spot on the tribune where you have all the facilities.”

Vreemd, volgens de persman van FC Groningen ligt het qua rechten allemaal heel ingewikkeld en mag ik absoluut niet de digitale ether ingaan. De Schotten, de organisatoren van de wedstrijd, zien echter geen probleem en drukken me nogmaals op het hart dat ik vrij ben om radio te maken.

Aberdeen tocht naar stadion FC Groningen

Zenuwachtig voor live radio

Ik krijg een plekje toegewezen in een verlepte skybox, ingericht voor de pers. Niet een luxe box zoals we die kennen van moderne Nederlandse stadions. Een kleine ruimte, met een een bureau tegen het raam, een aantal stoelen en een keukentje, meer is er niet. Het ruikt er muf.

Het keukentje goed uit. Er kan water getapt worden en als ik twee keer drie kwartier radio ga maken, is enige bevochtiging van de keel en luchtwegen een pré. Laptop aan, testen of de app nog werkt. Koptelefoon op, snel nog twee berichtjes maken en dan is het dik vijf minuten voor de aftrap. Tijd om live te gaan.

De zenuwen kloppen in mijn keel, het angstzweet breekt uit aan alle kanten en stroomt als een op hol geslagen rivier door mijn bilnaat. ‘Wat heb ik mezelf op de hals gehaald, waarom zeg ik dapper dat ik wel even radio maak, zonder dat ik ook maar enige ervaring heb en ik een stem heb waar je nierstenen mee kunt vergruizen,’ vraag ik mezelf af. Ik ben bang dat slechts een handjevol vrienden luisteren en een paar onbekenden. Maar er zullen toch niet meer dan twintig mensen luisteren. ‘Waar doe ik het eigenlijk voor,’ somber ik in mezelf.

Radio maken in Aberdeen

“Balletje breed, balletje terug, balverlies”

Een weg terug is er niet meer. De appjes stromen na de eerste paar uitgesproken zinnen binnen. “Gaat hartstikke goed man,” of “Live in de tuin in Bedum,” en “Dit is hilarisch, ga zo door.” De opbeurende woorden geven energie en de zenuwen verdwijnen snel. Vooral ook omdat Matthijs, met wie ik het hokje deel, met regelmaat moet lachen en net zo vaak een dikke duim de lucht insteekt.

Na twee keer drie kwartier is de gifbeker leeg, de draak van een wedstrijd zit er op. De beginstand is de eindstand en voor mij het sein te stoppen met de radio. Ik sluit af met de woorden: “Dit was een verschrikkelijke wedstrijd. Samen te vatten in balletje breed, balletje terug en balverlies. Ik ben er klaar mee, bedankt voor het luisteren en tot ziens.”

Het is vermoeiend om anderhalf uur door te lullen. Zeker als de wedstrijd saai is en er amper wat over te zeggen valt. Dus praat ik tijdens de clash over zeemeeuwen, het prachtige stadion, de training, de dames die koffie komen brengen, over Schotse pasteitjes en meer van dat soort onzin.

Twitter

Sociale media lovend over Sikkom Radio

Maar het wordt gewaardeerd. Zodra de headset van het hoofd is, heb ik tijd om grondig in sociale media te duiken. Op Twitter tientallen lovende reacties. Beter dan Noord, hilarisch, grappig en met passie gesproken, is de teneur van de meeste berichten.

Bart Breij, journalist van iCulture (voorheen iPhoneclub) twittert: “Gewoon een radioverslagje omdat het kan. @Sikkom050 is regioblog nieuwe stijl. Geen ‘bingo onder genot van koffie appeltaart’ gehannes. Dat lees je maar op die suffe huis-aan-huis sites. Trapt toch niemand meer in. @Sikkom050 staat veel meer ín de regio. Waar ’t evenement is.”

Ook op het supportersforum en zelfs op Voetbalzone heel veel positieve reacties. De glimlach wordt steeds groter, de vermoeidheid maakt plaats voor trots en het is tijd voor een sigaret. Ik pak mijn spullen, groet Jan Mennega en Matthijs Sorgdrager en meld dat ik ga roken en naar het hotel ga.”

Aberdeen Groningen

12.000 luisteraars

In het hotel open ik Google Analytics en het programma waarmee ik heb uitgezonden. Ze vertellen me dat sikkom 12.000 mensen hebben geluisterd. Een uurtje later arriveert Matthijs in de hotelkamer. We nemen nog een kop oploskoffie en vertrekken naar de binnenstad. Het werk zit erop. Tijd om te zuipen en te feesten.

Om 01:00 uur gaan de pubs dicht. Een enkele club blijft tot 02:00 uur open. Maar dan staat toch echt iedereen op straat. Ik raak in gesprek met een dronken Schot. Hij vertelt dat hij komende week naar Groningen gaat.

Ik feliciteer hem daarmee en vertel wat over de stad. “Bij ons zijn de kroegen de hele nacht open. Er zijn coffeeshops waar je legaal wiet kunt kopen. Je kunt legaal naar de hoeren als je wilt en in Groningen, lopen in tegenstelling tot Aberdeen, echt veel mooie vrouwen rond.”

Aberdeen FC - FC Groningen

Groningen is veel toffer dan Amsterdam

De jonge gast begint te glunderen en gelooft het haast niet. Hij is weleens in Amsterdam geweest en dat was al tof, maar afgaande op mijn beschrijving, concludeert hij dat Groningen nog vetter is. Ik bevestig zijn conclusie en hij omhelst me spontaan. “Its gonna be fucking great!”

Matthijs en ik besluiten naar het hotel te waggelen. Maar supporters houden ons tegen. Nog een biertje, is het verzoek. Dat kan in het casino, het gokpaleis is als enige spot tot diep in de nacht geopend. We zijn de flauwste niet en gaan voor een afzakkertje.

Ze zijn streng bij de deur van het casino. Legitimatie verplicht en dronkenschap wordt niet getolereerd. Een paar gasten worden weggestuurd en een Groningensupporter trekt ter plekke zijn reiskoffer open om zijn korte broek te vervangen door een lange broek, zodat hij ook naar binnen mag. Binnen vertelt hij waarom hij zijn reiskoffer bij zich heeft.

Aberdeen Groningen

Aberdeen uit zit erop

“Ik besloot pas op het laatste moment om heen te gaan en moest vliegen vanaf Brussel. Door files miste ik de vlucht, maar ik kon voor een kleine extra bijdrage een vlucht later nemen. Ik zou dan om 22:00 uur landen in Aberdeen. Ja inderdaad, na de wedstrijd pas, maar hoe vaak krijg je de kans om bier te drinken met andere supporters in Aberdeen? Dat is voor mij al voldoende reden om te komen.”

Tegen vier uur in de nacht strompelen Matthijs en ik naar het hotel. Het is alweer licht in Aberdeen en we zijn dronken. De volgende dag krijgt Matthijs een berichtje. De FC-supporter die geweigerd is bij het Casino, wil na de weigering naar zijn appartement lopen. Ongeveer honderd meter van het casino vandaan. Maar hij loopt twintig minuten lang de verkeerde kant op, om uiteindelijk kilometers van zijn hotel te stranden, waar hij maar besluit een taxi naar zijn tijdelijke onderkomen te nemen.

Om twaalf uur worden we de volgende dag opgepikt bij het hotel en naar het vliegveld gereden. Aberdeen uit zit erop. Het was geen Fiorentina uit, maar tof was het en dit pakt niemand de 700 supporters meer af.

Aberdeen Groningen

Psst, hier meer afleiding: