Acht keer heerlijk herkenbaar Bevrijdingsfestival Groningen

Bevrijdingsfestival

Koters die bekers verzamelen, veulste dronken bekenden tegenkomen en meer. Dit is acht keer heerlijk herkenbaar Bevrijdingsfestival Groningen. Want sommige dingen veranderen echt nooit.

Lekker met z’n allen naar het Stadspark op 5 mei. Mooi man. Gister nog een berichtje dat we met zo’n 100.000 man en vrouw zijn, maar maak daar heel rap 135.000 van. Loeigezellig.

En toffe muziek ook: Triggerfinger, 2ManyDJS, De Likt, Eenhoorn Joost en meer. Maar waar de line-up elk jaar anders is, kom je andere dingen jaar in jaar uit weer tegen. Honderd procent. Daarom een lijstje heerlijk herkenbaar Bevrijdingsfestival Grunn.

1. Smokkeluh!

Een gratis festival, en dan tóch zo knieperig zijn om je eigen drank mee te nemen. Jep, elk jaar weer. De een heeft de halve liters Heinie’s bij z’n sokken in gestopt, de ander holt een brood uit om er een fles whisky in te verstoppen. Gierigheid maakt een mens creatief.

Andere veelgebruikte methodes: je tas smijten naar iemand die al achter de controle staat of via de brandnetels, slootje over en via de Kinderweide het terrein op. Risico: de V’tjes zien het en nemen de handel in beslag. Huilen.

2. Collega’s en bekenden in alle staten

Je bent aan het Dansen bij de Bus en ziet die ene nette collega compleet uit z’n klarinet gaan. Zonnebril op, hevig transpirerend met een Spaatje Blauw in z’n klauw. Dan weet je het wel. Maandag weer zó down op het werk, dat ‘ie niet zou misstaan in een aflevering van Knoop in je Zakdoek.

Bevrijdingsfestival is namelijk een beetje op vakantie in eigen Stad. Gevaarlijk. Want het verschil met een tripje de grens over: je kunt bekenden tegenkomen. In alle staten, welteverstaan. Niet zelden vliegt er iemand om je hals die je in het ‘echte leven’ slechts een keer vluchtig gesproken hebt. Moiuh!

3. Eindeloos in de rij staan

Bevrijdingsfestival Groningen 05

Het ding met 135.000 mensen is: ze willen allemaal hetzelfde. Pissen, bier, eten, muntjes, van A naar B komen en ga zo maar door. Een gedeelte van 5 mei breng je dus ongetwijfeld in de rij door. Voordeel: vrienden heb je zo gemaakt. Helemaal met pils achter de kiez’n.

4. ‘Nee sjap, andere hamburgertent!’

“Rechter paal vooraan! Ik herhaal: rechter paal VOORAAN!’ Links en rechts mensen die al telefonerend een locatie beschrijven. “Nee sjap, andere hamburgertent!’ Sta je dan met je zes bier. Zonder dat je het weet slechts tien meter van je vrienden verwijderd. Zo dichtbij, maar toch zo ver weg. Die ga je nie vinden nie.

5. Bekerkinderen

Bevrijdingsfestival bekers

Bier op, dus je zet de beker eem in het gras. Twee keer knipperen en hij is weg. Hoe dan?! Dat is de legende van de bekerkinderen van het Stadspark. Kleine gnoompjes die van afstand gespannen toekijken hoe jij je laatste slok bier neemt. En dan ‘BAM’ toeslaan.

Maar zonder gekheid: voor een x aantal bekers kun je een muntje krijgen. Vandaar een hoop kinders die ze verzamelen en met hele stapels het terrein over banjeren. Goeie zaak wel. Zo kunnen ze een centje bijverdienen én het blijft schoon. Weten wat het oplevert, zo’n dagje sprokkelen? Lees dan het verhaal van Hidde.

6. Kutsfeer Sena Stage

Vrijheid blijheid, zou je zeggen. Nou, dat is niet voor iedereen logisch. Zo blijkt elk jaar dat sommige luitjes het niet helemaal snappen en dan met name bij de Sena Performers Stage. Kutsfeer.

Want waar bijna overal de positiviteit overheerst, is het vaak ieder voor zich bij de urban toko. Overal is men bereid een omgestoten biertje te betalen, of je er langs te laten indien nodig, maar niet hier. Nee, hier geldt survival of the asocialest. Zonder te kijken als een malloot door de menigte beuken om vooraan te staan.

Iets ervan zeggen of iemand te lang aankijken, kan zomaar leiden tot een opstootje. Of kopstootje. Een beetje jammer.

7. Het piswoud

Overal urinoirs en toiletten, maar nooit genoeg. Of men geeft gewoon de voorkeur aan plantjes en boompjes, want vooral het bosje bij het viaduct lijkt op een schmutzige Duitse parkeerplaats. Allemaal mannen in spreidstand. En als je iets verder het groen in durft te lopen: vrouwmensen die zich om bomen klemmen. Zodat ze niet achterover tuimelen bij het legen van de blaas. Bijzonder wel.

8. Koppijn

Deze geldt natuurlijk voor de volgende dag: kloppende harsespijn. Drink dus af en toe een klassiek gemeentepilsje. Al voor één muntje haal je een hervulbaar flesje zodat je bij een van de waterpunten – ingang drafbaan, local heroes stage en Dansen bij de Bus – een halve liter kunt tappen. Gratis en verstandig.

Zelf nog andere herkenbare Bevrijdingsdagtaferelen? Zet ze vooral in de comments op Facebook. Is leuk.

Ga het gesprek aan ( comments)