Jeeej! De herfstblad-kunstenaar is terug om Grunn een beetje op te leuken met smileys

Foto van Jan Duurt Dijkman Jan Duurt Dijkman

Ineens verschenen in het najaar van 2020 smileys in het straatbeeld van Grunn. Gemaakt van bij elkaar geharkte herfstbladeren. Eerst in Pioenpark in Ooooooosterpaaaark. Later ook in andere wijken en het Noorderplantsoen. En dit jaar zijn ze er weer. Heuh!

Er hangt een zweem van mysterie rondom de herfstbladkunstenaar, die hij graag in ere houdt. In de wijken waar hij toeslaat wordt wel al jarenlang geroezemoesd. De meeste hondenbezitters, die driemaal daags door Oosterparkwijk struinen, kennen de smileys. Ze vinden het allemaal leuk, blijkt uit de zoektocht van Dvhn-verslaggever Matthijs Sorgdrager in december 2020. Maar wie het is?

De man met beige jas, bladhark en een hoop bladeren

“Je zou het eens bij Stadsbeheer moeten vragen”, vertrouwt een oudere man met een kleine hond de journalist toe. Waarom? “Omdat hij met een bladhark rondloopt.” Een ander meldt dat hij een beige jas draagt. Een derde vertelt dat hij alleen in de middag werkt. 

Na krap een uur zoeken, geeft Matthijs het op. Maar als hij ‘s middags naar de redactie rijdt, gaat ‘ie toch eem langs het park. Daar treft Matthijs een man met een beige jas. Met een bladhark en in zijn armen een hoop bladeren.

Hij zegt dat hij Martijn heet en in de Oosterparkwijk woont. Hoe oud hij is, vertelt hij liever niet. Op de foto wil hij al helemaal niet. “Dan gaat het om mij en dat hoeft niet.” Bescheidenheid siert de mens en de kunstenaar nog veel meer. Want het effect is leidend, niet het ego van de maker. “Je ziet mensen glimlachen. Dat is prachtig. Bovendien vind ik het zelf mooi om te zien.”

Daarom smileys

Martijn is eind 2020 sinds een paar weken actief in de Oosterparkwijk. Hij harkt aan de Gorechtkade, het Oosterpark en het Pioenpark. De ene dag is hij een uur bezig, de andere dag langer. De dag dat Matthijs hem spreekt, is hij bezig om een smiley die hij eerder gemaakt heeft een beetje aan te passen. “Hij was niet zo goed te zien.”

Tijdens het harken denkt hij na. Waarom zijn sommige mensen rijk en anderen niet? Waarom krijgen jongetjes blauwe kleren aan en meisjes roze kleren. Af en toe steken voorbijgangers hun duim op. “Mooi, er is een stukje minder spanning in de wereld, dus ik heb wat positiefs bijgedragen.”