Lijsttrekker Urk en student in Stad klapt uit de school over FvD: “Ik was niet stabiel, maar de partij nog veel minder”

De tirade die Joas van der Reest, de 22-jarige lijsttrekker van Forum van Democratie op Urk, afstak nadat bekend werd dat de partij geen enkele zetel haalde op het eiland, is viraal gegaan. De student aan de Hanze komt echter terug op zijn woorden, biedt excuses aan, gaat door het stof en doet een boekje open over de partij.

Een kleine maand voor de gemeenteraadsverkiezingen bezoekt Baudet het voormalige eiland. Niet zo gek, want Urk lijkt een potentiële goudmijn te worden voor FvD. In het dorp staat men, net als FvD, zeer kritisch en sceptisch tegenover het coronabeleid en de vaccinatiegraad is nergens in Nederland zo laag als op Urk. Baudet wordt tijdens zijn bezoek als held en verlosser onthaald. Iedereen wil met hem op de foto en Baudet laat zich ontvallen dat Urk zijn meest favoriete dorp is. “Ik vind Urk geweldig. Als we de helft van de zetels pakken, ga ik op Urk wonen!”

“Het sloeg nergens op wat ik zei”

De verwachtingen voor de verkiezingen zijn dus hooggespannen. Niet alleen bij Baudet, ook bij Joas. De jonge lijsttrekker hoopt met minimaal een zetel in de raad te komen. Het pakt anders uit. SGP verdubbelt het aantal zetels en FvD haalt er wel geteld nul. Waar de beweging bij de Tweede Kamerverkiezingen twee jaar geleden nog 1200 stemmen haalt, sprokkelt de lokale tak nu dik 300 stemmen. Een tegenvaller, die erin hakt bij Joas. In het virale interview op Omroep Flevoland, een paar uur na het sluiten van de stembussen, steekt hij zijn verontwaardiging niet onder stoelen of banken. “Urk wil gewoon niet vooruit. Urk wil geen oplossing voor de wooncrisis. Ze stemmen liever op demente raadsleden.”

Op Radio Urk en bij ons komt Joas daags na de tirade terug op zijn uitlatingen. Hij vertelt dat er veel over hem heen is gekomen. “Het sloeg nergens op wat ik zei. Alle kritiek die ik heb gekregen is meer dan terecht. Dat is gewoon het geval. Ik heb het lang volgehouden, maar op het einde brak ik.”

“Moeilijkste tijd van mijn leven”

Dat komt, volgens de student, omdat hij de zwaarste tijd van zijn leven achter de rug heeft. “Daar wil ik eerlijk over zijn. Ik heb drie maanden lang op mijn lip gebeten en mij ingehouden. Drie maanden lang ben ik voor de gek gehouden, maar die tijd is voorbij”, steekt Joas ferm van wal. “Al die tijd heb ik geacteerd dat ik een groot fan van Baudet was. Maar dat is niet zo. Integendeel. Ik heb juist enorm veel frustratie opgebouwd dankzij Baudet. Ik werd aangewezen voor deze mooie rol en wilde niet telleurstellen. Maar doordat Baudet meer en meer begon door te draaien, kwam ik een benarde positie. Het voelt alsof ik een soort politieke swindler ben geweest.”

Joas zegt nog steeds achter veel van de FvD-standpunten te staan, maar politiek en persoonlijk kapot te zijn gegaan aan het gedrag en de uitspraken van Baudet. Die werken volgen hem ondermijnend. “Ik ben drie maanden afhankelijk geweest van wat Baudet om 22:30 uur na een fles rode wijn op Twitter spuide. Daar moest ik het mee doen, daar werd ik op aangesproken, dat moest ik recht lullen. Dat kostte me steeds meer moeite. Ik vind Putin bijvoorbeeld geen fantastische vent. Oorlog vind ik verschrikkelijk.”

“Baudet rende als een idioot rond op Urk”

Het blijft, vertelt Joas, niet bij dubieuze uitspattingen van Baudet op Twitter die hem parten spelen. “Toen hij die een week voor de verkiezingen op Urk was, wist ik zeker: het is klaar. Het is helemaal klaar. Het narcisme droop van Baudet af. Als een ongeleid projectiel rende hij als een idioot over Urk. Luisteren naar de planning zat er niet in. Het was een grote en schaamtevolle puinhoop.”

Als voorbeeld noemt de student het idee om vis te eten. “Ik had met een bedrijf afgesproken dat we daar vis zouden eten. Baudet wist daarvan. Maar bij aankomst vond hij ineens dat er te weinig mensen waren, te weinig aandacht, dus moesten we ergens anders vis eten. Terwijl dat bedrijf op ons rekende en de boel al aan het bakken was. Het was stuitend. Baudet doet alsof hij idolaat is van Urk. Maar hij geeft er geen ene ruk om. Het is een groot toneelstuk. Hij weet niet eens of Urk een dorp of stad is. Hij weet alleen dat hij veel aanhang heeft op Urk, daar gaat het om. Die praat hij naar de mond. En bij het aansluitende event kwam ik er weer achter hoe erg ik me stoor aan dat hele Forumland idee.”

FvD-doctrine

Daarnaast heeft Joas zich drie maanden lang geërgerd aan de keiharde en dan weer warrige partijdoctrine. Joas: “Ik was geen lid van de partij, betaalde niks, maar stond wel op een verkiesbare plek. Volgens mij kan zoiets bij geen enkele andere partij.” Als ander voorbeeld noemt de student de verkiezingsposters. “We hadden sponsoren om mooie lokale verkiezingsposters te maken. Maar dat mocht absoluut niet van het hoofdkantoor. Het hoofd van Baudet moest er per se op. En dat voor lokale verkiezingen. Het sloeg helemaal nergens op, maar het moest. Gaandeweg werd mij steeds duidelijker dat FvD geen politieke beweging is, maar een commercieel bedrijf dat draait om Baudet.”

Al die frustratie, pijn, ellende en verdriet kwamen er volgens Joas uit bij het inmiddels legendarische interview op Omroep Flevoland. Joas: “Ik kon dat allemaal niet dragen. Geestelijk was ik er niet klaar voor, maar de partij ook niet. Continu gingen er dingen mis, telkens moest ik me weer verantwoorden voor de idiote uitspraken van Baudet. Het heeft me gesloopt. Ik ben zelf niet stabiel, maar de partij is nog veel minder stabiel. Je kunt mij verwijten dat ik te naïef ben geweest en met me heb laten spelen. Maar ik heb altijd gehoopt en gedacht een zetel te kunnen halen. Wat bij te kunnen dragen aan Urk. En dan niet onder de vlag van FvD. Mijn voornemen was om me direct af te splitsen na de verkiezingen.”

Beter zo voor al die jonge mensen

Dat hoeft dus niet, want met nul zetels is het lastig afsplitsen. Joas heeft daar vrede mee. “Het is goed zo, beter zelfs dat FvD in al die gemeentes amper zetels heeft gehaald. Vooral voor al die jonge mensen die op verkiesbare plekken stonden. Hoe ouder je bent hoe groter de kans dat je er niet intrapt. Jonge mensen zijn kneedbaarder dan ouderen. Daarom stonden ze hoog op de kieslijsten. Maar met deze partij en Baudet is dat een enorm zware last voor al die jongeren. Het moet maar eens afgelopen zijn.”

Ondanks de zware en moeilijke tijd, waarin Joas volgens eigen zeggen drie maanden op zijn tenen heeft gelopen, heeft hij er wel wat positieve dingen aan overgehouden. “Ik heb geleerd dat ik niet te naïef en opportuun moet zijn. Ik dacht dat dit een goede bijbaan zou worden. Maar daarvoor moet je dus nooit je moreel opzij zetten. Mijn ouders en vrienden weten hoe zwaar ik het heb gehad. Ik ben kapot gegaan. En hoop dat dit leed andere jonge mensen bespaard blijft.”

Luister hieronder naar de uitleg van Joas in de podcast Visser en de Vries. Joas is te horen vanaf 1:09.