Typisch Grunn: zatte Duitser zonder jas en bijna onderkoeld van de weg geplukt door barmhartige Stadjer

Random foto van ANP

Jorien Bakker fietst zaterdagnacht ruim na middernacht vanuit het centrum richting huis. Aan de Peizerweg treft ze tot haar schrik een Duitse tiener. Ladderzat en „zonder jas, handschoenen en met een lege telefoon.”

Dat is een gevaarlijke combinatie. Het vriest behoorlijk. De jongeman zou niet de eerste zijn die overmand door te veel drank zijn Waterloo vindt in een koude Groningse nacht. Daarom besluit Jorien de jongen achterop de fiets mee te nemen naar huis, achter het Stadspark.

Heino


„Nu zit ‘ie thuis onder een dekentje met een kopje thee te wachten tot zijn telefoon weer batterij heeft”, deelt Jorien op Twitter in een draadje over de avonturen met de Duitser, die door Jorien en haar vriend voor het gemak Heino wordt genoemd.

Terwijl Heino opwarmt en zich laaft aan de thee, proberen Jorien en haar partner te achterhalen in welk hotel hij bivakkeert, waar zijn vrienden zijn en hoe hij in hemelsnaam ter hoogte van Vesta aan de Peizerweg is beland. Toch een stukkie uit het centrum en ver weg van het bruisende nachtleven.

Prima joh

Daar komen ze niet achter. Wel vertelt Heino dat hij in een Best Western-hotel slaapt. De taxi wordt daarop gebeld om hem daarnaartoe te bonjouren. Maar tijdens het wachten haalt Heino uit zijn Whatsapp-geschiedenis dat hij naar Grote Markt 41 moet. Daar zijn de vrienden. En dat is heel wat anders dan een hotel. Daar zit namelijk Ocean 41, de nachtclub.

„Nog steeds klappertandend, ondanks de thee, weet hij uit te brengen dat zijn elf vrienden uit Oldenburg daar zijn”, deelt Jorien op Twitter. „Prima joh. Als jij zonder jas en met 15 procent batterij weer naar de kroeg wilt: be our guest. De taxi rijdt net voor en weg is Heino.”

Hartje Groningen


Einde verhaal op Twitter. Hoewel, Jorien plaatst nog een kleine toevoeging: „Mogelijk dat ‘ie inderdaad een kamer boven ‘de Drie’ had waar z’n vrienden al waren. Hoop het voor hem, want O oh wat was hij onderkoeld geraakt door zo ver de stad uit te lopen (vond hem ter hoogte van Vesta) in alleen een dun truitje en spijkerbroek.”

Wat een verhaal. Typisch Groningen waar menigeen zich verslikt in de strafheid van de Groninger nacht. Met ongetrainde lever is die moeilijk te behappen en Heino is niet de eerste die daardoor wordt geveld. En ook zeker niet de laatste. Gelukkig voor al die Heino’s is Groningen behalve een te gekke stapstad ook een hele barmhartige stad waar mensen naar elkaar omkijken. Ook naar dronken dropjes die amper uit hun Duitse woorden komen.