Beste dames, heren, collega’s, portiers, politie en andere hulpverleners

stappen groningen

Lekker stappen, hoe is dat nou tegenwoordig? Laatst zag ik een artikel voorbij komen; “Met vriendelijke groet, een hoer.” En een filmpje, waar een groepje jongens aan het kopschoppen zijn. Auto’s die bekrast worden. Dit speelt zich af in onze stad, Groningen. Wat is dit nou?

Als barvrouw, als normale meid die graag zo nu en dan op stap gaat in de stad, merk ik de laatste tijd flink wat verandering in de sfeer. Refererend naar het artikel, ben ik nog nooit zo geconfronteerd geweest met seksuele intimidatie als de afgelopen maanden. Afgelopen zaterdag was de druppel. Ik moet even mijn ei kwijt, nadat een aantal dingen mij zijn opgevallen.

Beste dames,

Een vrouw bij de borsten grijpen onder het mom van “een beetje gay is oké” kan net zo ervaren worden als een man dat zou doen. Dit is iets wat we vaak meemaken. Beetje onbeleefd niet? Als vrouw heb je niet meer het recht om een andere vrouw ongevraagd aan te raken, ook al denk je misschien van wel. Ook hoor ik verhalen van heren dat zij het ook zeker niet fijn vinden om zomaar aangeraakt te worden. De impact van deze dingen wordt vaak onderschat. Als wij het niet fijn vinden om zomaar aangeraakt te worden, moeten we ons ook even verplaatsen in een ander. Man of vrouw.

Beste heren,

Kijk, dit wordt een beetje een langdradig verhaal hè. Ik wil niet zeuren, maar een aantal dingen kunnen gewoon niet. Ik weet niet of jullie je er bewust van zijn. Waarschijnlijk niet, aangezien het steeds weer gebeurt en er niks aan gedaan wordt. Wat vinden jullie normaal en wat niet?

Is het normaal om zomaar je handen in mijn shirt te laten verdwijnen als ik even alleen sta? Overal voelen? Dit terwijl ik aan het werk ben, in een drukke zaal waar ik geen kant op kan. Ik hield je in de gaten zodat ik de portier erop af kon sturen. Toen je doorhad dat ik je eruit wou zetten, werd je boos. “Man, het was toch een grapje, doe normaal ofzo.”

Wanneer ik er met anderen over praat, komen er verschillende meningen naar boven:
“Waarom heb je hem niet meteen in elkaar geslagen?”
“Ik zou niks terug doen, ziet er een beetje raar uit voor andere gasten.”
“Je hebt z’n avond nu wel een beetje verpest hé.”
“Tja, het hoort erbij.”

Papengang nacht Groningen

Niet alleen als ik aan het werk ben gebeurt dit. Ik ging een keer gezellig een avondje stappen met vriendinnen. Jij en je vriend waren al een tijdje mijn vriendin aan het lastigvallen. Jullie negeerden de vraag om ermee te stoppen. Dit ging door tot ze er genoeg van had en van zich afbeet met een tik in je gezicht, in de hoop dat dit je liet stoppen. Dit vonden jullie niet leuk en jullie vielen haar aan. Jullie grepen haar bij de keel en geven haar een flinke rechtse tegen haar wang.

Iedereen nam het voor haar op, inclusief ik. Wie werden er uitgezet? Jullie en ik. Alsof ik bij jullie hoorde. Buiten werden jullie boos omdat jullie dachten dat ik jullie geslagen had. Nadat jullie me een paar keer flink met de dood bedreigden, liepen jullie weg toen jullie de politie zagen aan komen rijden. Nooit is dit opgelost of heeft iemand enige gerechtigheid gekregen. Mijn vriendin was in paniek de ambulance ingetild en onze avond was verpest terwijl jullie weer op stap konden, andere meiden lastigvallen. Laf.

Afgelopen zaterdag was zoals ik zei de druppel. Het constant naroepen op straat, het constant stiekem aan mij/andere meiden zitten, het intimideren en bedreigen. Zelfs toen mijn vriend naast me liep, was het respect ver te zoeken. Jullie schreeuwden me na met opmerkingen over mijn lichaam, of vertelden me dat jullie me zouden pakken en in dat steegje gaan nemen. En toen ik er klaar mee was en jullie erop aansprak, was ik een kankerhoer, een slet. Het was niet normaal dat ik boos werd op jullie gedrag. Want tja, het hoort erbij.

Beste portier,

Wat mag u doen als uw collega wordt aangevallen? Wat mag u doen als personeel wordt “betast” in de club? Dit is geen spoedgeval, toch? Wat mag u doen als er een groot gevecht uitbreekt? Dit is waarschijnlijk wel spoed, maar u zit vast aan een heel protocol, veel regels waar u zich aan moet houden. Heel frustrerend lijkt me dat. Respect van mensen naar u en uw werk is ook ver te zoeken af en toe. Van wat ik meekrijg.

Beste politieagent,

U luisterde mee met een gesprek tussen mij en een collega. Ik moest me ergens omkleden, maar wist niet waar. Mij werd verteld dat ik dat wel even snel in de lobby kon doen. Waar ging u zitten? Juist, in de lobby. Met een grote grijns op uw gezicht. Toen ik mijn ongenoegen toonde, kreeg ik het antwoord: “Wat wil je doen dan? Ik ben politieagent.” Ik denk dat mijn route (die ik expres via het politiebureau loop) naar het station na werk niet meer zo veel zin heeft.

Nee dames, heren, collega’s, portiers, politieagenten en andere hulpverleners, ik ben hier niet om jullie allemaal over een kam te scheren. Ik vraag me alleen af hoe jullie hierover denken? Welke normen en waarden hebben jullie? Wat kan wel en wat kan niet? Als er alcohol in het spel is, mogen dan meer dingen wel? Dit is nog lang niet alles, maar wel een kleine kijk in mijn beleving van het uitgaansleven, van een normale meid, die zo nu en dan graag op stap gaat.

Groningen is en blijft een mooie stad. Alleen soms moeten mensen zich iets meer bewust zijn over hoe ze andere mensen laten voelen. Inclusief ikzelf. Als dit zo was, zou het voor mij weer studenten-/uitgaansstad nummer 1 zijn.

Door Camille Koning – heb je ook een verhaal, blog, video of foto die het delen waard is? Stuur het in via ‘Dump je meuk’

Ga het gesprek aan ( comments)