Born To Be Wild(Plassers)

Oelinda de Vries

Foto door Roos Velting

‘Oh, jij bent toch die ene die damestoiletten in de binnenstad wou?’ Ja, zeker. En dat wil ik nog steeds. Niet alleen voor dames, overigens. Voor iedereen. Dus ook mensen die slecht ter been zijn of in een rolstoel zitten. Het is niet onopgemerkt gebleven, wildplas-gate in Amsterdam. En een aantal van jullie moesten aan mij denken. Wat ik ergens wel een compliment vind. Nu klinkt het ineens niet meer zo gek hè? Dat idee om openbare toiletten te plaatsen. Natuurlijk is het van de zotte dat er niet overal –en altijd toiletten beschikbaar zijn voor iedereen.

Van politiek heb ik weinig kaas gegeten. En ik houd best van kaas, dus kun je nagaan. En in tegenstelling tot de veronderstelling van velen, ben ik niet werkzaam binnen de gemeente. Wat eigenlijk best gek is, toch? Iemand met een titel als ‘burgemeester’ wie niets van doen heeft met de gemeente. Dat vinden ik en onder andere de leden van politieke partij 100% Groningen in ieder geval wel. En ook zíj moesten aan mij denken tijdens wildplas-gate! Tot mijn genoegen nodigde fractievoorzitter Marjet Woldhuis mij vorige week uit op het stadhuis.

Toen ongeveer een jaar geleden mij door een zekere wethouder werd verteld dat ik wel heel veel kon willen, maar dat ik in principe geen poot had om op te staan, was ik inderdaad een beetje teneergeslagen. Je raakt natuurlijk niet erg gemotiveerd als iemand je die mededeling geeft. Volgens hem is het bestuur heel ‘stug’ en kon ik beter tegen de media aanschoppen. Máár 100% Groningen heeft mij vorige week op het stadhuis weer een beetje hoop gegeven. We hebben het met name over de openbare toiletten, seksuele intimidatie en drogering tijdens uitgaan en mijn functie als nachtburgemeester gehad.

Wat mij terugbrengt op waar ik in de tweede alinea al een begin op maakte: De functie ‘nachtburgemeester’ moet meer body krijgen, om het maar even zo te noemen. Toen ik de titel kreeg, werd er werkelijk niets anders dan de titel en een loeizware ketting aan mij overhandigd. Ik heb nog een poging gedaan de term ‘nachtburgemeester’ te verhelderen door een event tijdens Let’s Gro te organiseren, maar dat liep ook niet bepaald storm. Het was een flashback naar mijn verjaardagen als kind wanneer iedereen altijd op vakantie was en niet langs kon komen. Gelukkig had ik geen taart besteld of kopietjes ergens van gemaakt, anders bleef ik daar ook nog mee zitten. Maar even alle gekkigheid op een stokje, er kwam geen schot in de zaak. En wellicht dat daar nu verandering in gaat komen. Het lijkt mij in ieder geval wel fantastisch.

Zoals ik al zei, politiek en de gang van zaken op het gemeentehuis, weet ik vrij weinig van af. Daar gaat 100% Groningen mij nu een beetje bij helpen. Wat ik ga doen in de tussentijd is zoveel mogelijk informatie verzamelen.

Best-case-scenario: Aan het einde van de rit staan die verdomde toiletten op de Grote Markt (pardon my French) en kan ik aan het eind van mijn termijn een duidelijke functieomschrijving op papier bij het stadhuis neerleggen die kan worden opgehaald door mijn opvolger.

Door: Oelinda de Vries, Nachtburgemeester van Groningen

Ga het gesprek aan ( comments)