Column | Terug van de beladen wedstrijd FC Groningen – FC Twente hoor ik dat bussen zijn gesloopt…

Aan de zuidkant van Stad was de sfeer grotendeels wél goed (Foto: @Visschtales)

FC Groningen – FC Twente. Voor veel supporters van de FC dé wedstrijd van het jaar. Buitenstaanders denken misschien dat de burenruzie met SC Heerenveen dat is. Of wanneer topclubs als Ajax en Feyenoord op bezoek komen. De supporter die wat langer meeloopt weet echter wel beter.

Waar de wedstrijd tegen Vitesse onlangs nog uit de hand liep, mede door arbitraal blunderen, de streken van Vindicat en een goed gemikte plastic beker bier op de slaap van de Vitessekeeper, bleef het in de Euroborg deze keer relatief rustig. Ondanks opnieuw een scheidsrechter en VAR die opzichtig de fout in gingen.

De Noordtribune stond als één blok achter de FC en na de wedstrijd zorgde een DJ voor een waar volksfeest dat op waardige wijze werd afgesloten met het Groningen volkslied. Hulde voor de club, de supporters en het horecapersoneel in het stadion, dat vrolijk stond mee te deinen op de beats. De scheidsrechterlijke dwalingen en het onfortuinlijke gelijkspel waren alweer vergeten.

Hoe anders was de sfeer rond station Europapark, 500 meter verderop. Tijdens mijn wandeling van stadion naar de trein zag ik de politie diverse mensen staande houden voor verstoring van de openbare orde. De dienders hadden letterlijk ogen en handen tekort om grote groepen totaal losgeslagen jongeren in het gareel te houden.

Op het station heerste ook een sfeer van anarchie. Twee Arriva-medewerkers, keurig met blauwe sjaal om de nek, stonden van een afstand hoofdschuddend toe te kijken hoe te veel mensen zich in de korte treintjes probeerden te proppen. Veelal zonder vervoerbewijs – ‘er wordt toch niet gecontroleerd’ – en mondkap. De toezichthouders brandden er hun vingers niet aan.

Zelf nam ik de proef op de som door een trein van Arriva naar het Hoofdstation te nemen. Die van NS, een paar minuten eerder, liet ik maar schieten. Want daar kon niemand meer bij, laat staan mijn in omvang bovengemiddelde lichaam. In de trein waar ik wel bij kon zat een ouder echtpaar met koffers. Binnen een paar tellen lagen die om en zaten ze onder het bier.

Om mij heen gilden meisjes en jongens van nog geen 16 teksten als ‘mijn leven lang schijt aan Enschede’ en ‘Enschede waar is je poen, jullie worden nooit meer kampioen’. Ik kon er stiekem wel om lachen, met name die laatste. Het oudere echtpaar krijg bijkans een hartaanval. Ik heb ze maar even geholpen bij aankomst op het Hoofstation en ze van een korte uitleg voorzien.

De jongeren trokken nog snel even de stad in, want de horeca was immers nog een uur open en daar moest op gedronken worden. Met enige weemoed, maar niet met jaloezie keek ik de bonte stoet losgeslagen jongeren na. Want laat ik niet roomser zijn dan de paus. Die tijd had ik ook ooit gehad. Alleen de kroegen gingen niet al om middernacht dicht.

Bij thuiskomst las ik op sociale media dat er bussen waren gesloopt en de ME in actie moest komen. Ik had een bijzondere treinervaring achter de rug, maar zo erg was het toch niet geweest? En ME had ik rond het stadion ook niet gezien. Maar je kunt niet overal tegelijk zijn. De sfeer bij en rond de FC was uitgelaten, op het station zelfs licht anarchistisch. Maar ik had geen gesloopte bussen gezien.

Even later bleek dat het om Kardinge ging. En niet over voetbalsupporters. Maar over Vindicat. Datzelfde clubje dat vorige week in de chaos van ‘Vitesse-thuis’ de familietribune in de Euroborg op stelten zette en met een aantal lui het veld bestormde.

De Vindicaters maakten vrijdagavond misbruik van de gemeente, een busvervoerder die prachtige elektrische bussen laat rijden in Stad én de natuur van Kardinge. Wie had dat gedacht? Dat op de avond van FC Groningen – FC Twente de échte raddraaiers aan de andere kant van de Stad op anarchistische wijze tekeer gingen.

Psst, hier meer afleiding: