Column | Dit wordt in je lichaam geprikt met goedkeuring van de GGD en het RIVM

naald prik
Chemische verbindingen

De sociale druk is hoog. Steeds meer mensen hebben het gedaan. Zonder hoor je er zelfs bijna niet meer bij. Sommigen kampen met wat fysieke last, maar de meesten ervaren geen centje pijn. Ze zouden het zo opnieuw doen. De omgeving waarin het gebeurt is steriel. De persoon die de naald zet is daarvoor opgeleid, staat onder toezicht van het RIVM en heeft de vergunning van de GGD. Volgens de zetter is het veilig. Maar ik ben op onderzoek gegaan en me de tering geschrokken.

Te veel effecten, zeker op de langere termijn, zijn nog onduidelijk. Simpelweg omdat gedegen onderzoek ontbreekt. De onderzoeken die wel zijn gedaan en gepubliceerd leveren een verontrustend beeld op. Het lijkt erop alsof we vrijwillig proefkonijn zijn van een groot experiment. Zo is een deel van de ingrediënten niet ontwikkeld om in het lichaam te spuiten, maar voor industriële doeleinden gemaakt. Hieronder zet ik verder uiteen wat ik heb ontdekt met onderaan het artikel de bronnen: het RIVM, de GGD of vooraanstaande wetenschappelijke media.

Niet alles is even goed onderzocht

De ingrediënten van de paar millimeter substantie, die met de naald in het lichaam wordt geprikt, zijn grotendeels bekend. Maar voor een deel is niet duidelijk welke stoffen er exact in zitten. Dat wordt geheim gehouden en verschilt per aanbieder en producent. Mijn onderzoek is dan ook puur toegespitst op de beschikbare informatie, waaraan veel mensen lachend voorbijgaan.

Het belangrijkste bestandsdeel van het goedje zijn zwarte koolstofverbindingen. Regelmatig voorkomende andere producten zijn titaniumdioxides, ijzeroxides en polycyclische koolwaterstoffen (PAK).

Migrerende deeltjes nano-pigment in je lichaam

De titaniumdeeltjes worden aan de substantie toegevoegd in de vorm van nanodeeltjes. Wat er vervolgens met die deeltjes in het lichaam gebeurt, is niet duidelijk. Tot nu is de consensus dat de nano-titaniumdioxidedeeltje niet schadelijk zijn, maar steeds meer wetenschappers stellen vragen bij die lezing. De nanodeeltjes zouden volgens nieuwe inzichten mogelijk een giftige werking hebben. Om dat zeker te weten is helaas meer onderzoek nodig, waarin nu de eerste stappen worden gezet. De voorzichtige uitkomsten zijn zorgwekkend.

Bij mensen, die de behandeling zijn ondergaan, constateren artsen gezwollen en gekleurde lymfeklieren. Het vermoeden is dat losgekomen nanodeeltjes, met daarop de zware metalen, eindigen in de lymfeklieren. Het recente onderzoek toont zelfs aan dat de ultrakleine deeltjes in andere organen terechtkomen, zoals de lever, waar ze mogelijk, net als in de lymfeklieren, een giftige reactie oproepen met gezondheidsgevolgen. Maar, zoals gezegd, dat moet nog nader onderzocht worden.

Meer kans op kanker, hersenbeschadiging en broze botten

Van de polycyclische koolwaterstoffen is inmiddels zeker dat ze kankerverwekkend zijn. De PAK’s absorberen Uv-licht en vormen zo reactive oxygen species, ook wel reactieve zuurstofcomponenten genoemd. En die wil je niet in je lichaam, want die componenten verhogen de kans op kanker.

Afhangende van de producent zitten naast de genoemde stoffen ook nog de volgende chemische elementen in het goedje: Ti, Ba, Al en Cu. En met een beetje pech ook nog: As, Co, Cd, Pb en Ni. Deze (zware) metalen kunnen onder andere osteoporose, kanker, hersenbeschadiging of chronische nieraandoeningen veroorzaken. Cadmium (Cd) kan daarnaast leiden tot broze botten. Het is zeker dat een hoge dosering van deze stoffen voor gezondheidsschade zorgt. Wolfgang Bäumler, dermatoloog van het universiteitsziekenhuis Regensburg in Duitsland, zegt dat het tot op heden niet duidelijk is of lagere doseringen problemen kunnen veroorzaken.

Allergische reacties

Dan is er ook nog, naast alle risico’s op kanker, broze botten en nierfalen, de mogelijkheid dat het lichaam allergisch reageert op de substantie. Dat kan zich in vele gedaantes uiten, waarvan veel al uitgebreid de media hebben gehaald en een aantal onderbelicht zijn, zoals: jeuk, zwellingen, rode uitslag en pijn.

Tot slot, om een lang epistel nog langer te maken: ook de azo-stoffen, die in de naald kunnen zitten, kunnen een gezondheidsrisico vormen. De stof kan namelijk bij het toedienen loslaten waardoor giftige aminen overblijven. Die zijn net als de PAK’s kankerverwekkend.

Resumé

Kortom, ik begrijp heel goed dat mensen een tattoo nemen. Het levert vaak dondersmooie plaatjes met een diepe en emotionele betekenis op. Maar na dit onderzoek denk ik er nog eem een nachtje over na.

Bron: RIVM, GGD, Scientias en Universitair Medisch Centrum Amsterdam

Psst, hier meer afleiding: