Column: leven zonder corona in the land of the free

Met een keurig plopje ontkurkt de ober de goedkoopste fles champagne op de kaart. Acht glazen worden gevuld en er wordt geproost op een geweldige reis. Het restaurant in Washington D.C. zit stampvol en we nemen het er nog maar even van. 24 uur later zullen we namelijk weer overgeleverd zijn aan de grillen van het Nederlandse coronabeleid.

De afgelopen twee weken reisde ik door Amerika. Vind ik mooi. Beetje sport kijken in gigantische stadions. Me overgeven aan de barcultuur en vluchtige ontmoetingen met vermakelijke Amerikanen. En dat ook nog eens met goede vrienden.

We zaten op het goede moment in het land van de onbegrensde mogelijkheden. Terwijl in Groningen een groep jongeren rellend en slopend door de binnenstad trok keken wij met 60.000 anderen naar american football in Chicago, Illinois. Alsof er geen corona was. Op de parkeerplaatsen rond het majestueuze Soldier Field van de plaatselijke Bears zaten mensen hutje mutje te barbecueën. Er werd gedronken en gefeest.

Bij de ingang van het stadion geen coronatoegangsbewijs. Wat meewarig kijken we elkaar aan. Gaan we echt met 60.000 anderen naar een sportwedstrijd? Dat terwijl in Nederland de stadions dat weekend voor het eerst leeg zouden blijven. We waren Nederland op het juiste moment ontvlucht, zonder dat we dit van tevoren wisten.

Corona bestaat even niet. Als je doet alsof is het er ook niet. Maar helemaal eerlijk bleek dat niet. De afgelopen week bijvoorbeeld overleden in de staat Illionois 219 mensen aan de gevolgen van het coronavirus. Op de site van de Amerikaanse overheid worden ze kil opgeteld bij de bijna 30.000 andere overledenen. Bijna 39.000 mensen testten afgelopen week positief op covid-19. En dat is maar één staat.

Tegelijkertijd lees ik dat ook in Amerika ziekenhuispersoneel op de welbekende laatste tenen loopt. Sommige ziekenhuizen zitten op honderd procent capaciteit en kunnen geen nieuwe patiënten opnemen. Van lockdowns en het dichtgooien van stadions en restaurants is echter geen sprake. President Biden geeft aan te geloven in de vaccinaties en de boosters die op iedere straathoek te krijgen zijn.

Hoe anders gaat het in Nederland. Er is geen touw meer vast te knopen aan het coronabeleid. Iedere logica lijkt te ontbreken en het uitgangspunt is niet de gevaccineerde, maar zij die zich niet laten hebben vaccineren en zorgen voor enorme druk op de zorg. En met de boosters lopen we enorm achter. Sterker nog, als ik had gewild, had ik met een derde prik in mijn bovenarm terug kunnen keren naar Nederland.

Ik ga hier echt geen lans breken voor Amerika. Er schort van alles aan het land. Te veel mensen hebben geen toegang tot fatsoenlijke gezondheidszorg. In Michigan schiet een vijftienjarig kind vier leeftijdsgenoten dood op zijn school. Onder de slachtoffers is Tate (16), één van de meest veelbelovende talenten in football in de staat. Een week later ben ik in Baltimore, waar je niet buiten het centrum moet komen. Je bent er je portemonnee en leven niet zeker.

Nederland is wat dat betreft een topland. We kunnen hier wel doen alsof corona er niet is. Alsof er geen groep mensen rondloopt die heel bewust zich niet laat vaccineren, veelal op basis van valse informatie. Maar dat doen we niet.

Ik kan wel pissig worden op onze overheid. Op hoe ze de zorg hebben uitgekleed. Op liberaal beleid dat ervoor zorgt dat wanneer het tegenzit er geen enkel vet op de botten zit. Het heeft geen zin. Wij zijn nou eenmaal geen Amerika. Hier doen we niet alsof. Toch was het heerlijk om twee weken ondergedompeld worden in een saus van onverschilligheid.

Terug in Stad kickt de realiteit echter keihard in. De droom is voorbij. Ik realiseer me hoe barmhartig we zijn tegenover het deel van de Nederlandse bevolking dat geen zin heeft mee te werken aan de enige oplossing uit deze pandemie. In Amerika geven ze hun vrijheden niet meer op. Kan ook niet anders in the land of the free.

Terwijl wij ploeteren in de polder plopt ergens in Washington D.C. een goedkope fles champagne open. Er wordt schaamteloos gelachen en geproost op het leven. Heel even creëren we onze eigen realiteit. Is corona er even niet. En het was awesome.

Psst, hier meer afleiding: