Cupkoorts Deel 2: Het geluksengeltje van FC Groningen

Cupkoorts Chantal Vertelt

Het begon afgelopen zondag al. Tijdens die fraaie, spannende wedstrijd in Euroborg, FC Groningen tegen Feyenoord. Mijn gedachten dwaalden daar af en toe af naar De Kuip. Naar die bekerfinale. En zodra dat gebeurde, sloeg mijn groen-witte hart op hol.

Maandag verruilde ik de cupkoorts even voor de Oranjeroes. Maar dinsdagochtend schoot mijn hartslag omhoog toen uit de ‘luidsprekers’ van mijn wekkerradio het voor iedere FC-fan zeer bekende lied ‘We’re Gonna Win’ schalde. Ik vloog overeind, wreef de slaap uit mijn ogen, stapte uit bed en droomde de hele dag verder. Wat zeg ik? De hele week!

Je ziet wat groen

Babette Alma & Co indoctrineerden me iedere ochtend op Radio Noord met mooie reportages over de cupkoorts en de bekerdroom. Om maar niet te spreken van mijn collega’s die geen moment onbenut lieten om me aan komende zondag herinneren (‘Hoe gaat het? Je ziet wat groen! Heb je de tickets nu al binnen?’) en de door koorts bevangen stadjers die ik in de supermarkt, op straat en op televisie tegenkwam.

Ja het was een zware week voor de FC Groningen supporter. En er liggen nog twee zenuwslopende dagen voor ons. Gisterochtend veroverde ik de special van Dagblad van het Noorden over de bekerfinale. Stuiterend van nieuwsgierigheid en enthousiasme sloeg ik de bladzijdes om.

Dindand

Ik bleef hangen op pagina 4, waarop ik het ontroerende verhaal van oud-collega William Pomp las over het geluksengeltje van FC Groningen; de 11-jarige Dinand. Hij overleed begin december na een dappere strijd tegen een oneerlijke ziekte.

Daarvoor maakte hij een unieke dag mee met de FC. Na de gewonnen bekerwedstrijd tegen Flevo Boys werd Dinand door Michael de Leeuw het veld over gereden en vervolgens mocht hij in de spelersbus mee terug naar Groningen. In de bus gaf hij alle spelers een gelukspoppetje.

Gelukspoppetje

Velen dragen dat poppetje nog altijd bij zich. Dinand is sindsdien onlosmakelijk verbonden met dit bekeravontuur. Zoals Nick van der Velden zei: “Voor ons is het noodzaak om die beker te winnen. Voor hem. Zo voelen we dat allemaal.”

De tranen biggelden over mijn wangen. Zo’n verhaal geeft maar weer aan hoe relatief voetbal is. Maar ook hoe ontzettend mooi en krachtig clubliefde kan zijn. Het is prachtig dat wensen van Dinand uit zijn gekomen dankzij de FC, hartverscheurend dat hij niet kan meemaken of zijn allergrootste droom, die wij allemaal delen, uitkomt.

Ik weet zeker dat spelers en supporters zondag allemaal even omhoog kijken als die bekerdroom uitkomt. Want dappere Dinand; de FC had een speciaal plekje in jouw hart maar jij hebt sinds gisteren een speciaal plekje in alle groen-witte harten.

Chantal vertelt

Door Chantal Bakker – Onze nieuwe blogger en daar zijn we blij mee. Chantal (28 – Stad) is journaliste geweest bij Dagblad van het Noorden. Dankzij reorganisaties is ze nu elders werkzaam, maar schrijven kan ze nog steeds en dat doet ze vanaf nu ook op incidentele basis voor Sikkom. Hoezee!

Chantal Bakker - cupkoorts

Chantal Bakker

Psst, hier meer afleiding: