De Groene Kathedraal als baken van hoop: samen is niet alleen en daarom verdient de FC steun

Jaarlijkse in memoriam voor overleden supporters – foto: Andy Zuidema – Studio Gambar

FC Groningen doet opnieuw een beroep op seizoenkaarthouders en sponsoren om af te zien van (een deel van) de tegemoetkoming, die ze kunnen krijgen voor wedstrijden die ze niet in het stadion hebben kunnen bijwonen. Het is duidelijk waarom. De coronacrisis slaat ook aan de Boumaboulevard hard toe. Maar waarom als supporter afzien van compensatie? Eigenlijk is het heel simpel. Voetbal is zoveel meer dan 90 minuten achter een bal aanlopen.

“Sport zorgt voor vriendschappen. Sport leert ons omgaan met winst en verlies.”

Menigeen leest zo over deze zin uit het recent gepresenteerde beleidsplan heen. Maar het is er één met een diepere betekenis, zeker voor mij.

Renske Vera

Voor de aftrap van FC Groningen – Heracles Almelo van een paar weken geleden vond de jaarlijkse (altijd in december) in memoriam plaats. Op de grote schermen werden foto’s getoond van FC-supporters die ons in 2020 ontvielen. Ondertussen applaudisseerden de (deze keer weinige) aanwezigen een minuut lang.

Een jaar eerder, in 2019, stond ik vanaf mijn plekje op de trap tussen vak D en E ook naar dat scherm te kijken. Omringd door mijn voetbalmaten vrienden en familie (op uitnodiging van de club) elders in het stadion zag ik de foto van mijn eigen vrouw en medesupporter voorbijkomen. Renske Vera ter Veen-Talstra. Geboren op 28 oktober 1990. Overleden op 24 juni 2019.

Daar stond het. De kille cijfers. Heb je trouwens wel eens nagedacht over het woord overleden? Het betekent ‘over het lijden heen’. Renske Vera was ziek. Heel erg ziek. De kanker had bezit genomen van haar lichaam en er was op de hele wereld geen oncoloog die haar nog kon helpen.

Samen is niet alleen

De wedstrijd tegen Heracles een paar weken geleden was voor de zoveelste keer bijzaak. Uiteraard gingen mijn gedachten terug naar het jaar daarvoor. Wat mis ik het. Het samen lachen, huilen, schelden en de platte humor die hoort bij de tribunes van een voetbalstadion. Voor veel supporters is het de kern van het supporterswezen. Samen is niet alleen.

Meer dan ooit gaat FC Groningen over gemeenschap. Iets waar je bij wilt horen. Niet omdat Danny zijn ploeg oogstrelend voetbal laat spelen of onze nieuwe Noorse held er af en toe een paar ballen inschiet. De Groene Kathedraal is niet alleen maar een plek waar sportieve successen worden gevierd en nederlagen worden verwerkt. Winst en verlies staan synoniem voor het leven. We krijgen er allemaal mee te maken. In deze pandemie misschien wel meer dan ooit tevoren.

Tijdens de jaarlijkse herdenking in de Euroborg komt het allemaal samen.

Het applaus echode door de lege Euroborg afgelopen december en vulde de huiskamers waar supporters naar de wedstrijd keken, maar verstomde de prangende vragen niet. Worden de stoeltjes ooit weer gevuld? Kunnen we komende december überhaupt nog een in memoriam met elkaar beleven?

Daarom zie ik af van compensatie

Laat het niet zo zijn. Er is immers al genoeg verloren gegaan. Mijn vrouw krijg ik niet meer terug in dit aardse bestaan. En ook dit jaar zullen er weer geliefden het tijdelijke inruilen voor het eeuwige. Of ze kunnen meekijken vanaf boven? Meelachen? Meehuilen? Schelden? Grinniken om onze platte humor op de tribune? Die vraag mag iedereen voor zichzelf beantwoorden.

Maar als het zo is, dan mag het toch niet zo zijn dat er straks geen FC Groningen meer is? Want FC Groningen is zoveel meer dan negentig minuten voetbal. FC Groningen verbindt en leert ons omgaan met winst en verlies. Dat is onbetaalbaar en daarom zie ik af van compensatie. Inmiddels hebben al meer dan 1.300 seizoenkaarthouders en tientallen sponsors dat ook gedaan voor dit seizoen. Ik hoop dat velen, die het kunnen missen, dat voorbeeld volgen.

Ook afzien van compensatie? Dat kan hier.

Door Klaas-Jan ter Veen

Psst, hier meer afleiding: