De schofferende wachtrij is (mede) schuld van Paas (provinciebaas). Maar die wast zijn handen in onschuld

paas
Rene Paas, onze commissaris van de koning

14.000 Groningers hebben gister van negen uur in de ochtend tot voorbij middernacht achter de laptop gezeten voor niks. Een nekhernia opgelopen voor Jan Lul. Werk afgezet voor een farce. Daarover is al veel gemeld, maar niet alles. Zo blijft de provinciebaas Paas te veel buiten schot met zijn krokodillenbuikpijn. Reden om ondanks mijn eigen nekhernia weer in het toetsenbord te klimmen.

Zo’n 45.000 huiseigenaren in het bevingsgebied konden gister tot 10k subsidie aanvragen ter verduurzaming van hun huis. Om er een badkamer van te timmeren, een nieuwe keuken aan te schaffen of zonnepanelen te fiksen. Dit omdat deze mensen al jaren gebukt gaan onder bevingsellende, oplopende (niet uitbetaalde) schades en uitgesteld onderhoud. Want wie gaat fors investeren in de woning als die een maand na de verbouwing geraakt kan worden door een beving die alles teniet doet? Daarom dus subsidie. Voor iedereen, maar dan voor de helft.

Mensonterende loterij

Want in het potje dat het Ministerie van Binnenlandse Zaken hiervoor heeft opgezet zat 220 miljoen euro. Te weinig om iedere eigenaar 10k te geven, genoeg om iedere eigenaar 5k te geven. Maar daar werd niet voor gekozen. Neen. De Groningers moesten gister met elkaar de concurrentie aangaan. Er werd één bot in de provincie gegooid waar alle honden om moesten vechten. Degene met meeste computerskills of de snelste verbinding stond bij voorbaat al met 1-0 voor. Mensen die moesten werken op de eerste maandag na de kerstvakantie stonden bij voorbaat met 10-0 achter.

Net als oudere mensen, die geen sjoege hebben van internet. Zij mochten naar het gemeentehuis komen om daar hun aanvraag in te dienen. Ook vanaf 9 uur in de ochtend, op hetzelfde moment dat de online inschrijving werd geopend. Gevolg van deze opzet: stipt om 9 uur stroomden 50.000 mensen de digitale wachtrij in. Op het scherm kregen zij hun plek in de rij te zien en de verwachte wachttijd. Beide tellers schoten alle kanten op. Tienduizenden mensen hebben uiteindelijk tot ‘s avonds laat naar het scherm zitten kijken. Duizenden stonden uren in de fysieke rij voor het gemeentehuis.

14.000 Groningers hebben voor Jan Lul hun dag weggegooid

Ter illustratie: ’s avonds om 20:00 uur zaten nog zo’n 30.000 mensen in de digitale wachtrij. Belangrijk om daarbij scherp te blijven en de laptop niet te verlaten. Want eenmaal aan de beurt had men een kwartier om alles in te vullen. Anders werd je eruit geknikkerd en kon je opnieuw beginnen door achteraan aan te sluiten. Dat gebeurde overigens sowieso al om de haverklap zonder enige aanleiding. Een gotspe. Die alleen maar groter werd naarmate de dag vorderde. Sterker: toen iets na middernacht het subsidieplafond werkt bereikt, stonden er nog 14.000 mensen in de wacht. Dat is bijna heel Haren, om een indruk te geven.

Al die mensen hebben dus vijftien uur voor Jan Lul in de digitale rij gestaan. Die hebben 900 minuten naar het scherm gestaard voor helemaal niks. Want met het bereiken van het subsidieplafond werd duidelijk dat iedereen die op dat moment nog in de rij stond, echt heel veel mensen dus, geen mogelijkheid kreeg om hun aanvraag in te dienen. Helaas, pindakaas, aldus SNN.

Voorbeelden

Dat doet wat met de mens. Dat pijnigt de Groninger die al zolang wordt mishandeld door Den Haag en telkens met een fooi wordt afgescheept. Een paar anekdotes om die pijn voelbaar te maken. Een oude man, van 75 jaar met hartproblemen, de hele dag achter de pc gezeten. Staren naar het scherm. Er niet bij weg durven gaan in de angst dat het mis zou gaan. Niet goed voor de stress. Niet goed voor zijn fragiele rikketik.

En uiteindelijk nergens goed voor, want ook hij kreeg rond middernacht de mededeling dat het allemaal voor niks was geweest. Hetzelfde gold voor een andere oude man, herstellende van een dwarslaesie waardoor hij eigenlijk om de paar uur oefeningen en zo moet doen. Die man heeft ook meer dan tien uur achter de laptop gezeten en nul oefeningen gedaan, uit de vrees dat hij daardoor het moment supreme zou missen. Tevergeefs. Want toen het plafond werd bereikt, stond hij nog in de wacht.

Ook in de fysieke rijen bij de gemeentehuizen in de provincie ging het er schofferend en onterend aan toe. Ouderen van dagen moesten soms negen uur wachten in de drukke rij. In de (bijna) vrieskou. En dat middenin de pandemie.

GRRRRRRRRRRRR

Om heel verdrietig van te worden. En dat is dus precies wat bij heel veel mensen gebeurde. Die moesten huilen achter het scherm. Janken van de vernedering. Tranen van de schoffering. Vochtige ogen van het onrecht. Woest-makend, des te meer omdat SNN de hele dag boodschappen communiceerde die haaks stonden op wat er uiteindelijk gebeurde. Zo zou het geen loterij zijn, maar leunen op het principe ‘wie het eerst komt, wie het eerst maalt’. Dat was in de praktijk lastig vol te houden. De tellers schoten alle kanten op. Mensen deden mee met meerdere computers om de beste positie te verwerven.

En om 15:30 uur benadrukte Mirjam Dol, de directeur van SNN, op Dvhn.nl dat iedereen die in de digitale wachtrij staat, aan de beurt zou komen om een aanvraag in te dienen. “Blijf rustig zitten, is mijn advies.” Daarna moest worden afgewacht of die werd gehonoreerd, maar ze zouden zeker weten meedingen naar 10k subsidie. Met de woorden van de directeur in het achterhoofd hebben heel veel mensen de onmenselijke wachtrij getrotseerd. Voor niks. Toen het plafond werd bereikt konden alle wachtenden fluiten naar de aanvraag.

SNN

Ter verdediging van SNN: zij waren slechts de uitvoerende instantie. Het Samenwerkingsverband Noord-Nederland moest in opdracht en volgens de regels van het ministerie (na een deal met de provincie) de poet verdelen. Een belangrijke nuance. Laat onverlet dat SNN al veel eerder duidelijk had moeten maken dat dit zo niet ging werken. En misschien wel had moeten zeggen tegen Den Haag, vooral omdat SNN de problemen al voorzag: “Zoek het uit. Zo gaan wij niet met Groningers om. Doe het zelf maar. Ons idee is om iedereen 5k te geven of om niks te doen. Dit is een pad dat alleen maar naar ellende leidt.”

Voor wie geen enkel excuus geldt is onze commissaris van de koning, de heer Paas. Die verkondigde gister bij RTV Noord buikpijn te hebben van de subsidieloterij. Hij was vooraf al bang dat dit zou gebeuren, gaf de ziener aan. Het beeld dat gister overal te zien was, vond Paas heel akelig. De schuld lag volgens onze provinciebaas bij Den Haag. De regering had meer geld moeten toezeggen. “Maar Den Haag wilde in de onderhandelingen destijds niet verder gaan.”

Rene Paas, de provinciebaas

Wel potdomme, Het was Paas die in november van 2020 onderhandelde met het rijk over deze regeling, inclusief deze dubieuze opzet met meer adressen dan subsidies en het regelen via SNN. Paas stond na afloop trots te glunderen op de foto met Wiebes en andere ministers over deze deal. En Paas stelde destijds dat Groningen echt wat opschoot met dit akkoord, ondanks dat veel mensen destijds deze bui al zagen hangen. Paas staat aan de wieg van al deze ellende, en nu de schuld afschuiven naar Den Haag? Gadverdamme. Daar hebben we als provincie net zo weinig aan als 15 uur in de digitale wachtrij staan voor helemaal niks.

En dan nog iets over Paas. SNN, het samenwerkingsverband Noord-Nederland dat verantwoordelijk is voor de uitrol van deze subsidie, voor de akelige wachtrij, voor de miscommunicatie en daarmee dus voor veel buikpijn en verdriet in Groningen, dat hele gebeuren staat rechtstreeks onder leiding van voorzitter Paas. In het SNN werken de drie noordelijke provincies samen. Het dagelijks bestuur wordt gevormd door een gedeputeerde uit elke provincie onder leiding van de voorzitter. Die functie wordt om de twee jaar afgewisseld door de commissarissen van de koning in het gebied. Op dit moment is Paas zelf voorzitter van SNN.

Tijd voor een nieuwe provinciebaas?

Die man is dus aan alle kanten verantwoordelijk voor deze mensonterende en schofferende gotspe. En dan met krokodillentranen op tv vertellen dat ‘ie er buikpijn voor heeft. Dat het allemaal zo erg is voor Groningen. Dat ‘ie hiervoor gewaarschuwd had, maar dat het allemaal de fout van een ander is.

Psst, hier meer afleiding: