Doe mee aan #Lotzoflove om Ismaël een fijne laatste tijd op aarde te geven. Dat verdient deze eindbaas

Ismaël Lotz (46) is stervende. Die woorden tikken doet pijn. Want Groningen verliest een van haar meest talentvolle filmmakers. En minstens zo belangrijk: één van de liefste, innemendste en meest inspirerende Stadjers is straks niet meer. Dat is overigens niet alleen mijn persoonlijke typering. Afgaande social media en de velen die hem ooit hebben ontmoet, sta ik daarin niet alleen.

In de tijd (zo’n tien jaar geleden) dat ik werkte voor Suksawat in Leeuwarden, de voorganger van Sikkom, leerde ik Ismaël kennen. Hij was bezig met een bijzonder en tijdloos project waar hij nog steeds aan werkt: Are You Now. Random mensen worden door Ismaël voor de camera getrokken om drie minuten in de lens te staren. Ik ook. Dat was een bijna spirituele ervaring.

Van Leeuwarden via Groningen naar Hollywood

‘Als mensen zichzelf zijn en in het moment zitten, wat gebeurt er dan met mensen?’, is de vraag die ten grondslag ligt aan het staren en die bijzondere video’s oplevert. Dat komt volgens Ismaël omdat in die drie minuten onverwachte dingen gebeuren in de geest, die bij iedereen andere en unieke gedachten opleveren. “Dat zie je terug in de ogen.”

De wortels van Ismaël liggen in de Friese hoofdstad, die ondanks de stevige culturele, kunstzinnige en audiovisuele fundamenten, al snel veel te klein wordt voor zijn talent. De stap naar Groningen volgt, maar ook Grunn is niet groot genoeg voor de kunde die Ismaël aan de dag legt bij filmen, regisseren en monteren, grotendeels autodidactisch ontwikkeld.

Artikel gaat verder onder de video

Interview met Ismaël op OOGTV over Are You Now

Talent, karakter en kanker

Vanuit Stad verovert Ismaël dan ook de wereld. Hij vliegt regelmatig naar Hollywood om daar nog meer te leren van de grote der aarde. De doorbraak in het walhalla van de filmindustrie lonkt zelfs. Verder doet Ismaël de videoregistratie van de optredens van cabaretier Guido Weijers. En hij levert internationale speelfilms af. Zoals Who is Alice. Goed voor 27 klinkende awards (waaronder voor beste edit en filmwerk) op grote filmfestivals in Londen, New York en Miami. Ismaël is een van de weinige Stadjers met een eigen pagina op IMDB. Dan kun je wat.

En Ismaël is dus ook nog een hele lieve, innemende en inspirerende gast. Iemand die bij iedereen een goed en oprecht gevoel achterlaat. Maakt niet uit of je hem een keer hebt gesproken, tien keer hebt ontmoet of innig bevriend met hem bent. Ismaël zet aan tot denken, laat je anders laat kijken naar wereld en mensen die je al jaren vanuit dezelfde bril tot je neemt. Dat gebeurt nooit vanuit een veroordelende blik, maar altijd met een open mind, badend in empathie. Kortom: de wereld ligt aan de voeten van de jonge, barmhartige, talent en -karaktervolle filmmaker. Totdat hij fysiek last krijgt, naar de arts gaat en in 2018 ontdekt dat hij kanker heeft. Nooit gerookt en toch longkanker.

Lotz leeft

De boodschap komt hard binnen bij Ismaël en zijn vriendin. De twee zitten vol plannen om samen de wereld te ontdekken. Om hun eigen wereld te bouwen. Om hun liefde uit te diepen. Om herinneringen voor de eeuwigheid te maken. Daar gaat abrupt een streep door. Hoewel nog veel ongewis is, wordt duidelijk dat hun leven vanaf dat moment in het teken staat van die rotziekte.

Ismaël wordt vaste klant van het ziekenhuis en deelt zijn ervaringen openhartig in livestreams, podcasts en hij produceert met enige regelmaat een korte video over zijn ziekte en alles wat hij ondergaat. De filmer filmt, alleen dit keer zijn eigen treurige verhaal. Ook op de meest kwetsbare momenten. Taboes over sterven, de vergankelijkheid, hardheid en schoonheid van het leven doorbreekt Ismaël met durf, talent, veel liefde, discipline en groot gevoel voor monteren en humor. De serie wordt opgepakt door RTV Noord en krijgt de symbolische titel: Lotz Leeft.

Artikel gaat verder onder de video

Het einde nadert

Maar het einde van dat leven komt ras dichterbij. Sneller dan Ismaël wil. Het gaat niet goed met hem. Na een lang traject waarin de kanker vaak werd teruggedrongen en het leven weer kwaliteit en hoop kreeg, is de nabije dood nu gewis. De kanker zit overal met vreselijke clusterhoofdpijnen tot gevolg. Soms is Ismaël even bij en dan kruipt hij op Facebook om in indrukwekkende livestreams zijn verhaal te doen. Om te vertellen dat de dood onwaarachtig nadert. Hoe kloten dat is omdat hij graag nog eem wil oplopen met al die lieve mensen om hem heen. Of om zijn angst in een tweet te vatten.

Niemand weet hoeveel kilometers wandeling hem nog gegund zijn. Zeker is dat Ismaël loopt. Dat Lotz leeft. Dat kan dagen duren, maar ook weken of maanden. In mijn hoofd ben ik echter, na het zien van zijn laatste zeer aangrijpende filmpjes, al bezig met een in memoriam. Een mooie tekst om Ismaël te eren na zijn overlijden.

Nu iets doen is waardevoller

Na wat porties nadenken en gesprekken, heb ik besloten om voor zijn overlijden de ode aan het leven van Ismaël te pennen. En om daaraan een oproep te koppelen om hem tijdens zijn laatste schreden onder te dompelen met liefde en steun. In de hoop dat het hem goed doet. Dat hij wat terugkrijgt van de maatschappij die hij zoveel heeft gegeven.

En in de hoop dat zijn laatste zorgen, die hij vandaag openbaarde, worden weggenomen. Ismaël is een zelfstandig ondernemer die dankzij de ziekte amper brood op de plank krijgt. Maar de uitgaven lopen door en Ismaël vreest, zei hij op Facebook, dat zijn naasten straks worden opgezadeld met nog meer kosten vanwege de uitvaart.

Wat mij in die keuze heeft gesterkt, zijn de gesprekken met mensen die hem lief zijn. Zoals Piet van Dijken. Mister Big City maakt al jaren een programma met Ismaël onder de noemer Lotz en Van Dijken waarin ze de straat opgaan en met passanten het gesprek aangaan. Het resultaat is te gek. De twee vullen elkaar, ondanks de generatiekloof, erg goed aan, de gesprekken zijn ontwapenend en de video’s zijn ragfijn in elkaar gezet door vakman Ismaël. Dankzij de samenwerking zijn Piet en Ismaël goede vrienden geworden, veel beter dan Ismaël en ik bevriend zijn. Piet vindt ook dat het mooier is om zoiets nu te doen.

Artikel gaat verder onder de video

Ismaël vertelt emotioneel op Facebook over het snel naderende einde

#Lotzoflove

Ook de vriendin van Ismaël denkt dat het goed is om juist nu wat te doen. Om digitaal met hem mee te lopen en de arm om zijn schouder te slaan tijdens de laatste kilometers van zijn levenspad. Een fysiek kaartje sturen is misschien nog meer waard, en dat kan ook (zie adres onderaan het artikel). En waar hij dus ook bij gebaat is, is een klein geldbedrag.

Tot slot: het idee is mede ontstaan door mensen, niet met naam genoemd omdat ze dat te veel eer vinden, die verder van Ismaël afstaan. Sterker: ze kennen hem niet persoonlijk, alleen van social media. Maar ook op hen maakt Ismaël zoveel indruk dat ze wat willen doen. “Ik zou willen dat ik hem ooit ontmoet had. Wat een warm persoon, wat een gave filmmaker, wat een bron van inspiratie. Kunnen we niet iets met de #Lotzoflove?. Een bombardement aan liefde op social media?”

Wandel mee met Ismaël

Daarom, oproep. Steun Ismaël. Geef deze baas die de samenleving zoveel heeft gegeven een groet, een teken van liefde. Deel je mooie herinneringen met hem. Vertel de wijze lessen je van hem heb geleerd. Waardeer de boodschap die hij achterlaat. Dat kan met een tweet onder de #Lotzoflove, met een post op Insta onder dezelfde #, door te reageren op dit bericht op Facebook en het daar te delen. Of door een kaartje te sturen. Een kleine donatie achterlaten voor Ismaël wordt ook enorm gewaardeerd, dat kan hierrrrr. Zijn nabestaanden zorgen vast en zeker voor een goede bestemming mochten er onverhoopt bulten geld binnenkomen.

Adres:

#Lotzoflove
Nieuwe Blekerstraat 2-2
9718 EJ Groningen

Lees hieronder de mooie woorden van Piet van Dijken over zijn vriend Ismaël

Artikel gaat verder onder de video

Op een maandagmiddag in oktober 2017 wandelde ik samen met Ismaël Lotz door de Herestraat voor een aflevering van Herestraat Helemaal. Enkele weken daarvoor had collega Colin Mooijman mij getipt om filmmaker Ismaël Lotz eens te interviewen. Dit in kader van de film ‘Who is Alice’, waar Ismaël aan mee had gewerkt.

Na afloop ging ik traditiegetrouw met de gast koffie drinken bij het Newscafé. Ik kende Ismaël amper, had hem wel eens gegroet, maar daar bleef het bij. Tijdens het koffie drinken kwam onder meer ter sprake dat wij beiden al tijden de wens hadden om filmpjes te maken. Ik was op zoek naar iemand die mijn belevenissen wilde filmen, en Ismaël zocht op zijn beurt iemand die in zijn filmpjes wilde optreden. Toen we naar twee uur praten elkaar de hand gaven hadden we een deal. De volgende week een promo maken voor een eigen programma. Op de afgesproken dag ontmoeten we elkaar voor het al eerder genoemde Newscafé. De promo ging als een speer!

Artikel gaat verder onder de video

Ook de nog opgenomen gesprekjes met passanten over dat er toch écht niets boven Groningen gaat, liepen gesmeerd. Ik herinner me nog een stugge Fries die dit maar niet uit zijn strot kon krijgen. Vanaf dat moment spraken we af dat we elke week een aflevering gingen maken. Te zien op ons eigen Youtube kanaal onder de noemer Lotz en Van Dijken. Een stuk of veertig hebben we samen gemaakt, waarvan één betaald.

De aflevering op Borkum waren we ingehuurd door een reclamebureau uit het westen des lands. Een hoogtepunt was toch wel de aflevering in Amsterdam, toen ik gevraagd was voor de rubriek ‘Wereldberoemd in de regio’ in het magazine Linda. In combinatie met het maken van de foto plus interviews in de PC Hooftstraat kwam een meer dan geslaagde aflevering uit de hoge hoed. Toen Linda de Mol het persoonlijk op haar eigen tv kanaal plaatste dachten Lotz en Van Dijken dat zij eindelijk een voet tussen de deur hadden in Hilversum. De waarheid bleek anders. Nooit meer iets van Linda gehoord. Maar de foto was prachtig!

Artikel gaat verder onder de video

Het plezier van het maken van de rubriek stond altijd voorop. Wat hebben we samen een lol gehad en wat hebben we mooie dingen gemaakt. Onvergetelijk zijn de dame uit de aflevering ‘De dood en het geloof’ en ‘Gewoon Henny’ uit Paddepoel. En ook Jan Uitham uit de editie in Ten Boer en het meisje Emmelie uit Veendam horen thuis in dit rijtje. Samen met mijn oude Volvo de provincie in. Ik kon Ismaël niet blijer krijgen. Vakwerk leverde hij telkens weer af. Met afstand is hij de beste filmmaker waar ik mee heb gewerkt. Ik deed gewoon mijn ding, Ismaël maakte het later in de montage mooi. Zo was het en zo is het altijd geweest.

Op 1 februari 2018 werd bij Ismaël longkanker geconstateerd. We hebben dat in een later stadium bekend gemaakt in het park Borgerswold in Veendam. Ondanks de ziekte zijn we stug doorgegaan met Lotz en Van Dijken. Dat hier nu een eind aan komt valt ons beiden zwaar. Gelukkig blijven onze gemaakte programma’s bewaard en kunnen de mensen zien hoe een geweldige interactie er altijd tussen ons is geweest. Het was een feest om met Ismaël te mogen werken. Hij was niet alleen een topper in zijn werk, maar meer nog een goed mens. Ik blijf je in ere houden vriend. Tot zolang ik leef. Mooi man!

Psst, hier meer afleiding: