Eem noar… Stad: ouderwetse zaterdag, drukte bij geopende horeca, blijdschap onder winkeliers

Met de klok mee een drukke maar geen overvolle Herestraat. Staanplekken op het terras van de Drie. Ondanks de kou geen stoeltje vrij voor het Goudkantoortje. En een vol terras van Mr Smith.

Eem sfeer proeven. Eem noar de Stad. Het kan weer, dus we doen het ook. En massaal. De Herestraat ziet eruit zoals ‘normaal’ op een zaterdagmiddag. Winkeliers staan met een brede glimlach in hun toko’s en horeca die de keuze heeft gemaakt open te gaan zit goed vol.

Wanneer tegen 16:00 uur de meeste mensen uitgeshopt zijn is er geen houden meer aan. Zowel op terrassen als in de café’s en eetgelegenheden die open zijn is bijna geen plekje meer te vinden. Bij Café de Hoop aan het Gedempte Zuiderdiep, een bescheiden kroegje, staat zelfs een rij voor de deur.

‘Ik wist niet meer wat ik moest doen’

Naar schatting is ongeveer de helft van de horeca open. Een actie om een statement te maken richting het kabinet. Zelfs op deze kille zaterdag met een gevoelstemperatuur rond het vriespunt wordt er grif gebruik gemaakt van de optie om een pilsje naar binnen te gooien, al dan niet onder een terrasverwarmer.

De winkels mogen natuurlijk weer legaal open. Eigenaar Rinse van Van Dalen Sigars in de Waagstraat is maar wat blij: “Ik zat uit ellende vorige week zelfs Koreaanse series te kijken. Ik wist niet meer wat ik moest doen. Ik ben per dag dat we dicht waren 1000 euro aan omzet misgelopen.”

In de sigarenzaak tref ik de Britse Frankie. Ze woont als vier jaar in Groningen voor haar studie en haar vriend (of ‘een’ vriend) is op zoek naar een fijn rokertje. “Met de kerst was ik weer in Engeland en daar is alles gewoon open. Een schril contrast met Nederland. Ik ben hier voor mijn studie en het is gewoon lastig met dan weer onderwijs op afstand, dan weer niet. Tentamens met honderden anderen, wat weer besmettingsgevaar oplevert.”

Bij van Dalen Sigars komen rokers eindelijk weer aan hun trekken

‘Overleven is geen leven’

Het is de jojo waarin veel mensen zitten. De spagaat die niemand wil, maar men wel mee te maken heeft. Aan het Schuitendiep knoop ik een gesprekje aan met de jonge eigenaars van TOTT, Pier en Jasper. Ze openden afgelopen zomer hun restaurant en hebben een lastige tijd achter de rug: “Door bezorgen en afhaal hebben we kunnen overleven, maar overleven is geen leven.”

In de Poelstraat lijkt het op een aantal plekken wel 28 augustus of Koningsnacht. Op de terrassen van De Branderij en Mr Smith’s Loft is geen plekje meer te vinden en ook hier voor de deur een dikke rij. Uiteraard vindt er wel gewoon controle van QR-code plaats. Even verderop is het bij Blokes niet heel anders. Het bier vloeit er rijkelijk.

Bij ’t Zwarte Schaap en TOTT een bescheiden aantal tafeltjes

‘Vandaag pakken ze ons niet meer af’

De Drie Gezusters heeft gekozen voor statafels en bier uit plastic. Onder de ‘heaters’ is het goed vertoeven en hele vriendengroepen sluiten elkaar weer in de armen. Ze hebben elkaar gemist. De sfeer is uitgelaten. Bij de Stadjers die ik op mijn rondje Stad tegenkom is duidelijk een hunkering om terug te keren naar een open samenleving. Een gast op het terras van het Goudkantoortje vat samen wat veel Stadjers, winkeleigenaren en caféhouders bindt: “Het was niet meer vol te houden. Vandaag pakken ze ons niet meer af.”

Psst, hier meer afleiding: