Eem noar… Food Court: eerste Filipijnse toko in Stad kookt met Coca-Cola en Sprite. ‘We’re crazy but not psycho!’

De Filipijnse keuken kent vele invloeden, maar is op zichzelf uniek

De emoties vechten om elkaar bij Christina Flores. Sinds een paar weken is ze trotse eigenaresse van het volgens eigen zeggen ‘eerste Filipijnse restaurant van Groningen’. Ze zit er behoorlijk doorheen, maar vecht voor haar bestaan. Vraag is of ze de Stadjers aan deze voor veel mensen nieuwe keuken krijgt. Want er wordt in de Steentilstraat gekookt met onconventionele ingrediënten. Zoals Coca-Cola.

Daarover zo meer, want niet alleen de Filipijnse keuken is bijzonder. Christina is een veelzijdige verschijning en vertelt in Nederlands-Engels over haar ideeën, maar ook zorgen. “Zullen de Nederlanders het lekker vinden? Mijn keuken is nog behoorlijk onbekend. Thais en Chinees kennen de mensen wel. Dus ik ben nog heel erg aan het puzzelen. Wij koken niet met zout, peper en zeker niet spicy.” Dat blijkt wel uit de kaart, die nog verre van definitief is.

McDonaldsburger met bananensaus

De Filipijnse keuken is een mengelmoes van allerlei invloeden, maar ook een portie flinke eigenzinnigheid. Neem bijvoorbeeld de Beef Mechado. Ingrediënten: tomatenpuree, citroen, rode wijn, rijstazijn, zwarte peper, knoflook, laurier, aardappelen, paprika en bruine suiker. “Ik smokkel een beetje. Die peper hoort er eigenlijk niet in thuis, maar ik heb gemerkt dat Nederlanders wel van een beetje pittig houden. De bruine suiker geeft het zoetje. Dat wordt heel veel gebruikt in de Filipijnse keuken.

Ze is in het bijzonder trots op haar kwaliteit vlees. Het Ierse O’Sullivan-rundvlees is een selectie van het beste rundvlees dat er in Ierland te vinden is. “Dit komt door de natuurlijke omstandigheden waarin de dieren leven. Het verse gras, de zeelucht, de ruimte en voldoende lichaamsbeweging geven het O’Sullivan-vlees een typische, zacht zilte smaak. Extra mals, sappig en smaakvol.”

Bij binnenkomst staan de gerechten gelijk uitgestald (Afbeelding: Visit Groningen)

Op de kaart ook een op McDonalds geïnspireerde burger. Wat het er precies mee te maken heeft, kom ik niet helemaal achter, maar blijkbaar is de grote gele m op de Filipijnen totaal anders. Christina heeft het samengesmolten tot een eigen burger met gemarineerd vlees, paddenstoelen en een romige bananensaus. Dus.

‘Ik geef iedereen extra’

Toch is het niet eens het meest bijzondere gerecht op de kaart. De ‘pork tapas’ zijn namelijk gekookt met/in Coca-Cola. “Heel normaal hoor. Mijn vader kookte vroeger ook wel met Sprite.” Het klinkt allemaal exotisch en spannend tegelijk.

Wanneer ze over eten praat druipt het enthousiasme van Christina af zoals de honingknoflookmarinade van haar spareribs. Zakelijk zijn er zorgen. “Ik doe dit helemaal in mijn eentje en heb geen hulp van familie. Ik hoop zo dat de mensen het lekker vinden wat ik maak. Daarom verwen ik ze ook zo. Ik geef iedereen momenteel maar extra.”

Blijf jezelf Christina

De onzekerheid is aandoenlijk, maar raakt ergens ook. De Filipijnse vecht tegen de tranen. “Weet je, ik verkoop nou eenmaal geen mayo.” De slogan op haar website ‘We’re crazy but not psycho!’ snap ik na dit bezoekje wel. Soms is er geen touw aan vast te knopen, het is lachen en huilen, hoop, onzekerheid en vastberadenheid die net als de smaken bij Food Court door elkaar heen lopen. Op de foto voor Sikkom is er dan ook niet bij.

Een foto van Christina is net een stapje te ver voor de Filipijnse. Dan maar een foto van de entree.

Wanneer ik weer op de drempel sta draai ik me nog één keer om en geef Christina de tip vooral zichzelf te blijven en dichtbij de keuken van haar vader te blijven. Thais en Chinees hebben we hier al genoeg. Als jij met Coca-Cola wil koken moet je dat vooral doen.

Food Court is gevestigd aan Steentilstraat 18. Daar een hapje eten of afhalen kan, maar Thuisbezorgd is ook een optie. Geopend van woensdag tot en met zondag.

Psst, hier meer afleiding: