Nintendo Classic, Hello Kitty en Tinder – eem noar kattencafé Poeslief

Poeslief

Poeslief bestaat één jaar. Zelf heb ik niets met katten. Sterker nog, ik ben allergisch als de pest. Maar alle geruchten over lekkere taartjes, koeken en gebakjes trekt me wel. Tijd om eem noar het kattencafé te gaan. 

Proper preparation prevents poor performance. Onder dat motto neem ik drie antihistaminepillen. Het mooie aan die dingen is, dat je huid en haar er lekker zacht van worden. Even een uurtje wachten tot ze daadwerkelijk gaan werken en ik kan richting de Nieuweweg 14.

Koffie, cake en kattenliefde

Het verbaast me dat je bij Poeslief gewoon naar binnen kunt lopen. Bij kattencafé Op z’n Kop moet je ruim van tevoren reserveren. Eén van de redenen waarom ik daar niet naar toe ga. Het moet natuurlijk een beetje flexibel blijven qua keuze.

Poeslief 01

Bovendien staat er op de facebookpagina duidelijk: Kattencafé Poeslief, voor koffie, cake & kattenliefde. Twee van de drie zijn mijn ding en de antihistamine begint al in te kicken. Ik zet me schrap en loop de deur door.

Poeslief

De twee eigenaren van het kattencafé, Laura en Karin, verwelkomen me hartelijk. Het is enigszins druk vandaag, maar gelukkig is er nog wel een plekje. “Je weet hoe het werkt?” Karin lacht even wanneer ik ‘nee’ schud.

“Je hangt hier je jas op. Als je door de volgende deur loopt kom je in het café. Als je iets wilt eten of drinken, dan kun je dat nu bestellen. Anders komen we wel even bij je langs.” Ik knik begrijpend, hang mijn jas op en kijk rustig om me heen.

Katten hier, katten daar, katten overal!

Aan de muur hangen posters met katten. Op de toonbank staan kattenbeeldjes, plaatjes en  er zijn zelfs t-shirts met het logo van Poeslief. Ik begin een beetje kriegel te worden, maar goed, alles voor het verhaal.

Illustratie door Erik Buikema

Eenmaal diep in cat territory blijkt het allemaal wel mee te vallen. De negen poezen die het kattencafé rijk is, liggen rustig te tukken. Ze hebben zoveel aandacht, dat het lijkt alsof ze nu even met rust gelaten willen worden. Logisch. Chill ook.

Tinderdate

De toko is heel fijn ingericht. Een soort van huiskamer. Vlak naast me zit een stelletje. Ik kan er niets aan doen en vang flarden van hun gesprek op. “Ja, leuk hier. Mooie plek.” Pijnlijke stilte. “Ja, echt leuk. Met die katten en zo.”

Met enige moeite houd ik mijn lachen in. Laura komt al naar me toe. “Kan ik iets voor je doen?” Ik bestel een cappuccino en vraag of ze iets speciaals op de kaart hebben wat betreft zoetigheid. “Ja hoor. Laura’s oma heeft een heel lekkere boterkoek gebakken.” Doe die maar.

Hallo Kitty

Net wanneer ik weer wil gaan afluisteren hoe het met de akward tinderdate gaat, komt er een groepje Japanners binnen. Grinnikend lopen ze op de katten af, pakken speeltje en beginnen de beesten te vermaken.

Poeslief 03

Ze hebben zo veel plezier met de viervoeters, dat de beestjes in entertainmentmodus gaan. Ze springen speels rond, graaien naar touwtjes en maken zachte geluidjes. De Japanners maken dankbaar filmpjes en foto’s.

Zevende hemel

Ongemerkt zet Karin mijn cappuccino en boterkoek voor me neer. Nog steeds onder de indruk van het tafereel voor me neem ik een hap. Even is het stil in mijn hoofd. Alles gaat slow motion. De smaak van zoete boter en cake dringt langzaam tot me door.

Poeslief 04

Man oh man wat is dit lekker. Ik kijk richting de dames, die achter de glazen deur met nieuwe klanten in gesprek zijn. Het liefst sta ik op en gil het uit, want lekkere boterkoek is een kunst.

Nintendo Classic

De cappuccino voor me wordt koud. Ik durf bijna geen slok te nemen, bang om de smaak van het zoet weg te spoelen. Maar aan al het mooi komt een eind, zo ook aan oma’s koek. Met nog een bakkie pleur te gaan, speur ik de ruimte af op zoek naar nieuw vermaak.

Dat vind ik in een hoekje verborgen. Een televisiescherm met bekende 8-bit beelden komt me bekend voor. Is dat Mario? Ja hoor, dat is het zeker. Poeslief heeft gewoon een kleine Nintendo Classic Mini. Extra punten daarvoor!

Kriebels

Ondanks de antihistaminepillen begint mijn neus een beetje te kriebelen, mijn jeukt en dat betekent tijd om te gaan. Even checken hoe het met de tinderdate gaat. Het stel is weg. De Japanners hebben hun plek ingenomen.

Poeslief

De katten liggen weer te tukken, terwijl de Hello Kitty-fans de net gemaakte foto’s en filmpjes aandachtig bekijken en er hard om lachen. Bij het verlaten van de toko vraag ik toch nog even na of de boterkoek vaste prik is. “Soms, als Laura’s oma er zin in heeft”, zegt Karin. Fingers crossed als je er naar toe gaat, dus.

Vrouger gingen Stadjers en studenten ‘eem noar V&D’. Hoe moet de Groningse consument, na het bankroet van het warenhuis, de leegte opvullen? Gelukkig zijn er veel alternatieven voor een middagje geld uitgeven. In ‘Eem noar…’ verkennen wij de mogelijkheden.