Eem over de volksclub FC Groningen en het nieuwe shirt

 

Shirt FC Groningen

FC Groningen is een volksclub. Dat was zo in het Oosterpark, en dat is nog steeds zo. Daar pocht de club in ieder geval volop mee. Op de radio, tijdens persconferenties, in personeelsadvertenties, alles en overal: “Wij zijn een volksclub.” Maar stroken de woorden wel met de daden? 

Van de week zit directeur Nijland bij RTV Noord op de radio. Een mevrouw geeft aan problemen te hebben met de kaartverkoop voor het oefenduel tegen Southampton. Seizoenskaarthouders krijgen korting. Zij gaat op de seizoenskaart van haar zoon, maar krijgt geen korting. Nijland tegen de dame: “Als u uw nummer achterlaat, dan zorg ik dat u morgen wordt teruggebeld. We gaan dat, zoals het een volksclub betaamt, netjes oplossen.”

Gouden Aandeel

Mooie woorden. Net al in de personeelsadvertentie van FC Groningen die maandag online verschijnt. De club zoekt een Merchandise Assistent FanCorner (tijdelijk), en schrijft in de vacature: “FC Groningen is een dynamische betaald voetbal organisatie in de Eredivisie, waarbij geen dag hetzelfde is. FC Groningen kenmerkt zich als een volksclub, maatschappelijk betrokken, innovatief, groen en duurzaam.”

Google op ‘FC Groningen volkclub’ en je krijgt honderden hits, waarvan vele doorverwijzen naar de officiële site. Zoals naar een stuk over het ‘recent’ opgezette SupportersCollectief. Een groepering bestaande uit alle supportersgeledingen binnen de club, met als doel: het waarborgen van de volkse kernwaarden. Door de club vastgelegd in het ‘Gouden Aandeel’. Daaronder vallen het uit- en thuisshirt, het groen-wit en meer van dat soort zaken. Wat er niet in is geregeld: de naam van het stadion.

Euroborg

Volksclub… tot er euro’s worden geboden

Daarmee komen we uit op een van de punten waaruit blijkt dat het predicaat volksclub steeds meer een verkooppraatje is geworden richting (mogelijke) sponsoren. Zoals bekend is de naam van het stadion verkocht aan Noordlease. Op zich niet heel erg. Euroborg is tenslotte ook een commerciële werknaam. En van buiten is het sowieso al een gedrocht. Met of zonder sponsornaam op de gevel. Maar de manier waarop is, op zijn minst, misleidend geweest tegenover de verenigde supporters.

Het Collectief realiseert onder andere het FC Groningen Museum. De club heeft daar een sponsor voor gevonden. Goed nieuws. Totdat blijkt dat het Noordlease is en dat de komst van het museum bekend wordt gemaakt tijdens de persconferentie over de stadionnaam. De supporters hadden juist een eigen persbijeenkomst gepland zodat hun project alle verdiende spotlights zou krijgen. Ineens is het museum een klein en ondergesneeuwd onderdeel van veel groter nieuws. Dat steekt.

Volk voor karretje van commercie

En erger: door de wijze waarop FC Groningen het nieuws brengt, lijkt het alsof het Collectief haar steun heeft uitgesproken over de nieuwe commerciële naam van het stadion. Is niet zo. Ze zijn alleen voor het karretje gespannen om voor veel supporters niet zo leuk nieuws (stadionnaam is heilig) te legitimeren. Want hé: toestemming van het Collectief, niet zeuren, jullie supporters zijn geraadpleegd. Zonder dat het Collectief daarvan van tevoren inhoudelijk goed op de hoogte is gesteld.

Op de website heeft het Collectief heeft haar onvrede geuit in een open brief. Daarop heeft FC Groningen aangegeven graag het gesprek aan te gaan met de supporters. Tot op heden is dat kennelijk nog niet gebeurd. Nergens op de sites van het Collectief of de FC is er iets over terug te vinden. De open dag, waar het SupportersCollectief vorig jaar nog een groot aandeel in had, is inmiddels voorbijgetrokken zonder aanwezigheid van het Collectief. Opmerkelijk.

Ook binnen andere supportersgroepen groeit de onvrede. De Groningen Fanatics zijn bijvoorbeeld pislink over de nieuwe naam van het stadion, en vooral de wijze waarop deze tot stand is gekomen. Op hun website staat een hele boze open brief over de naamswijziging. Het is niet het enige publieke schrijven van de fanatieke supportersgroep waarin het volkse karakter van de club met zware woorden aan de kaak wordt gesteld.

Nijland

Thuisshirt

De lijst met ‘het volk naar de mond praten, maar handelen uit naam van de commercie’ is te lang en komt tot een absoluut dieptepunt in het nieuwe thuisshirt. Het voor supporters heilige groen-wit wordt publiekelijk verkracht in ruil voor wat knaken. De ziel van de club wordt verkocht met het zieke aantal van zeven sponsoruitingen. Met dit shirt doe je geen supporter plezier. Het is alleen maar pleasen van sponsoren en daarmee een keiharde klap in het gezicht van het volk.

Op de mouw pronkt Energy Valley en het logo van shirtleverancier Robey (niet het tofste merk, wel commercieel het interessantste). Voorop staat groot Essent, nogmaals Robey en boven de heilige graal (logo van de FC) nog nog een keer Essent. Achterop het shirt wordt het helemaal bont gemaakt. Health I Port bevlekt de ruimte boven de spelersnaam. Tot slot is onder het rugnummer ruimte vrijgemaakt voor Bauhaus, in knalrode blokken. Zo knalrood dat zelfs een kleurenblinde ervan walgt.

Spagaat slaat door

Schrapen voor geld in de keiharde voetbalwereld is een must. Je moet overleven en als dankzij de nieuwe stadionnaam die nieuwe Bosnische verdediger gehaald wordt: prima. Maar shine niet met het stempel volksclub als je de absolute heiligdommen van het volk ten grabbel gooit. Dat staat zo haaks op elkaar dat het niet te verenigen is. Je kunt in dezen niet volop van beide walletjes eten.

De commercie heeft andere belangen dan het volk. Toegegeven: daardoor is het een lastige spagaat. De club moet op beide koorden lopen om het voortbestaan te waarborgen. Maar de FC hinkt nu veel te veel op het koord van het geld. Belangen van supporters raken ondergeschikt aan de euro’s, ook al is het bedrag in verhouding met de heiligschennis een fooi. Als die tendens – zoals nu – te veel doorschiet, ontstaat een gevaarlijk hellend vlak met mogelijk desastreuze gevolgen voor de lange termijn.

Door Willem Groeneveld

Shirt FC Groningen

Psst, hier meer afleiding: