FC Groningen implodeert op meerdere fronten

FC Groningen Excelsior - foto door Jan Kanning
De tribunes zijn leger en daardoor groener dan ooit. In de hoek op de Noordtribune waar GF jarenlang lawaai maakte, is nu een gapend gat. Het is bijna symbolisch voor de staat waar FC Groningen in verkeert.

Het voetbal wil dit seizoen, net zoals de voorgaande jaren, niet vlotten. Van de beloofde sensatie komt alleen buitenshuis nog sporadisch wat terecht. In eigen stadion is het al veel te lang ploeteren voor schamele puntjes. Sprankelende wedstrijden in de Euroborg hebben fans al tijden niet niet meer gezien. Dus haken ze af.

Nog nooit was het zo beroerd

In steeds grotere getale. De mensen die nog wel komen, doen dat vanuit een soort plichtsgevoel. Om vrienden te zien. Of omdat de sfeer goed is. Ze komen in ieder geval niet voor het goede voetbal. Met het wegvallen van GF wordt het voor velen nog minder aantrekkelijk om naar het stadion te gaan. Dat wordt gister heel pijnlijk duidelijk.

Op Twitter zegt Peter van der Zwan: “Geen GF meer. Dat is goed te merken. Er zijn begrafenissen waar het rumoeriger is. En de stoeltjes bezet zijn.” Peter heeft een punt. Het is akelig stil in het stadion. Je hoort spelers ademen en met elkaar praten. Nog nooit was de sfeer zo beroerd. Dat heeft met het opdoeken van GF te maken. Maar er zijn meer oorzaken.

Bijvoorbeeld omdat het veldspel zo belabberd en angstig is dat er geen reden om fanatiek te worden is. Op het FCGForum, waar veel supporters samenkomen, is de klaagzang eindeloos en eensgezinder dan ooit. “Wat een zaadpartij. Blij dat ik niet in het stadion was,” zegt ‘Houist’. Bram haalt de ambitie van de club erbij: “Hoezo doelstelling aantrekkelijk voetbal, werkelijk waar niet om aan te gluren.”

FCGForum unaniem klaar met FC

Zo gaat het maar door. ‘FCB’ is kort en krachtig: “Kansloos dit.” ‘Toentje’ heeft iets meer woorden nodig om zijn ongerief te duiden: ‘T is mooi west. Wát een laf voetbal! Bij 1-0 een aanvaller wisselen voor een middenvelder tegen excelsior. Baggersfeer, gejank. Bekijk het maar. Dit is niet de club waar ik naar toe wil.” En zo verschijnt de ene zure reactie na de andere.

En die gaan niet alleen over het voetbal. ‘Security’ pent: “Hadden die kutfriezen maar Groby ontvoerd en in stukken gesneden. Dan had FC hier hopelijk consequenties aan verbonden… Maar goed, het gras lag er prachtig bij…” Daarmee snijdt de supporter een gevoelig punt aan. De leiding van de club leeft in een ivoren toren. Zo zegt Faber in de Herestraat Helemaal dat de FC gewoon op plek zeven eindigt.





Nijland is meer bezig met reppen over de volksclub, dan ernaar handelen. De beloftes en ambitie van de club staan haaks op wat supporters voorgeschoteld krijgen. Het spel is belabberd en doordrongen met angst. De sfeer holt achteruit. Nu de GF niet gezamenlijk in de hoek staat en de boel aanjaagt, blijft er verdomde weinig over. Het is niet zo dat de gasten er niet meer zijn. Maar massaal zingen doen ze niet meer.

Haat en liefde voor GF

Opmerkelijk is dat niet iedereen op de fanatieke tribune rouwig is om het opdoeken van GF. Een gast uit Hoogezand zegt: “Als ik dit had geweten, dan had ik drie jaar geleden al dat spandoek gejat.” Hij krijgt bijval. Er is al lange tijd wat wrijving tussen verschillende supporersgroepen. Maar toch wordt GF vooral gemist. Ook onder supporters die niet altijd even tof denken over de Fanatics.

Het is stiller dan ooit in de Euroborg. Het is leger dan ooit. Er staat niet veel meer op het spel dit seizoen en Hateboer, een van de weinige spelers waar het publiek nog echt binding mee heeft, is voor een appel en een ei verkocht aan Atalanta in Italië. Geld gaat voor het volk vermaken, voor binding met de club. Naast Hateboer zijn ook onder andere Rusnak en Hoesen vertrokken in de winterstop.

De spoeling voor Faber wordt daarmee wel heel erg dun. Het doel om play-offs te halen wordt zo een stuk minder realistisch. En erger: het publiek dat toch al amper verwend wordt, krijgt nog minder waar voor het geld en de tijd die ze in de club steken. Tel daarbij het imploderen van GF op en er is maar een conclusie.

Zware taak voor Nijland

FC Groningen staat er sportief, financieel en als volksclub uiterst beroerd voor. Hans Nijland heeft FC Groningen uit het moeras getrokken vanaf het moment dat hij is aangesteld als directeur. Hij heeft de club behoed, met de verkoop van onder andere Robben, voor het bankroet. En hij heeft van de FC, dankzij de overgang naar de Euroborg, een stabiele subtopper gemaakt.

Dat is allemaal erg knap. Ik heb geen idee wat FC Groningen zonder El Presidente moet. Maar de club zit nu wel in de grootste crisis sinds zijn aantreden. Nog nooit is de kloof tussen leiding, spelers, technische staf en de supporter zo groot geweest. De vraag is of Nijland nog genoeg kracht en visie heeft om de FC uit dit gat te trekken. Zeker is dat hij dat niet alleen kan. Daarvoor zijn de fans ook nodig.

Hoe moeilijk het voetbal ook is. Hoe laf het ook is om Bacuna tegen Godbetert Excelsior als tweede spits in te zetten, als de echte fans het nu ook nog laten afweten, dan kan FC Groningen weleens in een hele nare vrije val terechtkomen. Spijtig is dat de club ook dat niet door lijkt te hebben. Op de Telegraaf wijdt Nijland de povere bezetting aan de Euroborg aan het late tijdstip.

Wegkijken is domste wat Nijland kan doen

Wat een onzin. Het helpt niet mee. Maar het toenemende gemor onder supporters, of fans die na jarenlange trouwe dienst niet meer komen opdagen, komt niet vanwege het late tijdstip. Ze zijn murw gebeukt door wanbeleid, door niet luisteren naar supporters, door de slechte sfeer, door jarenlang betonvoetbal en verkeerde prioriteiten van de leiding.

Je kunt pas het probleem aanpakken als er besef is dat er een probleem is. Door te wijzen naar secundaire oorzaken lijkt het erop alsof de leiding de echte problemen niet wil zien. Dat is erg gevaarlijk. Daarmee wordt de toekomst van FC Groningen op het spel gezet. Komende zomer lopen vele contracten af, er zijn amper spelers die wat extra’s brengen en de fans haken massaal af. En niet vanwege het tijdstip.

Wegkijken is niet het devies, maar in actie komen. Niet alleen luisteren naar supporters, maar daarnaar handelen. Niet met elk windje van interessante sponsoren meewaaien, politici naar de mond praten, maar terug naar de ziel van de club. Focus op de enige bestaansrechten: voetballen en het publiek vermaken. De rest van de organisatie moet in dienst staan daarvan, en niet andersom.

Uitgelichte foto is van Jan Kanning


Psst, hier meer afleiding: