FC Groningen speelt de Euroborg leeg – column

FC Groningen 1

Voorafgaand aan dit seizoen is er een keiharde doelstelling afgesproken. FC Groningen moet de play offs voor Europees voetbal halen. Maar vooral: FC Groningen moet aantrekkelijk en herkenbaar voetbal spelen, zodat het publiek weer massaal naar het stadion komt. Tegen ADO oogt het stadion leger dan ooit en het voetbal minder interessant dan groeiend gras.

Vorig seizoen heeft trainer Erwin van de Looi een uitstekend resultaat neergezet door de play offs te winnen en Europees voetbal binnen te halen. Dat is vooral gelukt omdat FC Groningen een erg sterke tweede seizoenshelft had. Niet met attractief voetbal, maar met efficiënt countervoetbal, leunend op de snelheid en klasse van Zivkovic en Kostic. De nieuwe tactiek wordt door omstandigheden geboren en de trainer is wijs genoeg een winnend team niet te veranderen.

Oude helden vertrekken, nieuwe helden komen

Het maakt ook niet uit. Resultaat telt en het volk stroomt massaal naar de Grote Markt om het Europese feestje te vieren. Niet wetende dat sikkom anderhalve maand later de FC kansloos in de voorronde zou verliezen van het nietige Aberdeen in twee armetierige wedstrijden. Toegegeven: met het vertrek van Kostic en Zivkovic heeft de FC veel kwaliteit en scorend vermogen ingeleverd, maar de technische staf heeft naar eigen inzicht en met een behoorlijke zak geld de selectie kunnen versterken.

Hoesen komt en daar is Van de Looi erg content mee. Ook Mahi wordt aangetrokken, één van de talentvolste spelers uit de Eerste Divisie en bij kleine broer Cambuur wordt Groninger Van der Laan losgepeuterd voor best veel geld. Het zijn de spelers die de trainer nodig heeft om de selectie meer in balans te brengen en om het verlies van Zivkovic op te vangen. Toch komt dat er niet uit. De resultaten zijn wisselend.

Voetballen met de staart tussen de benen

Thuis wordt niet verloren, maar FC Groningen swingt geen moment. Doelpunten worden amper gescoord en de tactiek die vorig jaar bij toeval, door veel blessureleed is geboren, blijft overeind. Ook al ontbreekt de benodigde snelheid en koelbloedigheid voor dat systeem omdat Kostic en Zivkovic zijn vertrokken. Wat overblijft, is een kleurloos elftal dat speelt met de staart tussen de benen. Waarschijnlijk in opdracht van de trainer, althans Van de Looi blijkt niet bij machte of wille om meer aanvallend voetbal in de ploeg te pompen.

In de winterstop handelt de FC. Sterkhouders als Chery, De Leeuw en Botteghin blijven en er worden regelrechte versterkingen binnengehaald. Rusnak, de smaakmaker van Cambuur wordt voor de neus van Heerenveen weggekaapt en Tibbling komt. Een geweldenaar zo blijkt direct in de eerste wedstrijd van de tweede seizoenshelft. Uit tegen Ajax speelt FC Groningen goed. Tibbling is balvast en is overal. Hij verdedigt waar het moet, valt aan waar het kan en speelt altijd naar voren. FC Groningen krijgt weer hoop.

FC Groningen speelt om niet te verliezen

Die hoop is echter maar van korte duur. Al snel verschijnt Tibbling amper meer op vijandelijke helft, laat staan in de buurt van de 16 van de tegenstander. Hij is de beloofde box-to-boxspeler die zo nodig is volgens de trainer. Maar het oogt alsof hij de middellijn van de trainer niet over mag, alsof de FC niet durft te winnen. De zelfverzekerde en met flair voetballende Tibbling verzandt in het moeras waar voorzichtigheid en angst troef is.

Het resultaat is dat de amusementswaarde per wedstrijd achteruit holt. Van het beloofde aantrekkelijke spel komt niets terecht. Supporters rennen weg van de Euroborg. Toch krijgt de trainer een contractverlenging. Onbegrijpelijk volgens heel veel supporters. Het enige dat dit seizoen nog wat kleur kan geven is de beker en dat gaat tot nu gepaard met meer geluk dan wijsheid. Net zoals de punten in de Eredivisie met meer geluk van scheidsrechterlijke dwalingen dan met goed voetbal worden binnengehaald. Opmerkelijk.

Prima selectie, belabberd voetbal

FC Groningen heeft met Padt, Botteghin, Tibbling, Chery, Mahi, De Leeuw en Rusnak spelers die beschikken over een surplus aan techniek en kwaliteit. Zeker voor de Eredivisie. Voetballers met wie je aantrekkelijke wedstrijden op de mat kunt leggen. Spelers waarmee je bijna iedere tegenstander, zeker thuis, zoek kunt spelen. Het komt er niet uit. Het spel is slechter dan ooit. Iedereen ziet het. Het publiek mort. Maar de trainer bagatelliseert en de leiding steekt de kop in het zand. Een kwalijke zaak, want het druist in tegen de enige doelstelling voor dit seizoen.

FC Groningen wordt met deze selectie geen kampioen. De club degradeert ook niet met deze voetballers. Het enige dat je werkelijk kunt bereiken is de supporters vermaken. Of je nu verliest na een pot aanvallend voetbal, of wint, dat maakt dan niet eens zoveel uit. Speel om het publiek te vermaken, iets anders kun je toch niet bereiken als FC Groningen. Zoals het nu gaat is het één grote gifbeker, waarvan de bodem niet in zicht is. Sterker: door met Van de Looi te verlengen staat de volgende gifbeker alweer klaar. Vertrouwen is goed, maar blind zijn voor de realiteit werpt je jaren terug.

Door: Willem Groeneveld

Psst, hier meer afleiding: