Foto’s ontgroening Albertus en Vindicat – alles voor de status

Ontgroening

Foto geleend van Ukrant 

Van de week nog een tof verhaal dat de ontgroeningen allemaal een stuk braver zijn. Pleurt Ukrant (UK) een partij foto’s online die het tegendeel bewijzen.

Eerlijk: de foto’s komen uit 2014 en 2015, en zijn gepubliceerd in de almanakken van 2015 en 2016 van Vindicat en Albertus Magnus. Ze zijn al wat gedateerd. Maar nu wel nieuws. De UK, huiskrant van de RUG, heeft op 30 augustus een lading plaatjes online gegooid waar nogal wat ophef over ontstaat. Niet zo heel gek, als je de plaatjes bekijkt.

Foto’s zeggen meer dan duizend woorden

Op een van de foto’s ligt een student op de grond, met een stok in zijn mond, terwijl een ouderejaars op hem ligt. Zo zijn er tal van foto’s met toch redelijk mensonterende praktijken. Zie ook de foto boven, waarop een eerstejaars onder dwang van de studentikoze kampbeul met de rug tegen de muur staat, terwijl ze sabbelt op een stok. De foto’s gaan ver. De ontgroening gaan ver.

Eerder deze week laat Albertus ons nog weten dat de ontgroeningen tegenwoordig een stuk schappelijker zijn. Er wordt minder geborreld dan vroeger. Want een dode door een alcoholvergiftiging, of ander zieke praktijken, dat gebeurt in Groningen nooit weer, is plechtig beloofd door allen. Ondertussen worden nieuwe leden wel harder gekleineerd dan mariniers in Full Metal Jacket.

ontgroening

Foto geleend van Ukrant

Reactie RUG

Bart Beijer, lid van de Universiteitsraad namens de personeelsfractie, vindt ook dat het te ver gaat. Hij print de foto’s op A4-formaat, om ze te laten zien aan de rest van het bestuur. Maar dat is niet onder de indruk. Voorzitter Jan de Jeu laat aan de UK weten dat hij geen aanleiding ziet voor een gesprek met de betrokken studentenverenigingen.

“Het zijn zelfstandige studentenverenigingen waar we geen toezicht op houden of invloed op hebben,” noteert de krant uit de mond van de RUG-bestuurder. Verder weigert hij in te gaan op het dossier. Juridisch valt er vast weinig in te brengen tegen de reactie. Maar ethisch vallen er genoeg kanttekeningen te plaatsen. Het is toch op zijn minst naar wat op de foto’s te zien is.

Vrijwillige ontgroening

De vraag is in hoeverre de eerstejaars vrijwillig de vernederingen ondergaan. De druk kan groot zijn om bij een vereniging te horen. Je wilt niet afgaan tegenover je nieuwe vrinden. Je wilt papa, die ooit furore maakte binnen hetzelfde corps, niet teleurstellen. Dus je ondergaat het. De (groeps)druk is enorm. En wat moet je anders, als wildvreemde in een nieuwe stad.

En toegegeven: het zal ook vast verbroederen. Eerstejaars worden naast studiegenoten ook lotgenoten. Overdag paraderen in het corpskostuum door de stad, in de avond samen de vernedering ondergaan. Dat schept een band. Maar dat schept een avondje dronken worden ook (niet direct met jenever en een gieter). Ik kan me niet voorstellen dat je vrijwillig deze kleineringen ondergaat.

Alles voor de status

Maar misschien slaat Fresku de spijker op de kop. Terwijl ik dit tik, rapt hij: “Status, ze doen alles voor de status.” Hoe hard de tijdsgeest ook verandert, sommige dingen veranderen nooit. Zoals de hunkering naar status. Elk jaar dezelfde praktijken. Elk jaar dezelfde ophef. Elk jaar dezelfde ontwijkende antwoorden van bestuurders en verenigingen.

Er verandert niets. Want ons kent ons en ons was ooit de eerstejaar en meerderjarige van Vindicat of Albertus. Dat schept een band.

Door Willem Groeneveld

Ga het gesprek aan ( comments)