Geef nu eens antwoord meneer Kamp – video

“Waar bent u eigenlijk van?” Voor de vraag goed en wel gesteld is door de persdienst van Kamp, ben ik verdwenen uit het stadhuis. Kamp wil geen antwoord geven op directe vragen. Dan geef ik ook geen antwoord aan zijn persafdeling.

Minister Kamp is in Stad en hij heeft nogal wat uit te leggen na het vernietigende rapport van de Onderzoeksraad voor Veiligheid, waar RTVNoord (chapeau!) mee op de proppen kwam. Hij is in Groningen voor de afspraak met de dialoogtafel later die avond. Overdag heeft hij gebabbeld op het kantoor van het net opgezette Centrum voor Veilig Wonen in Appingedam. En Kamp baalt dat het rapport voortijdig is uitgelekt. Dat komt nu wel erg slecht uit.

Sentiment is realiteit

Het onderzoeksrapport van de veiligheidsautoriteit zou pas ergens in februari naar buiten komen, was de afspraak. Na het bezoek aan Groningen. Na het zoveelste belangrijke gasdebat in de Tweede Kamer. Het rapport is nog niet definitief, het verkeert nog in de conceptversie. Betrokkenen mogen er nog overheen pissen en nu hebben die fuckers van RTVNoord hem al, je ziet het Kamp denken. Toch is het rapport van belang. Het bevestigt wat wij al jaren weten.

Het is geen sentiment meer, gedeputeerde Moorlag, het is realiteit (zie filmpje). Grondig onderzoek, vernietigend onderzoek bewijst wat het boerenverstand al sinds het begin van de jaren negentig weet. Groningen is door officiële instanties, incluis het ministerie van Kamp, gepiepeld, voorgelogen, aan het lijntje gehouden, grofweg verneukt en nog veel meer van dat. Economische zaken boven veiligheid en eerlijkheid, dat is eigenlijk de conclusie die de Veiligheidsraad presenteert in het rapport.

Shit hits the fan

Poep aan de ventilator dus voor Kamp en de NAM. Waar de NAM alleen maar officieel reageert met ongeveer deze woorden, maar dan wat netter: “Publiceren uit het rapport is verboden. Illegaal. Mag niet. De inhoud doet er niet toe. De boodschapper is strafbaar. Fuck you,” komt Kamp in ieder geval nog naar Stad en Ommeland.

Dat valt in hem te prijzen, en dat geeft de mogelijkheid om de man, die uiteindelijk beslist over de gaskraan, aan de tand te voelen. Zonder toestemming, want media worden gescreend. Officieel verzoek indienen en meer van dat soort barrières.

Sikkom is (nog) niet belangrijk genoeg om door de opgeworpen persbaricades te komen, dus struin ik rond half vijf over de Grote Markt. Bij het stadhuis houdt politie de wacht, Kamp zal daar wel ergens zijn. Bovenop het bordes zwaait een bevriende journalist. Hij vraagt of ik ook binnenkom en houdt ook nog eens de deur van het stadhuis open. De agenten laten me door.

Binnen, hatseflats. Tussen cameraploegen van Nieuwsuur, NOS, RTVNoord, OogTV en de microfoons van Radio 1 en BNR. Ook veel schrijvende pers wacht met pen en papier in de aanslag achter de gesloten deur waar Kamp schijnt te zijn. En fotografen, een stuk of vijf, onder wie de grote vriend van de Telegraaf.

Kamp

Oog in oog met Kamp

Af en toe gaat de deur open. Er is wat reuring. Er komt geen persconferentie, dat is duidelijk. Een voor een mogen de vertegenwoordigers van de filmende en radiomakende pers de minister kort interviewen. De schrijvende pers moet wachten. Als de deur weer opengaat denderen Nieuwsuur, BNR en NOS naar binnen. Snel volg ik hun spoor. Achter mij vliegen fotografen naar binnen.

De landelijke media krijgen voorrang op de regionale pers. Vreemd vind ik. Je zou toch denken dat bij een regionaal probleem van deze omvang de lokale persmuskieten als eerste mogen. Des te meer omdat de Gooise matras het probleem en vooral het risico van de bevende bodem onder Groningen nogal onderschat, uitzonderingen daargelaten. Misschien is dat ook juist wel de reden.

Eenmaal binnen in de perszaal besluit ik niet te wachten op de beurt, die ik toch niet krijg. Brutaal aansluiten achter BNR en Nieuwsuur is het devies. Het werkt. De diensten van Kamp zien me aan voor iemand van OogTV, die iets verderop staan te wachten en zo sta ik met draaiende camera gericht op Kamp, die ik wel honderd vragen wil stellen. Ik wil hem vertellen over Ter Laan tussen Bedum en Middelstum.

Van sierlijke laan naar toekomstig rampgebied

Over de spookweg die het is geworden. Ooit sierden daar prachtige boerderijen het Groninger land. Nu is het bijna desolaat. Een paar kilometer lange wandeltocht langs de eeuwenoude weg voert langs ingestorte boerderijen, opgegeven en verlaten woonhuizen en zwaar gestuutte bouwwerken. Vroeger genoot je daar van de weidsheid van het Groninger land. Nu sta je op Ter Laan oog in oog met misschien wel de zwartgallige toekomst van Stad en Ommeland.

Ik wil hem ook vragen naar de lijst met 300 gebouwen die mogelijk instorten bij een beving van 3,9 of zwaarder. Die lijst is er, in ieder geval in een bureaula bij de NAM, en er staan niet zomaar gebouwen op. Het is de lijst met 300 risicogebouwen, waaronder scholen en verzorgingstehuizen. Weet Kamp daarvan? Waarom wordt die lijst niet openbaar gemaakt minister? Dat wil ik hem vragen. Ik wil hem vertellen dat mijn nichtje elke dag naar school gaat in een van de risicogebouwen en ik weet dat in die regio al bevingen van die heftigheid zijn geweest.

Ik wil hem uitnodigen voor de inspectie van de schade-expert, die binnenkort de scheuren komt beoordelen bij pa en moekie thuis. Ik wil Kamp stiekem beetpakken, door elkaar schudden en met de neus op de feiten drukken. Dat kan allemaal niet. Daar is de tijd niet voor en schudden lost helemaal niets op en betekent alleen het einde van mijn huidige leven. En Kamp is ook maar een marionet, die tenminste de ballen heeft om hier te komen.

Foto: Marco in 't Veld

Foto: Marco in ’t Veldt

Veel praten, weinig zeggen

Maar de tong brandt. Er zijn te veel vragen en te weinig antwoorden van de verantwoordelijke. Telkens datzelfde riedeltje, al jaren verplaatst de minister horizontaal lucht zonder iets te zeggen. Ook vanavond weer. Elke vraag, of die nu van NOS, BNR of Nieuwsuur komt, wordt afgedaan met gewauwel, met woorden waar iedere Groninger wel klaar mee is. Ik in ieder geval wel.

Dus de confrontatie. “Meneer Kamp, wat wordt uw rede na de eerste dode in Groningen.” Kamp doet het goed. Even verslikt hij zich, maar in een oogwenk heeft hij zich herpakt en valt hij terug in “blablablablablabla, ik zeg lekker toch niets, want rapport is nog niet definitief, blablablablabla.” Uiteraard praat hij niet over een rapport dat nog niet officieel is. Waaruit quoten zelfs strafbaar is, volgens de NAM.

Dan een concrete vraag. Over feiten. Over dat in december de gaskranen bij Woudbloem en Loppersum nog even vol zijn opengedraaid, met twee zware bevingen in Woudbloem (en Stad) en Loppersum als direct, DIRECT, gevolg. Direct omdat daar geen nieuw onderzoek van de Veiligheidsraad voor nodig is. Kamp erkent immers dat minder boren rond Loppersum leidt tot minder frequente en minder heftige aardbevingen. Dan geldt dezelfde wetmatigheid andersom: meer boren in korte tijd lijdt tot meer en zwaardere bevingen.

Meneer Kamp, geef nu eens antwoord

Dat is volgens de NAM, in de officiële verklaring over de recente pittige bevingen, overigens nog maar de vraag. Dat moet nog nader, het liefst jaren en het liefst niet door de Veiligheidsraad, worden onderzocht. Maakt ook niet uit. Ik ben benieuwd of Kamp wist dat de NAM nog even het uiterste uit de citroen wilde knijpen, terwijl men daar op kantoor donders goed weet dat meer pompen minder veiligheid betekent. Zeker daar bij Woudbloem, want dan boor je sikkom onder Stad.

Maar ook die vraag wordt niet beantwoord. Hetzelfde riedeltje volgt. “Meneer Kamp, geef nu eens antwoord op de vraag,” onderbreek ik het gelul in de ruimte. Zonder effect, Kamp pruttelt door. Wel begint de persdienst in mijn nek te hijgen en maakt de minister duidelijk dat hij er klaar mee is. Nog één keer probeer ik het. “Was u daarvan op de hoogte, meneer Kamp?” Het is de druppel. De beschermvrouwe springt ertussen en weg is de minister.

O ja, OogTV, ik hoop niet dat jullie nu op de zwarte lijst staan.

Door: Willem Groeneveld

Kamp

Psst, hier meer afleiding: