Grrrr! Onverlaten jatten heerlijk verkeersbord bij koeienoversteek vlakbij Stad. En dat nadat wij de foto deelden

Het Groninger platteland is prachtig. En daarvoor hoef je heel niet ver Stad uit. Je bent zo in de Onlanden, het Hogeland, Middag-Humsterland, het Hunzedal of bijvoorbeeld het Reitdiepdal. In de uitloper van dat gebied, een paar kilometer ten westen van Stad, heeft familie Van der Vis een melkveebedrijf met 200 koeien.

Die dames hebben daar een goed leven. De boerderij is ruim opgezet en de koeien kunnen vrijelijk heen en weer lopen tussen de stal, de gerobotiseerde melkmachines en de sappige groene weilanden. “Als ze gemolken willen worden, lopen ze zelf vanuit de wei naar de melkmachine. En na het melken lopen ze ook op eigen houtje weer terug”, legt Klaas van der Vis uit, die samen met pa Kor, moeke Else en broer Thijs het bedrijf bestiert. Dat gaat altijd dikke prima, afgaande de reacties. “Die zijn alleen maar positief, ook van de koeien zelf.”

De koeienoversteekplaats

Er is alleen een obstakel in het ‘vrije’ leven van de dames: het landweggetje dat de boerderij scheidt van de weide. Maar daar heeft de familie twee jaar geleden wat op bedacht: de koeienoversteekplaats. Dat is een soort fuik die over de weg gaat van de boerderij naar het weiland en weer terug. Om te voorkomen dat de koeien tijdens de oversteek ontsnappen, zijn in de weg roosters aangebracht.

En de familie heeft, net als bij een onbewaakte spoorwegovergang rood-witte waarschuwingen op de weg geplaatst. Met daarbij een verkeersbord, zo’n driehoekige met rode rand en een koe in het midden, dat het verkeer attendeert op mogelijk gevaar. En, als kers op de taart, een blauw bord met daarop in het wit de tekst: “Let op, er kan nog een koe aankomen”. Echt te gek. Zo vet dat we voor de tweede keer er een foto van hebben geplaatst, die behoorlijk viraal ging. Dat is mooi werk, vindt ook de familie, maar het trekt ook onverlaten met kwade bedoelingen aan.

Behoorlijk wat werk en geld ingestoken

Klaas: “We vonden het op zich geniaal en zijn trots dat we op Sikkom stonden. Maar nu zijn de borden gejat.” Als bewijs overhandigt de jonge boer een foto van de oversteekplaats. En inderdaad: het blauwe bordje met de prachtige tekst en driehoekige waarschuwingsbord zijn foetsie. Zo van de sokkel afgejat. “Volgens mijn broer was die vanochtend al weg.”

Daar is de familie uiteraard niet zo blij mee. Klaas: “We hebben er behoorlijk wat werk en geld in gestoken en vinden deze actie vrij kansloos. Van andermans spullen blijf je gewoon af.” Dat vinden wij ook. Sterker: we voelen ons bijkans schuldig en willen met liefde een crowfunding starten. Maar dat hoeft niet, vertelt Klaas. Wel ziet hij graag dat de borden worden teruggebracht.

Tou eem, Tammo

Grote kans dat de ontvreemder dit artikel ook leest. Waarschijnlijk is het idee om de borden te jatten immers ontstaan na het zien van de foto op onze kanalen. Hoewel het begrijpelijk is dat iemand deze borden aan de muur wil hebben hangen, doen we toch een dringend verzoek om de brut netjes terug te brengen. Met een kratje Hertog Jan erbij, als het aan Klaas ligt. Anders zijn we genoodzaakt jullie moeder te bellen.




Psst, hier meer afleiding: