Iedereen die het weet, weet het: Groningen de Koningen

Groningen Koningsnacht

De laatste dreunen van Koningsdag komen vanaf Ebbingekwartier keihard mijn openstaande raam binnenvliegen. Het is 23:45 uur, maandagavond. Zeikerds gaan vast zeiken over de bassen, maar Groningen, wat ben je een ongelooflijk toffe stad.

Honderdduizenden mensen zijn tijdens de Koningsdagen op de been. Waar andere grote steden twee dagen officieel feest vieren, daar pakt Groningen de verjaring van Koning Willy aan om drie dagen volledig van God los te gaan. Op zaterdagavond is de aftrap met Stijlfeest op de Grote Markt, hip ding van Lowlands, waar publiek invloed heeft op wat de dj draait en dat kan echt een voordeel zijn.

Tot slot een paar woorden van dank aan al die mensen die bijdragen aan aan die ellendige staat van mijn lichaam nu. Dank naar het Stadhuis omdat het jonge en bruizende stad-gezinde bestuur het aandurft om te denken in mogelijkheden in plaats van beperkingen. Dank naar al die ondernemers die elk jaar beter worden in het organiseren van grote evenementen in de (binnen)stad en risico nemen, want alles kan ook in het water vallen.  Een nog groter dankjewel naar de mannen en vrouwen van de Stadsreiniging. Niemand ziet ze, want als Stad de roes uitslaapt, kruipen zij uit hun nest om de bezem ter hand te nemen. Helden zijn het. Tegen niet de hoogste loonstrookjes de troep van andermans feestje opruimen.  Net zoals de lui van de EHBO helden zijn. Drie dagen lang heb ik ze in de gaten gehouden.  Ze hebben hun tent opgeslagen onder het VVV-kantoor, dat voor de gelegenheid is omgebouwd tot VIP-dek. Een bijzonder gezelschap is het. Allemaal vrijwilligers. Ook geen volk dat je normaal verwacht op zulke feestjes. Waarschijnlijk hebben ze verschrikkelijke hekel aan de muziek die DJ Arnoud door de speakers knalt. Toch staan ze er. Drie dagen en avonden lauwe koffie drinken uit een thermoskan.  Op een afstandje vol verbazing kijken naar het volksfeest. Af en toe komen ze in actie. Meestal voor een pleistertje. Soms rukken ze uit omdat iemand te smoor is en niet meer op de benen kan staan. Maar over het algemeen hebben ze het rustig. Dat komt omdat, ondanks de soms warrige afsluitingen, alles goed is geregeld. Er is in heel de Stad geen enkele serieuze wanklank te horen.  En daarom ook een compliment naar de hulpdiensten en in het bijzonder de politie in Groningen. Goed geregeld allemaal. Ondanks een wat naar akkefietje met een patserige agent tijdens Koningsnacht is alles zo goed als vlekkeloos verlopen. En dat is een hele prestatie met misschien wel 200.000 veelal dronken mensen over de vloer in een kleine drie dagen tijd.  Iedereen die het weet, weet het: Groningen de Koningen

Stijlfeest komt moeizaam op gang, want Groningen wordt laat wakker, maar gezellig en best druk wordt het. Net zoals pre-Koningsnacht-nacht in de rest van het uitgaansgebied behoorlijk gevierd wordt. Toch blijkt zaterdagnacht maar een heel klein voorproefje te zijn op wat komen gaat. Een dag later, tijdens Koningsnacht barst totale gekte los.

Koningsnacht is mayham. Druk, drukker, drukst, maar ongelooflijk gezellig. Op het Ebbingekwartier gaan duizenden uit hun plaat bij verschillende grote housefeesten. Paradigm is als vanouds goed bezocht. De Grote Markt is afgeladen. Van ABN tot de Drie staan mensen schouder aan schouder te feesten.

Tot slot een paar woorden van dank aan al die mensen die bijdragen aan aan die ellendige staat van mijn lichaam nu. Dank naar het Stadhuis omdat het jonge en bruizende stad-gezinde bestuur het aandurft om te denken in mogelijkheden in plaats van beperkingen. Dank naar al die ondernemers die elk jaar beter worden in het organiseren van grote evenementen in de (binnen)stad en risico nemen, want alles kan ook in het water vallen.  Een nog groter dankjewel naar de mannen en vrouwen van de Stadsreiniging. Niemand ziet ze, want als Stad de roes uitslaapt, kruipen zij uit hun nest om de bezem ter hand te nemen. Helden zijn het. Tegen niet de hoogste loonstrookjes de troep van andermans feestje opruimen.  Net zoals de lui van de EHBO helden zijn. Drie dagen lang heb ik ze in de gaten gehouden.  Ze hebben hun tent opgeslagen onder het VVV-kantoor, dat voor de gelegenheid is omgebouwd tot VIP-dek. Een bijzonder gezelschap is het. Allemaal vrijwilligers. Ook geen volk dat je normaal verwacht op zulke feestjes. Waarschijnlijk hebben ze verschrikkelijke hekel aan de muziek die DJ Arnoud door de speakers knalt. Toch staan ze er. Drie dagen en avonden lauwe koffie drinken uit een thermoskan.  Op een afstandje vol verbazing kijken naar het volksfeest. Af en toe komen ze in actie. Meestal voor een pleistertje. Soms rukken ze uit omdat iemand te smoor is en niet meer op de benen kan staan. Maar over het algemeen hebben ze het rustig. Dat komt omdat, ondanks de soms warrige afsluitingen, alles goed is geregeld. Er is in heel de Stad geen enkele serieuze wanklank te horen.  En daarom ook een compliment naar de hulpdiensten en in het bijzonder de politie in Groningen. Goed geregeld allemaal. Ondanks een wat naar akkefietje met een patserige agent tijdens Koningsnacht is alles zo goed als vlekkeloos verlopen. En dat is een hele prestatie met misschien wel 200.000 veelal dronken mensen over de vloer in een kleine drie dagen tijd.  Iedereen die het weet, weet het: Groningen de Koningen

Op de Vismarkt hetzelfde verhaal. Er staat een prima line-up op het grote podium en het plein is stampvol. Heel veel mensen willen dronken op de foto of op de video van Sikkom. Het gros heeft later spijt, maar wees gerust, we passen nog enige ethiek toe.

De Kromme Elleboog is als vanouds voor de hippe dertigers, jonge veertigers en nooit oud geworden vijftigers. Ook hier kun je over de hoofden lopen. Tot je ineens tegen een zwart hek botst. Crowdmanagement heet dat. Drukbezochte straten in het midden van gevel tot gevel afzetten en mensen verplicht via de drukke Vismarkt laten omlopen. Zal wel logica zijn die mijn aangeschoten geest te boven gaat.

Tot slot een paar woorden van dank aan al die mensen die bijdragen aan aan die ellendige staat van mijn lichaam nu. Dank naar het Stadhuis omdat het jonge en bruizende stad-gezinde bestuur het aandurft om te denken in mogelijkheden in plaats van beperkingen. Dank naar al die ondernemers die elk jaar beter worden in het organiseren van grote evenementen in de (binnen)stad en risico nemen, want alles kan ook in het water vallen.  Een nog groter dankjewel naar de mannen en vrouwen van de Stadsreiniging. Niemand ziet ze, want als Stad de roes uitslaapt, kruipen zij uit hun nest om de bezem ter hand te nemen. Helden zijn het. Tegen niet de hoogste loonstrookjes de troep van andermans feestje opruimen.  Net zoals de lui van de EHBO helden zijn. Drie dagen lang heb ik ze in de gaten gehouden.  Ze hebben hun tent opgeslagen onder het VVV-kantoor, dat voor de gelegenheid is omgebouwd tot VIP-dek. Een bijzonder gezelschap is het. Allemaal vrijwilligers. Ook geen volk dat je normaal verwacht op zulke feestjes. Waarschijnlijk hebben ze verschrikkelijke hekel aan de muziek die DJ Arnoud door de speakers knalt. Toch staan ze er. Drie dagen en avonden lauwe koffie drinken uit een thermoskan.  Op een afstandje vol verbazing kijken naar het volksfeest. Af en toe komen ze in actie. Meestal voor een pleistertje. Soms rukken ze uit omdat iemand te smoor is en niet meer op de benen kan staan. Maar over het algemeen hebben ze het rustig. Dat komt omdat, ondanks de soms warrige afsluitingen, alles goed is geregeld. Er is in heel de Stad geen enkele serieuze wanklank te horen.  En daarom ook een compliment naar de hulpdiensten en in het bijzonder de politie in Groningen. Goed geregeld allemaal. Ondanks een wat naar akkefietje met een patserige agent tijdens Koningsnacht is alles zo goed als vlekkeloos verlopen. En dat is een hele prestatie met misschien wel 200.000 veelal dronken mensen over de vloer in een kleine drie dagen tijd.  Iedereen die het weet, weet het: Groningen de Koningen

En het is ook geen kritiek. Niet meer dan een kleine ergernis. Want het is feest in naam van de Koning, die grootaandeelhouder is van het bedrijf dat de provincie naar de kloten helpt en daar ook nog het predicaat Koninklijk aan verleent, maar het maakt niet uit. In Groningen grijpen we elke reden aan om feest te vieren en hoe. Koningsnacht is gekkenhuis en Koningsdag doet dat onder de vaak stralende zon nog eens dik over.

Stad is weer afgeladen vol. Massa’s mensen op de (grote) pleinen en in het uitgaansgebied. Op de singels struinen kooplui, gezinnetjes met kinderen en half dronken studenten langs alle kleedjes. Er wordt weleens gesteld dat de multiculturele samenleving mislukt is, maar kijkend naar het rommelmarkttafereel, gaat dat voor Groningen in ieder geval niet op.

Tot slot een paar woorden van dank aan al die mensen die bijdragen aan aan die ellendige staat van mijn lichaam nu. Dank naar het Stadhuis omdat het jonge en bruizende stad-gezinde bestuur het aandurft om te denken in mogelijkheden in plaats van beperkingen. Dank naar al die ondernemers die elk jaar beter worden in het organiseren van grote evenementen in de (binnen)stad en risico nemen, want alles kan ook in het water vallen.  Een nog groter dankjewel naar de mannen en vrouwen van de Stadsreiniging. Niemand ziet ze, want als Stad de roes uitslaapt, kruipen zij uit hun nest om de bezem ter hand te nemen. Helden zijn het. Tegen niet de hoogste loonstrookjes de troep van andermans feestje opruimen.  Net zoals de lui van de EHBO helden zijn. Drie dagen lang heb ik ze in de gaten gehouden.  Ze hebben hun tent opgeslagen onder het VVV-kantoor, dat voor de gelegenheid is omgebouwd tot VIP-dek. Een bijzonder gezelschap is het. Allemaal vrijwilligers. Ook geen volk dat je normaal verwacht op zulke feestjes. Waarschijnlijk hebben ze verschrikkelijke hekel aan de muziek die DJ Arnoud door de speakers knalt. Toch staan ze er. Drie dagen en avonden lauwe koffie drinken uit een thermoskan.  Op een afstandje vol verbazing kijken naar het volksfeest. Af en toe komen ze in actie. Meestal voor een pleistertje. Soms rukken ze uit omdat iemand te smoor is en niet meer op de benen kan staan. Maar over het algemeen hebben ze het rustig. Dat komt omdat, ondanks de soms warrige afsluitingen, alles goed is geregeld. Er is in heel de Stad geen enkele serieuze wanklank te horen.  En daarom ook een compliment naar de hulpdiensten en in het bijzonder de politie in Groningen. Goed geregeld allemaal. Ondanks een wat naar akkefietje met een patserige agent tijdens Koningsnacht is alles zo goed als vlekkeloos verlopen. En dat is een hele prestatie met misschien wel 200.000 veelal dronken mensen over de vloer in een kleine drie dagen tijd.  Iedereen die het weet, weet het: Groningen de Koningen

Er loopt van alles. Het is één bont gezelschap. Een langzaam voorbijtrekkende mierenhoop met alle lagen van de bevolking. Van alle hoeken van de wereld, van Oosterpark tot ’t Zand, van heel ver weg tot nog veel verder weg. Van hoofddoek tot keppel, van verloren hippie tot de teruggevonden peuter van de mevrouw die goede zaken doet met prachtige henna-tekeningen tegen een zeer schappelijke prijs.

Vanaf het station blijven de mensen komen. Volle trein na volle trein arriveert. Het lijkt wel alsof iedereen boven de IJssel Koningsdag in 050 viert. Op het Zuiderdiep, en op alle andere toegangswegen, wordt de menigte via grote matrixborden naar de bestemming gestuurd. Westerhaven links. Grote Markt rechts. Vismarkt rechtdoor. Ellebogen rechts. Ebbingekwartier rechts. De Kuip links.

Tot slot een paar woorden van dank aan al die mensen die bijdragen aan aan die ellendige staat van mijn lichaam nu. Dank naar het Stadhuis omdat het jonge en bruizende stad-gezinde bestuur het aandurft om te denken in mogelijkheden in plaats van beperkingen. Dank naar al die ondernemers die elk jaar beter worden in het organiseren van grote evenementen in de (binnen)stad en risico nemen, want alles kan ook in het water vallen.  Een nog groter dankjewel naar de mannen en vrouwen van de Stadsreiniging. Niemand ziet ze, want als Stad de roes uitslaapt, kruipen zij uit hun nest om de bezem ter hand te nemen. Helden zijn het. Tegen niet de hoogste loonstrookjes de troep van andermans feestje opruimen.  Net zoals de lui van de EHBO helden zijn. Drie dagen lang heb ik ze in de gaten gehouden.  Ze hebben hun tent opgeslagen onder het VVV-kantoor, dat voor de gelegenheid is omgebouwd tot VIP-dek. Een bijzonder gezelschap is het. Allemaal vrijwilligers. Ook geen volk dat je normaal verwacht op zulke feestjes. Waarschijnlijk hebben ze verschrikkelijke hekel aan de muziek die DJ Arnoud door de speakers knalt. Toch staan ze er. Drie dagen en avonden lauwe koffie drinken uit een thermoskan.  Op een afstandje vol verbazing kijken naar het volksfeest. Af en toe komen ze in actie. Meestal voor een pleistertje. Soms rukken ze uit omdat iemand te smoor is en niet meer op de benen kan staan. Maar over het algemeen hebben ze het rustig. Dat komt omdat, ondanks de soms warrige afsluitingen, alles goed is geregeld. Er is in heel de Stad geen enkele serieuze wanklank te horen.  En daarom ook een compliment naar de hulpdiensten en in het bijzonder de politie in Groningen. Goed geregeld allemaal. Ondanks een wat naar akkefietje met een patserige agent tijdens Koningsnacht is alles zo goed als vlekkeloos verlopen. En dat is een hele prestatie met misschien wel 200.000 veelal dronken mensen over de vloer in een kleine drie dagen tijd.  Iedereen die het weet, weet het: Groningen de Koningen

De richting maakt amper uit. Het is overal gezellig. Het is overal druk. Overal klinkt muziek. Overal vloeit alcohol. Overal dansen mensen. Je weet dat het een goed feestje is geweest als de vloer plakt aan het einde van de avond. Rond tien uur fiets ik op Koningsdag nog even de stad in. Op zoek naar sigaretten en een pinautomaat. Allemaal zijn ze leeggepint.

Maar wat vooral opvalt: elke straatklinker plakt.  De hele fucking binnenstad plakt. En begint te stinken als de Blauwe Engel in de allerlaatste uurtjes. Dan weet je dat er een goed feestje is geweest. Maar toch is Groningen er nog niet flauw van. Op de Grote Markt staan nog duizenden. Op de Vismarkt is het feest nog aan en de laatste beats van het Ebbingekwartier sterven pas tegen middernacht.

Tot slot een paar woorden van dank aan al die mensen die bijdragen aan aan die ellendige staat van mijn lichaam nu. Dank naar het Stadhuis omdat het jonge en bruizende stad-gezinde bestuur het aandurft om te denken in mogelijkheden in plaats van beperkingen. Dank naar al die ondernemers die elk jaar beter worden in het organiseren van grote evenementen in de (binnen)stad en risico nemen, want alles kan ook in het water vallen.  Een nog groter dankjewel naar de mannen en vrouwen van de Stadsreiniging. Niemand ziet ze, want als Stad de roes uitslaapt, kruipen zij uit hun nest om de bezem ter hand te nemen. Helden zijn het. Tegen niet de hoogste loonstrookjes de troep van andermans feestje opruimen.  Net zoals de lui van de EHBO helden zijn. Drie dagen lang heb ik ze in de gaten gehouden.  Ze hebben hun tent opgeslagen onder het VVV-kantoor, dat voor de gelegenheid is omgebouwd tot VIP-dek. Een bijzonder gezelschap is het. Allemaal vrijwilligers. Ook geen volk dat je normaal verwacht op zulke feestjes. Waarschijnlijk hebben ze verschrikkelijke hekel aan de muziek die DJ Arnoud door de speakers knalt. Toch staan ze er. Drie dagen en avonden lauwe koffie drinken uit een thermoskan.  Op een afstandje vol verbazing kijken naar het volksfeest. Af en toe komen ze in actie. Meestal voor een pleistertje. Soms rukken ze uit omdat iemand te smoor is en niet meer op de benen kan staan. Maar over het algemeen hebben ze het rustig. Dat komt omdat, ondanks de soms warrige afsluitingen, alles goed is geregeld. Er is in heel de Stad geen enkele serieuze wanklank te horen.  En daarom ook een compliment naar de hulpdiensten en in het bijzonder de politie in Groningen. Goed geregeld allemaal. Ondanks een wat naar akkefietje met een patserige agent tijdens Koningsnacht is alles zo goed als vlekkeloos verlopen. En dat is een hele prestatie met misschien wel 200.000 veelal dronken mensen over de vloer in een kleine drie dagen tijd.  Iedereen die het weet, weet het: Groningen de Koningen

Drie dagen feest zitten er voor mij op. Ik voel me grieperig worden. Maar weet dat het de tol is die je betaalt omdat je nu eenmaal in de tofste stad van het land woont. De Groninger lente is doorgebroken. De kater is aangebroken. Maar niet te lang. Want Bevrijdingsfestival en de Bekerfinale kloppen vol ongeduld op de deur. En Groningen, je weet zelf, dat wordt serieus gekkenwerk.

Iedereen die het weet, weet het: Groningen de Koningen!

Check hier alle foto’s. 

Door: Willem Groeneveld

Psst, hier meer afleiding: