Het is een stuk stiller op de dansvloeren van Groningen zonder Noisia Invites

Sinds afgelopen weekend is het een stuk stiller op de dansvloeren van Groningen. Na meer dan 20 jaar hebben de grootste artiesten die onze stad voortgebracht heeft de laatste beat gedropt. Tijdens een bij vlagen emotioneel afscheid in de Oosterpoort vond na vier (vijf?) keer uitgesteld te zijn eindelijk de laatste edities van Noisia Invites in Groningen plaats.

Even een stukje geschiedenis. Ergens in 1998 begonnen Thijs de Vlieger, Nik Roos en Martijn van Sonderen op een zolderkamertje muziek te maken. Beetje beats in elkaar draaien in fruity loops op de zolderkamer. Als je niet helemaal uitkomt sms je die andere bekende Groninger die je wat trucjes leert en waar je decennia later nog een deuntje voor maakt.

In 2003 begint het allemaal wat serieus te worden en worden de eerste nummers officieel uitgebracht op een label. Pas in 2010 komt hun eerste album, Split the Atom, uit maar ze zitten niet bepaald stil. Remixes voor bijvoorbeeld Moby, Katy Perry, The Prodigy, Deadmau5 en Skrillex worden allemaal uitgebracht naast het stevigere werk ‘voor de liefhebber’ samen met bijvoorbeeld Black Sun Empire, Amon Tobin en Teebee.

Check vooral ook deze docu uit 2005. In 2011 belt Hollywood of ze een nummer mogen gebruiken in de trailer voor de nieuwe Transformers-film en daarna maken ze nog wat albums met Kraantje Pappie. En ga zo maar door: er volgen nog twee albums als Noisia, ze maken soundtracks voor games en nog veel, veel meer. En zo’n beetje tot op de dag vandaag pompen ze nieuwe muziek uit. Een paar maanden terug nog dit nummer samen met Skrillex. Die heeft nu 4.000.000 miljoen views alleen al op youtube.

Nosia is ook erg sterk verweven met mijn leven. Als ventje uit de klei kom ik in de grote stad wonen tijdens mijn studietijd. Beetje op stap in de Poelestraat en lam schreeuwen in de vele feestcafés. Maar af en toe kwam ik ze al eens tegen. In de Subsonik onder de Grote Markt, op het legendarisch Clash in de Oosterpoort of in de Vera tijdens Break-Fast. Het meest memorabel is het Bevrijdingsfestival van 2008. Ik kom in de menigte terecht bij wat later Dansen bij de bus (of vijver) is gaan heten en wordt compleet weggeblazen. De energie, blijdschap en dikke beats die ik daar hoor veranderen mijn (uitgaans)leven. Vanaf dat moment is het meerdere keren per jaar Noisia.

En gelukkig kan dat in Groningen. Ze hosten Machtig in de Simplon, een avond met de creme de la crème van de DnB-scene waar ze zelf ook geregeld achter de draaitafels stappen. In 2015 kon ik lopend vanaf huis naar het Ebbingekwartier voor Noisia Festival. Door de trillende ramen en de vele klachten over geluidsoverlast was dat ook de laatste keer. En ieder jaar met Koninginne- of Koningsnacht naar de Oosterpoort voor Noisia Invites. Niemand in het oranje maar een hele nacht stampen en feesten. Hooguit ff roepen ‘Gefeliciteerd met Koning Willem Alexander!’ En natuurlijk kwam je  ze tegen allerhande festivals door het hele land. In Amsterdam, Utrecht, Eindhoven of Biddinghuizen. Noisia was overal te vinden.

En overal hadden ze fans. Vanuit heel Europa en soms zelfs van verder komt men naar Noisia toe. Als je dan vertelt dat je ze wel eens tegenkomt bij de Jumbo om de hoek als ze pleepapier kopen kijken mensen je verbaasd en jaloers aan. Ergens terecht, het is altijd feest als Noisia in huis is. Het kan komen doordat iedereen chemisch blij is op zo’n avond, maar ik heb nergens zo’n relaxte en vriendelijke sfeer meegemaakt als tijdens optredens van Noisia.

Het is een groot gekkenhuis en iedereen gaat compleet los maar nooit opstootjes of ander gezeik. Typerend is een avond waarbij ik mijn bril kwijtraakte in de pit. Prompt werd de dansvloer vrijgemaakt en stonden er 20 mensen naar mijn bril te zoeken. Kreeg hem netjes weer aangereikt en het feest kon verder. Bril was plat gestampt maar toch.

Maar nu is het voorbij. In 2019 kondigden ze het einde van Noisia aan om ruimte te maken voor hun eigen projecten. En niet zonder succes. de een wint Buma awards met Zonderling, de andere voor een compositie voor het Nationaal Ballet. In 2020 zou er een groots afscheidstournee komen maar corona gooide roet in het eten. Zoals gezegd, afgelopen weekend was het moment dan daar om afscheid te nemen van Groningen. Op vrijdag en zaterdag draaiden de Koningen van Groningen hun laatste plaatjes en kon men nog een keer los gaan. Ik ga ze verschrikkelijk missen.

Nog een laatste anekdote. In 2015 en 2016 hebben ze samen met het Noord Nederlands Orkest een paar concerten gedaan onder de noemer NNO in the Club. Schitterend om bij te zijn. De grijze haren in het publiek kwamen voor het NNO en de jeugd kwam voor Noisia. Vlak voor mij stonden twee jongedames die het affiche niet goed gelezen hadden. ‘Ik ga echt veel te hard op de MDMA, laten we naar huis gaan’. Denk dat ze daar nog steeds spijt van hebben.

Door Mathijs

Psst, hier meer afleiding: