Groningse basketballer speelt in volle stadions Amerika

De Groninger Jordy Kuiper is pas tweeëntwintig, maar speelt nu al in volle stadions in Amerika. Basketbal is namelijk meer dan LeBron James, de NBA en Donar. De voormalig Stadjer vertelt over zijn avonturen in het collegebasketbal.

Het collegebasketbal is een ware hype in Amerika, in de maand maart is er het zogenaamde ‘March Madness’, een groot toernooi voor 68 Amerikaanse hogescholen die zich plaatsen. In drie van die scholen spelen Nederlandse jongens, waaronder dus Jordy Kuiper.

Iedereen in Amerika kijkt uit naar het meest prestigieuze scholentoernooi. Stadions met een capaciteit van 10.000 tot 20.000 man zitten tot de nok vol en de wedstrijden worden overal uitgezonden. Speel je de sterren van de hemel, dan kan het zijn dat je wordt uitgenodigd voor de NBA.

Jordy

Jordy speelt voor de UNCG in North Carolina, een typische Amerikaanse hogeschool aan de oostkust. In een telefonisch interview spreken wij hem over zijn tijd en ervaringen in de U.S. of A.

Het team van Jordy neemt het op tegen een team dat vorig jaar in de finale stond, flinke uitdaging dus. Toch kunnen ze in de wedstrijd aardig meekomen en zorgt Jordy er voor dat ze tot het einde zelfs nog een voorsprong pakken. Helaas was dit niet genoeg.

March Madness is hét toernooi voor collegebasketballers, hoe was de aanloop er naartoe en de ambiance? “Ik kijk met een gemengd gevoel terug, aan de ene kant trots en aan de andere kant wat teleurgesteld. In vier jaar tijd hebben we hier gebouwd aan een team dat dit geweldige toernooi kan bereiken.”

Jordy Kuiper (midden) gedurende een persconferentie voorafgaand aan de wedstrijd.

Amerika, sportland

“Amerika heeft heel veel dingen niet op orde als land maar het is wel nummer één sportland in de wereld. Het is absurd hoeveel geld, infrastructuur en faciliteiten ze hier hebben voor sport. En omdat ik vijf jaar lang een bal in een ring gooi, krijg ik mijn school, huis en eten betaald. Zelfs een auto en ander vervoer wordt voor mij geregeld.”

Je bent een geboren en getogen Groninger, wat betekent de stad eigenlijk voor jou? “Tot mijn 15e woonde ik in Groningen totdat ik via Spanje naar Amerika ben gegaan. Ons huis stond dichtbij de binnenstad, ik mis de mensen, d’Olle Grieze en het oppeuzelen van een frietje bij de Belg.”

Vier jaar topsport, op school

Wat ga je het meeste missen uit het Amerikaanse basketbal? “Alle faciliteiten die ze je hier aanbieden, van het krachthonk tot de goeie maaltijden. Ik zeg ook steeds tegen alle jonge jongens dat ze maximaal gebruik moeten maken van alles wat hier wordt aangeboden, want dat krijg je in andere landen gewoon niet.”

Je bent volgend seizoen te oud om uit te komen voor het collegeteam waar je nu voor speelt, hoe gaat je carrière er vanaf volgend seizoen uitzien? “Op dit moment blijf ik hier nog een aantal maanden om te trainen en om me te oriënteren op mijn volgende stap.”

“Met het netwerk en de contacten die ik heb opgebouwd ga ik kijken of ik in een Europese topcompetitie mijn carrière een vervolg kan geven. Ik wil namelijk het maximale er uit halen en uiteindelijk blijft het mijn droom om voor Donar uit te komen.”

Eind 2017 gingen De UNCG Spartans nog even flink viral in Amerika omdat de coach uitbundig dansend de kleedkamer binnenkwam na een overwinning.

Psst, hier meer afleiding: