Jamal staat vannacht voor het laats bij de deur van OOST: knuffelen mag

Jamal Bedijn – Foto van Knelis

Een van de liefste, oprechtste, maar tegelijk ook strenge, doch rechtvaardigste gezichten van de Groninger nacht stopt ermee. Na negen jaar gastheerschap bij verschillende deuren en op festivals als Paradigm hangt Jamal Bedijn zijn V’tje aan de wilgen.

Jamal (31) begint in 2009 als portier bij Simplon, als bijbaantje naast zijn studie communicatie. In het bijna decennium dat volgt, groeit hij uit tot een van de meest geliefde ‘uitsmijters’ van Stad. Een paar dagen geleden kondigt OOST, zijn vaste club, aan dat de portier dit weekend zijn laatste diensten draait. Op social media regent het dankwoorden en emoji’s. En afgelopen nacht komen mensen speciaal naar OOST om hem te bedanken.

Daarom <3 Jamal

Daar is de stoere Stadjer een dag later nog danig van onder de indruk. “Ik heb echt heel veel knuffels gekregen en veel gasten kwamen herinneringen met me ophalen. Voor mij waren dat vaak kleine momentjes, maar voor hen was het bepalend in hun stapbeleving. Dat is er erg bijzonder om te horen”, blikt Jamal terug. “Er kwamen zelfs mensen mij bedanken waarvan ik het niet verwacht had, met wie ik geen persoonlijke klik had.”

Dat Jamal zo geliefd is, is logisch voor iedereen die de portier heeft meegemaakt. De menselijke maat regeert. Hij prefereert de persoonlijke benadering boven “regels zijn regels”. Jamal: “OOST heeft me daar drie jaar geleden, toen de club begon, vrijheid en vertrouwen in gegeven. Samen hebben we een breder deurbeleid gevormd dat niet alleen rust op ‘wie wel’ en ‘wie niet’, maar vooral op wat ‘wie wel’ en ‘hoe dan?'”

De persoonlijke benadering

De aanpak levert veel goodwill op. Dat krijgt Jamal ook mee. “Mensen zeggen vaak tegen me dat ze de openheid en eerlijkheid waarderen. Als ik iemand verbied om binnen te komen, verschuil ik me niet achter de regels. Zo weiger ik mensen die te leip zijn, ook al hebben ze totaal geen kwaad in de zin. Ik wil niet dat onze jonge gasten daar een voorbeeld in zien. Die beslissing neem ik en dat leg ik dan in een gesprekje uit.”

Dat betekent in de praktijk, volgens Jamal, verder dat het belangrijk is dat mensen goed op elkaar passen en lief zijn voor elkaar. “We willen gasten duidelijk maken dat we in OOST met zorg met elkaar omgaan. We spreken elkaar aan en trekken aan de bel als er iets mis lijkt te gaan.” Dit beleid zorgt ervoor dat de sfeer bij OOST doorgaans erg fijn is en dat de nacht in veilige handen is. Toch is het heel soms minder leuk.

Amsterdammers…

Dat is inherent aan de nacht en niet de reden waarom Jamal stopt, maar het is wel iets wat hij niet gaat missen. “Iedereen is weleens vervelend en meestal komen ze terug met excuses dat ze het niet zo bedoeld hebben. Maar sommigen zijn erg onverschillig, die vind ik het naarste”, legt Jamal uit. “Als ze erop aangesproken worden, halen ze hun schouders op. En het zijn nooit de vaste gezichten. Dat soort gasten kunnen me gestolen worden.”

Opmerkelijk genoeg komen die lui vaak niet uit Stad, weet Jamal. “Het komt echt heel sporadisch voor, maar als het raak is, gaat het meestal om lui uit de Randstad. Dat benoemen ze ook graag.” En lachend: “Dan melden ze trots voor de deur dat ze uit Amsterdam komen, waarop ik steevast zeg dat we daar meestal de grootste problemen mee hebben. Aan de hand van hun reactie weet ik direct wat voor vlees we in de kuip hebben.”

Waardevolle momenten

Tegenover die paar nare ervaringen staan nachtboeken vol positieve herinneringen in het geheugen gegrift. Hoewel de portier moeite heeft om een typerende anekdote uit de mouw te schudden, blikt hij met veel genoegen terug op zijn tijd bij de deur. “Bijna elke nacht vragen mensen naar bijzondere verhalen, maar dat vind ik lastig. Ik heb heel veel grappige dingen meegemaakt, maar het raakt snel verdrukt tussen alle indrukken.”

En het mooie van het vak en de weemoed valt volgens de Stadjer niet te vangen in één anekdote. “Het meest waardevolle zijn de momenten waarop gasten uitspraken hoe erg ze mijn werk waardeerden en hoe veilig en fijn ze zich hebben gevoeld. Dat laat zien dat het voor mensen belangrijk is en dat ons werk echt een verschil maakt. Dat is erg fijn.” Maar goed, mweh, ondanks al die lieve woorden stopt Jamal. En pardoes ook.

Die man verdient een knuffel

Alleen vannacht staat hij nog bij de deur van OOST. Vanaf middernacht tot laat. “Dat hangt er vanaf tot hoe laat de mensen het gezellig vinden en dansen. Meestal is dat tot een uurtje of zes of zeven.” Daarna stort Jamal zich op zijn nieuwe loopbaan in de woordvoering. “Daar ben ik voor opgeleid. Het werk als portier was de perfecte kruisbestuiving met mijn studie, maar nu wordt het tijd om echt de communicatie in te gaan.”

Wil je Jamal ook nog eem persoonlijk bedanken? Ga dan eem naar ‘Clash w/ Palmbomen all night long’. Dat wordt een fuifje met lekkere techno en hele bijzondere visuals, want dat is wat Clash en OOST met verve doen. Kunstenaar Natte Sokken tekent zelfs live tijdens het bouncen. Klikkerdeklik hier voor meer info.

Psst, hier meer afleiding: