Meisje (7) schrijft aan ziekenhuis: “Ik maak me zorgen dat u te hard moet werken. Daarom heb ik geld gespaard”

In het Martini Ziekenhuis ploetert het personeel als een malle om de zorg overeind te houden. Zodra ze hun koppen naar buiten steken worden ze geconfronteerd met lui die met alle geweld van de wereld verkondigen dat het allemaal onzin is, dat hele coronagebeuren.

Kortom, geen fijne tijd om te werken in het ziekenhuis. Maar toch ook weer wel. Want tegenover al dat harde zwoegen, de karige erkenning vanuit Den Haag daarvoor, de vele ernstig zieken en het gedrag van een klein gedeelte van de maatschappij, staan ook wondermooie momenten. Van patiënten die opgeknapt en uiterst dankbaar het ziekenhuis verlaten. Of van familieleden die zeer erkentelijk zijn omdat hun naaste zo liefdevol en professioneel is geholpen.

Zoooooo lief!

Een van de hoogtepunten van die fijne keerzijde plofte wel deze week in de brievenbus van het ziekenhuis: een ontzettend lief briefje en een zakje knaken van zevenjarig meisje. Ze schrijft:

“Beste medewerkers van het Martini Ziekenhuis,

Ik heet (vanwege privacy melden we de naam niet) en ik ben 7 jaar. Ik maak mij zorgen dat u door corona veel te hard moet werken. Daarom heb ik geld gespaard voor het Martini Ziekenhuis. Ik hoop dat u dat helpt in deze moeilijke tijd.

Groetjes en hartje”

Martini Ziekenhuis zoekt contact

Potdomme. Is dat eem mooi. Vertrouwen in de mensheid weer eem hersteld door deze zevenjarige. Een voorbeeld voor vele volwassenen.

Het ziekenhuis wil overigens graag in contact komen met de jonge schrijfster en filantroop. Maar woordvoerder Evelien Oosterbaan weet niet zeker of het adres bekend is. Daarom verzoekje: ben je de ouder van deze heldin? Stuur dan eem een berichtje naar het ziekenhuis en of naar ons. Want we willen haar graag bij naam noemen, want ere wie ere toekomt, maar dan moeten we wel eem toestemming daarvoor hebben.

Psst, hier meer afleiding: