De nieuwe cultheld is daar: Mo El Hankouri. Uitgefloten en afgeschreven, maar met Pasen opgestaan

Mo El Hankouri – foto uit het archief

Mo El Hankouri is verguisd. Uitgelachen, uitgejoeld en uitgefloten. Met publiek in het stadion was de speler misschien wel definitief afgeschreven. Niks kon El Hankouri meer goed doen, behalve vertrekken.

“Die El Hankouri nooit meer opstellen”, wordt op 1 augustus 2020 gedropt in de FC Groningen-groepsapp. Een week later in dezelfde groep: “Hai, die El Hankouri is ook weer een portie slecht. Kunnen we dien niet cadeau doen aan Veendam?” De lijst met vergelijkbare opmerkingen die opdoemt na de zoekopdracht ‘Hankouri’ in Whatsapp is eindeloos.

Helemaal klaar met El Hankouri

In het stadion was de teneur sinds zijn komst hetzelfde als in de App-groep. Hij hoeft maar een bal niet goed te raken en hoon viel hem te deel. En niet een klein beetje, maar vol overgave van honderden, zo niet duizenden supporters die helemaal klaar met hem waren. Dat sloeg vaak te ver door, stelde Buijs regelmatig. Maar ja, hij was de trainer die hem haalde, hij zou zijn oogappel eens afvallen. Dat gebeurde dan ook niet. Integendeel: de trainer leek de enige in Groningen die nog vertrouwen had in de voetballer en bleef hem stug opstellen.

Buijs roeide tegen de stroom van kritiek in en was niet van zijn gedachte af te brengen, de smeekbedes van supporters ten spijt. Voor El Hankouri gold hetzelfde. Ondanks de aanzwellende orkaan van chagrijn, die elke wedstrijd op hem wachtte, bleef hij doortrainen en zich gedragen als een modelprof. Niet kut doen in de spelersgroep. Nimmer zeiken in de media. En geen negatief woord over de kritische supporters. Sterker, ze hadden gelijk, vond ook El Hankouri. “Ik ben nog niet goed genoeg. Ik moet nog beter en harder trainen om in de basis te staan”, sprak hij meermaals na weer een moeizaam potje.

De Barbier van de Boumaboulevard

De eerlijke woorden hielpen niet. Zijn arbeidsethiek ook niet. Noch de voorbeeldige instelling. Uiteindelijk tellen alleen de prestaties op het veld. En op het veld leek het niet meer goed te komen. Nog één massaal fluitconcert na een mislukte dribbel en El Hankouri zou definitief breken en afgeschreven worden, zo leek het. Maar het tegenovergestelde gebeurde. Corona verdreef het publiek uit het stadion en misschien wel daardoor heeft El Hankouri heeft de schroom van zich afgegooid.

De Barbier van de Boumaboulevard schudt nog steeds de scharen uit zijn mouw, maar zet ze effectief in. Hij kwam als een sprietje binnen maar is een krachtpatser geworden die strooit met retestrakke voorzetten. Daarnaast heeft hij longen als een paard en de werkethiek van een buffel. En het allerbelangrijkste: hij wordt beslissend. Met assists en met goals. Vanavond zelfs met de beslissende goal tegen VVV.

El Hankouri verdient een liedje

En wat voor een goal. Diep in de wedstrijd, waarin El Hankouri zestien longen heeft opgeofferd omdat Groningen al in de 20e minuut met tien man kwam te staan, perst hij een kanonskogel van het grootste formaat eruit. Zo vanaf twintig meter in een snoeiharde streep naar de uiterste hoek van de goal. Bam. 1-0. Drie punten erbij. Nog steviger op de zesde plek in een nu al legendarisch seizoen voor de FC, en voor El Hankouri.

De bijna geknakte en afgeschreven speler is als nieuwe cultheld opgestaan en dat in het weekend van Pasen.


Psst, hier meer afleiding: