Paradigm viert 10-jarig bestaan: ‘Je stapt hier in een bad vol liefde, vrede en zorgeloosheid’

Paradigm – foto van Knelis

Tien jaar Paradigm is tien jaar the place to be voor liefhebbers van house, techno en kunst. “Je stapt hier in een bad vol liefde, vrede en zorgeloosheid.’’

De neonletters House is art sieren het Paradigm-terrein in Groningen. “Het zijn de letters van de oude Huisartsenpost aan het Damsterdiep. Die kregen we aangeboden. Samen met mijn vriendin scrabbelde ik House is art van die letters’’, zegt Paul Grimmius (38).

Hij loopt op werkschoenen over ‘zijn’ terrein, dat vroeger toebehoorde aan de suikerfabriek en dienstdeed als onder meer parkeerterrein. Deze plek aan de rand van de stad is sinds 2016 de speeltuin van nachtclub Paradigm, die er feesten en festivals rond house en techno organiseert, zoals ze dat de vijf jaar ervoor deed in de oude graanfabriek aan de Helsinkistraat.

Berlijn in Groningen

Paradigm viert zaterdag haar 10-jarig bestaan met een feestje waar 2000 bezoekers komen. Waar het bruist, waar dj’s snoeihard en dansbaar draaien, waar de bezoekers versmelten en Groningen zich kan meten met clubs in Amsterdam en Berlijn.

Hoe dat kan?

Grimmius haalt z’n schouders op. Hij heeft altijd gehouden van muziek met een stevige beat en fietste onderweg naar school altijd langs de oude graansilo aan de Helsinkistraat in Groningen. “Ik droomde van m’n eigen feesten later, op die plek.’’

Want de plek intrigeerde hem, die deed hem denken aan feestlocaties die hij uit de video’s van zijn favoriete muziek kende. Hij was gabber in zijn jonge jaren.

Paul Grimmius: ,,Paradigm is een broedplaats. Wij zijn stadmakers.''
Paul Grimmius: “Paradigm is een broedplaats. Wij zijn stadmakers.” Foto: Geert Job Sevink

Werk maken van techno

Na vele omwegen, met een populair restaurant in Amsterdam als hoogtepunt en met het faillissement ervan als dieptepunt, streek Grimmius neer in Groningen. ‘Ik had als restauranthouder ontdekt dat ik creatief was en in Amsterdam had ik de technoscene gevonden. De vrijheid, de verbroedering… En die beat brengt je in een bepaald soort trance, die geeft een helende vibratie. Ik wilde hier mijn werk van maken.’’

Hij werd programmeur in dj-café Pand 48, ontmoette op een undergroundfeest in Berlijn de gelijkgestemde Piter Terpstra uit Leeuwarden. Samen wilden ze Paradigm beginnen, een club die ook festivals en feesten organiseert.

“Ik weet wel een mooie plek’’, zei Grimmius die aan de oude graansilo uit zijn jonge jaren dacht. “Piter en ik zijn er over de hekken geklommen om te gaan kijken. En we konden het huren.’’

Paradigm is tien jaar 'the place to be' voor liefhebbers van house, techno en kunst.
Paradigm is tien jaar ’the place to be’ voor liefhebbers van house, techno en kunst. Foto: Archief Aileen de Ruijter

Liefde voor de scene

Paradigm was vrijwel direct een schot in de roos. De feesten werden druk bezocht, de festivals hadden een enorme aantrekkingskracht op een gevarieerd hippieachtig publiek en binnen de kortste keren hielp een leger van vrijwilligers en kunstenaars mee om de locatie te pimpen. Binnen een paar jaar werd die te klein en bovendien onbetaalbaar.

Het Suikerunieterrein bleek een prachtig alternatief. Paradigm mag er voorlopig tot 2030 zitten. ‘Het werd hier direct een broedplaats. Het terrein ontstaat van dag tot dag, we bouwen alles zelf, vrijwel altijd van gerecycled materiaal, van de decors tot de podia, van de boszaal tot de toiletten. Iedereen sloot zich bij ons aan, uit liefde voor de scene. Ik hoef het alleen maar te sturen, te begroten. Het stroomt.’’

Hoe dat precies werkt, kan Grimmius niet uitleggen. Terwijl hij over het terrein loopt, kunstwerken aanwijst, trots de openlucht-danszaal laat zien, begint hij over het viaduct onder de ringweg. ‘Daar zaten zwervers en die braken bij ons in, vernielden de boel. We hebben daarover aan de bel getrokken, maar een echte oplossing kwam er niet. Toen hebben wij de gemeente voorgesteld om het viaduct in beheer te nemen. Het is nu onze opslagruimte en alle problemen zijn voorbij.’’

Andere kijk op de wereld

Paradigm heeft zes geluidsdagen per jaar waarop buiten gefeest wordt, met duizenden bezoekers tegelijk. Het festival – vroeger drie dagen, inmiddels twee – valt daar ook onder en is volgens Grimmius het mooiste. “Daar komt iedereen: boekhouders en krakers, studenten, hippies, buitenlanders, de gayscene, iedereen is welkom.’’

Grimmius zegt: “Open-minded zijn is een van onze kernwaarden. Dat is nodig ook in deze tijden van hardheid en polarisatie. Stop daar gewoon mee, we moeten elkaar vasthouden.’’

Vandaar ook, zegt hij, dat Paradigm de perfecte naam is voor wat hij en zijn kompanen Piter Terpstra (44) en Tom van Ulsen (33) willen uitstralen. “Het is een ándere kijk op de realiteit: creatief en spiritueel, ánders dan de gevestigde orde.’’

Hij zegt: “Wat je bij Paradigm meemaakt, dat beleef je nergens anders. Het is complete vrijheid, loskomen van de maatschappij, heel veel liefde. Je stapt hier in een bad vol liefde, vrede en zorgeloosheid.’’

Dat móet gepaard gaan met drugs, vrezen ouders en grootouders van de Paradigm-bezoeker die een gemiddelde leeftijd van 24 jaar heeft. Grimmius ontkent noch bevestigt dat. “Mensen vieren bij ons het leven en hun vrijheid. Er gebeurt hier niks anders dan in de binnenstad op het gebied van drugsgebruik, met dit verschil dat wij ter plekke aan voorlichting doen en dat we in ons 10-jarig bestaan nog nooit een vechtpartij hebben gehad.’’

Weg met het broodje hamburger

Misschien komt dat vreedzame, filosofeert hij, omdat Paradigm-bezoekers de hippies van deze tijd zijn. “We denken bewust na over wat we eten, over de toekomst van de aarde. We zijn vrije geesten die niet zonder meer meegaan in heersende maatschappelijke normen.’’

Een voorbeeldje? De best verkochte snack op Paradigm was zonder meer het broodje hamburger. Het is terzijde geschoven, het is niet meer te koop. Paradigm serveert alleen nog vegetarische gerechten. “We maken iedere keer een stap. Zo hebben we ook een duurzaamheidsmissie: in 2030 willen we geen afval meer produceren.’’

De volgende 10 jaar Paradigm? Grimmius kijkt ernaar uit, al heeft hij geen idee waar Paradigm dan staat. “Ons grote festival zal wel op een andere locatie zijn, maar ik sluit niet uit dat Paradigm ook na 2030 op deze plek blijft. Wij hebben deze locatie tot leven gebracht, we zijn stadmakers. Paradigm zal altijd aan de rafelrand van de stad blijven zitten.’’

Wat maakt Paradigm zo bijzonder? We spraken drie vaste bezoekers

Misha Pchenitchnikov. Foto: Gert Willem Haasnoot

Misha Pchenitchnikov (24), evenementenorganisator uit Groningen

“Het is geweldig wat er bij Paradigm gebeurt. Paradigm is uniek, prikkelt de zintuigen door de muziek, door de artiesten die altijd progressie willen maken, door het kunstzinnige element. Dat in combinatie met de mensen en de saamhorigheid zorgt voor de wow-factor, voor inspiratie. Ik probeer wel eens uit te gaan in de stad, maar daar ben ik vrij snel uitgekeken. Paradigm is een diverse organisatie die constant in ontwikkeling is. Ik ben dankbaar dat Paradigm in Groningen zit en ik er als bezoeker en producent deel van kan uitmaken. Zaterdag gelukkig voor het eerst in bijna twee jaar weer als bezoeker. Ik heb er mega veel zin in.’’

Joke Schaper (midden) bij Paradigm.

Joke Schaper (34), coördinator kinderradiotherapie team UMCG

“Paradigm is een vlucht uit het vaste stramien dat vaak draait om geld en aanzien. Het is veel meer dan uitgaan, het is een experience, een duik in een zee van energie, waar je meedrijft op de beat en hier een knuffel krijgt, daar een glimlach uitdeelt. Ik kwam er ooit in mijn studententijd, of vlak daarna, op een feestje. Ik werd als vanzelf vrijwilliger op het festival en ik bleek veel handiger dan ik dacht. Ik was ineens met een boormachine in de weer, maakte kroonluchters als discobollen en van pallets maakte ik een toegangspoort. Ik werd op het suikerunieterrein het decorhoofd van het bos en aan de hand van thema’s verandert dat bos steeds met paadjes, boomhutten, bruggetjes. De ultieme beloning voor wat ik maak zijn de bezoekers die ervan genieten. De sfeer is zo goed op Paradigm. Het is familie.’’

Anna-Lucia Rijff. Foto: Gert Willem Haasnoot

Anna-Lucia Rijff (39), kunstenaar in Groningen

“Ik kwam ooit uit nieuwsgierigheid terecht bij Paradigm, als bezoeker, omdat we hadden gehoord dat er iets nieuws was in de stad. We troffen een mysterieus pand, een beetje shabby, niet gelikt, je moest een beetje de weg zoeken waardoor het direct voelde als de undergroundscene. Inmiddels maak ik ook kunstinstallaties voor Paradigm. Ik hou van de muziek, maar meer nog van de scene die verbonden is met beeldende kunst, lifestyle, duurzaamheid, lief zijn voor elkaar. Paradigm voert dat in alles door en dat is vooruitstrevend, dat is een goed voorbeeld van hoe het ook kan. Er komen duizenden mensen, zonder dat er incidenten zijn. Er gaat nooit iets fout, dan doe je iets heel erg goed.’’

Door Marijke Brouwer – artikel is ook verschenen op dvhn.nl

Psst, hier meer afleiding: