Piet van Dijken draaft door: altied wat

Kapper Coos. Een combinatie van nonchalance en verzorging. Foto: Dirk Jan. Zoon van kapper Coos.

Gehoord in de wandelgangen. De transfer van Strand Larsen gaat niet door. FC Groningen, in de persoon van Fledderus, vond 5 miljoen euro veel te weinig, volgens de technisch leider was het geboden bedrag niet eens genoeg voor één been, terwijl Genua op hun beurt de gedachte bij zich droeg dat het hier om 5 miljoen lires ging. Het verschil tussen vraag en aanbod werd hierdoor zo immens groot, dat de overgang van de Noor al in een vroeg stadium strandde.

Kijk, weet je wat het is wanneer je als club voor de winterstop al laat weten dat je in het komende seizoen niet verder wil met de huidige trainer. Zoals nu dus het geval is bij de FC. Zondagmiddag om half 3 is de start van de tweede seizoenshelft. Voor FC Groningen begint het met een thuiswedstrijd tegen PSV.

Stel nou dat vertrekkend trainer Danny Buijs de eerste vijf wedstrijden op rij verliest. De kans is dan aanwezig dat er de volgende dag in de krant staat dat trainer en club in goed overleg hebben besloten om niet verder met elkaar te gaan. Want zo gaat dat in negen van de tien gevallen. Het lijkt ons daarom beter te stoppen. Ik hoor het Fledderus al op een kille maandagmorgen tegen Buijs zeggen. Een bewijs dat het niet werkt om al in december openbaar te maken dat de trainer aan het einde van het seizoen vertrekt.

Niet tegenover de supporters en de media, en al helemaal niet tegenover de selectie. De helft van de spelers wil zich voor de trainer nog wel het vuur uit de sloffen lopen, de andere helft doet het kalm aan omdat de coach er in het nieuwe seizoen toch niet meer bij is. Zelf zit Danny Buijs bij FC Groningen nog vol energie en laat zich derhalve niet leiden door contacten met eventuele andere werkgevers. Voorwaar een nobel streven van de vertrekkende hoofdtrainer. Hoop dat hij zondag van PSV wint en aan het eind van de reguliere competitie de playoffs mag spelen.

Ik app mijn kapper. Al vijfentwintig jaar dezelfde. De naam van zijn zaak stond twee decennia lang op de aftiteling van Herestraat Helemaal. De vraag is simpel. Of hij één dezer dagen even koffie bij me komt drinken. Mijn haar is namelijk veel te lang. Zit geen model meer in en het matje begint te hangen. Nadat ik hem heb geappt krijg ik 6 korte apps terug.

Begint met ‘Hé Piet’ en eindigt met ‘Bel je zo even.’ Hij moet nog bellen. Nadien app ik hem nog twee keer, helaas geen reactie. Wat moet ik nu? Op een regenachtige dinsdagavond is daar zomaar Coos. Met een C. Kapper Coos met zijn alleszeggende slogan, dat rept over zijn imago waar men vaak al jaren naar op zoek is, en een combinatie is van nonchalance en een juiste verzorging. Mooie woorden.

Een uur later zit ik al op een keukenstoel bij Coos thuis. Coos knipt ook zichzelf. Zijn haar zit zoals zijn slogan belooft. Een geruststellende gedachte. Ik krijg een ietwat vale handdoek over de schouders gedrapeerd en merk op dat kapper Coos een geheel eigen stijl hanteert. Met als motto stijl achterover. Na een stief kwartiertje mag ik voor het eerst in de spiegel kijken. Kon minder denk ik. Veel minder.

Terwijl Coos mij met een naar hondenharen meurende stofzuiger ontdoet van haren, om daarna ook nog de vloer schoon te zuigen, moet ik van hem af en toe weer gaan zitten omdat hij hier en daar nog een plukje haar dient te verwijderen. Kapper Coos is niet gauw tevreden. Dat geeft nog meer vertrouwen. Perfectionisme ten top. Na gedane arbeid is het meer dan goed toeven bij Coos.

De zelfstandig kapper trekt een prachtige fles witte wijn open, bestelt burgers bij Bommen Berend en is er ook nog thee met limoen. Bij het weggaan zegt Coos dat ik altijd welkom ben. Het regent, maar ik heb er geen last van. Naar huis fietsend ben ik in mijn hoofd nog bij kapper Coos.

Psst, hier meer afleiding: