Piet van Dijken draaft door: Boer zoekt vrouw (slot)

Ben blij dat het afgelopen is. Kan voor even geen boer(in) meer zien. Laat staan dat ik er ook nog langer over zou moeten schrijven. Deel 3 van dit vierluik heb ik vorige week voor het grootste deel in fantasievorm geschreven en verdomd, het tikte af en toe zelfs even de realiteit aan. De aflevering over de stedentrips vond ik drie keer niks, vandaar de keuze voor eigen verzinsels.

Daarom was het mooi dat ik in mijn fantasieverhaal al had voorspeld dat boer Rob  met zang en gitaar een laatste poging zou ondernemen om Wendy te laten weten hoeveel hij van haar houdt. Dit lukte Rob dus voor geen meter. In mijn fantasie spreek ik de teleurgestelde boer toe. “De reden Rob dat het niet gaat zoals jij wil is niet omdat je vals zingt of gitaarles moet nemen, het probleem ligt simpelweg in het feit dat Wendy jou als lover niet ziet zitten.

Ook niet wanneer jij het gekozen nummer wel zuiver had gezongen en zelfs niet met begeleiding van fraai gitaarspel. Wendy wil jou niet Rob. Nu niet en volgende maand niet. Laat dit nu eens tot je doordringen en ga op zoek naar iemand die  wel honderd procent voor je wil gaan. Hopelijk heb je het restant van de aan jou gestuurde brieven goed bewaard. Dan komt het ook met de liefde helemaal goed.”

Seizoen 12 van Boer zoekt vrouw zit er dus op. Enkele maanden na de laatste opname praat Yvon Jaspers in aflevering 13 bij met alle boeren, dus ook met de vijf die de televisie-uitzending niet hebben gehaald. Sommige zijn met partner, anderen komen alleen. Rob is van de vijf uitverkorenen de enige die solo komt. Wendy is wijselijk maar thuis gebleven. Evert opent het gesprek met een lofzang op zijn geliefde Maud. Na elke aflevering sluiten de kijkers Maud meer en meer in de armen.

“Ontspanning en genieten van mekaar”, zegt Evert tegen Yvon, “dat is toch het allermooiste.” De diepgang is kennelijk ook bij de Drentse boer binnengedrongen. “Wij vullen elkaar heel goed aan. Maud maakt het verschil. Dat is het geheim!” Op haar beurt roept Maud dat ze hartstikke verliefd is op Evert, dat ze niet op sociale media zit en het verder allemaal wel best vindt. “Laat mij maar waaien. Ik lees niets op twitter en facebook. Ben in alles mezelf, maar heb wel verschillende kanten. Verder ben ik gelukkig met Evert en heb ik de huur van mijn huisje al opgezegd. Daar weet Evert trouwens nog niets van. Ik wil dan ook zo snel mogelijk met hem gaan samenwonen. Ben graag om hem heen. Blij als hij er is.”

Geitenboer Gerben, die dus de tv niet heeft gehaald, is wel geslaagd in zijn missie om de ideale vrouw te vinden. Lovend is hij over zijn verovering. “Alles, maar dan ook écht alles is leuk aan Vivian. Teveel om op te noemen. Zij is rustig, ze luistert goed, is mooi en lief. Normaal melk ik de geiten met mijn moeder, is ook gezellig, maar samen met Vivian geiten melken is toch nog net even leuker.”

Op de bank zit de Friese boer Jouke gelukkig te zijn met Karlijn, die hoopt over niet al te lange tijd bij hem in te trekken. Volgens de attractieve blondine is haar boer kei-lief en in veel dingen attenter dan zijzelf. “Voel jij je ook een ander mens?”, vraagt Yvon aan Jouke. “Wel gelukkiger”, luidt diens antwoord. Op de vraag waarom zij zich in de serie soms wat afstandelijk gedragen is boer Jouke heel duidelijk: “Kussen is iets voor thuis. Daar hebben jullie niets mee te maken.”

Tot slot nog wat regels over de koppels Janine en Sander en Hans en Annette. Annette heeft zich in de serie nergens negatief over uitgelaten. In alles is zij positief. Beetje saai, maar wel oprecht. Paardenboer Hans, die continu laat blijken in zijn nopjes te zijn met haar, besluit het gesprek met Yvon in stijl. “Ik ben blij. Annette is top!” De uit zichzelf opgestapte Diny lijkt voor Hans verder weg dan ooit.

Schapenboerin Janine uit Limburg in combinatie met boer Sander uit Friesland is zeker niet de meest aansprekende afsluiter van deze miniserie. Zelfs aan de laatste woorden van de boerin blijft de onzekerheid kleven. Sander noemde haar eerder al zijn droomvrouw, iets dat zij veel te weinig heeft laten zien. Tranen bleven vloeien, vriendinnen waren raadgevers en moeders was vaak een luisterend oor.

Het kiezen van de voor haar juiste boer blijkt een ware kwelling voor Janine. Christiaan is te soft, Sander juist weer teveel aanwezig. Toch weet ik dat Janine de juiste keuze heeft gemaakt. Met Chris was zij niet verder gekomen, daarentegen is Sander een doorzetter van formaat en sleept haar er wel doorheen. Janine blijft voor altijd in Limburg, maar  Sander waagt straks de stap om voor haar zijn geliefde Friese land achter zich te laten.

Tot zover mijn indrukken van het kijkcijferkanon Boer zoekt vrouw. Ik heb het met plezier gedaan, maar ben net zo blij dat het klaar is. Natuurlijk ga ook ik eruit met de aan het einde van de aflevering gezamenlijk uitgesproken laatste zin: “Wij toasten met ons allen op een leven vol liefde.” Amen.     

Psst, hier meer afleiding: