Piet van Dijken draaft door: coronavaccinatie

‘Wat fijn dat je er bent!’

Bij de entree hangt een bord met de leus ‘Wat fijn dat je er bent!’ Fotograferen mag niet, maar voor bij de column pak ik toch maar snel de telefoon. “Mag ik wel even met je op de foto?’’, vraagt een vrouw achter mij in de gelukkig niet al te lange rij. Haar man heeft de telefoon al in de aanslag. Op verantwoorde afstand maakt hij het plaatje.

Om vijf over 11 heb ik de linkermouw omhoog en roept de prikster, Lies is de naam, dat het al klaar is. “Kijk maar, het spuitje is helemaal leeg.” Ik heb niet eens gevoeld dat de naald zijn werk heeft gedaan. Van Piter, ik heet net als jij maar dan zonder e vanwege mijn Friese opa, krijg ik de registratiekaart coronavaccinatie en wordt mij verzocht om 15 minuten in de wachtruimte te gaan zitten.

Terwijl ik trouw een kwartier wacht lees ik de papieren door om tot de conclusie te komen dat ik ingespoten ben met het covid-19 vaccin Comirnaty Injvlst, in de volksmond Phizer geheten. De inhoud van de spuit is 0,3 ml. “Moi Piet”, roept een net binnenkomende man, “ook hier zie ik. Ja, ik dus ook. Is het je eerste of tweede spuit?” Ik antwoord dat het mijn eerste is en dat ik op 6 juni, ook weer op zondag, de tweede krijg.

De man gaat tegenover me zitten en begint natuurlijk over FC Groningen. Godzijdank zit mijn tijd erop en laat ik de door mij meegenomen krant voor hem achter. Van de man bij het parkeerdek van Martiniplaza krijgt elke automobilist een gratis uitrijkaart. De vriendelijkheid straalt van de medewerkers af en de twee mannen die helpen bij het oversteken zijn belangstellend en vragen of dit mijn eerste keer is.

Vlak voordat ik geprikt word vraagt een dienstdoend meisje of ik blij ben dat het nu gaat gebeuren. Zeker ben ik blij. Het geeft me toch een soortement van veilig gevoel. “Wij werken hier met stoplichten. Elke unit heeft een stoplicht zoals je ziet. Bij rood wordt er iemand geprikt, wanneer het groen is mag je erheen. Rood is bezet, groen is vrij. Precies. Net als in het verkeer. Vandaar ook de naam stoplicht. Kijk dit is Lies. Lies staat nu op groen. Je mag met haar mee.”

Het is allemaal keurig geregeld. Inclusief wachttijd ben ik nog geen half uur binnen geweest. Pfizer heeft als voordeel dat er maar vijf weken tussen de eerste en tweede vaccinatie zit. Piter, de man van de papieren, vraagt mij bij het weggaan nog of ik wel een printer heb. Dit vanwege de ook voor de tweede prik noodzakelijke vragenlijst over mijn gezondheid. Wanneer ik zeg dat ik geen printer heb, krijg ik van hem ogenblikkelijk een formulier in de hand gedrukt. Dit is toch attent van Piter. Misschien komt het ook wel omdat hij net als ik naar onze opa zijn vernoemd. Nee, er is niets mis met de verantwoordelijke mensen in Martiniplaza op deze zondagmorgen twee mei. Uiterst relaxed leef ik dan ook naar de tweede coronavaccinatie toe.

Door Piet van Dijken

Psst, hier meer afleiding: