Piet van Dijken draaft door: de week bekeken

Freek Mulder zoals velen hem zullen herinneren

Krijg ik op zondag een app van Nino de Groot, de vader van Ingairo, het elfjarige voetballertje van FC Lewenborg, die in januari op stage mag bij Real Madrid. Vorige week wijdde ik op deze plek mijn column aan hem, waarin ik me verbaasde dat het talent geen deel uitmaakte van het hoogste E-elftal, maar geselecteerd is voor E2.

Kort na het verschijnen van mijn column krijg ik van papa Nino bijgaand bericht: ‘Word ik net niet gebeld door de club met de vraag of Ingairo aanstaande woensdag mee wil met E1? Volgens mij hebben zij jouw stukje op Sikkom gelezen.’ Bijgevoegd een breed lachende smiley.

Mooi is dat op mijn vraag wat Ingairo met dit verzoek gaat doen, het antwoord van Nino is ‘dat hij er wel even over moest nadenken, maar uiteindelijk toch heeft besloten om mee te gaan, vooral ook omdat de wedstrijd van E1 wordt gespeeld op het veld van VEV ‘67 uit Leek, precies daar waar Ingairo de clinic heeft gewonnen. Het moet dus wel zo zijn.’ Zal het echt de column zijn geweest die de mensen van FC Lewenborg heeft doen besluiten om Ingairo de Groot per direct toch maar over te hevelen naar het hoogste elftal van de E-junioren?

Zal de gunfactor jegens de jongeling door de technische leiders van FC Lewenborg na het lezen van het stukje zijn aangescherpt en derhalve plaats hebben gemaakt voor de in dergelijke situaties immer aanwezige jaloezie, en daarbij ook nog het slecht kunnen omgaan met het net even ontstijgen van het overbekende maaiveld? Laat ik bescheiden blijven met de conclusie dat de column de club in elk geval aan het denken moet hebben gezet, om daarna een juiste keuze te hebben gemaakt.

Hoe dan ook, wat mij het meest heeft geraakt is de mening van Ingairo zelf over deze kwestie. “Ach” zegt hij, “er is maar één ding écht fijn en dat is gewoon lekker voetballen. Dat is het allermooiste!” Ik blijf nog even bij het edele balspel en lees dat FC Groningen maar liefst vier nieuwe spelers heeft aangetrokken. Op Twitter om middernacht een tweet van technisch directeur Mark-Jan Fledderus met een alleszeggend ‘Welterusten’. #DeadlineDay.

Fledderus heeft zich de laatste weken de ballen uit de broek gelopen en verdient dan ook als geen ander een welverdiende nachtrust. Bijgevoegd is een pagina van een kladblok te zien met daarop onder meer de namen Lundqvist, Kalley, Duarte, Poll en Matusiwa. Daarbij tel ik 16 keer het woordje klaar. Het is me wel een gepuzzel gewest, daar achter de schermen bij de FC.

Huisadvocaat Wim Entzinger wil op Twitter niet achterblijven en komt met deze tweet: ‘Het is weer klaar. We deden de laatste. Uitstekend teamwork.’ #DeadlineDay. Let vooral ook op de zin ‘We deden de laatste.’ De advocaat is gek op complimentjes, altijd al geweest. Ik eindig met het bericht dat de fameuze Groninger kok Freek Mulder vrijdag in Noord-Groningen is overleden.

Freek werd 76 jaar en kookte lang geleden als chef-kok in het toentertijd kwaliteitsrestaurant Port de l’Est van eigenaar Eise Holtjer in de Oosterpoort. Later had Mulder zijn eigen restaurant La Crémaillère aan het Zuiderdiep. Freek werkte als kok jarenlang in Portugal, waarna hij in 2001 terugkwam naar Stad om in Kiel-Windeweer restaurant De Amshoff te bestieren. In 2007 besloten Freek en zijn tweede vrouw om terug te gaan naar Portugal. In een In Memoriam in Dagblad van het Noorden noemt Marijke Brouwer hem een kok, een avonturier en een ras-optimist. Dit zijn voor mij ook de benamingen om Freek Mulder in gedachten te houden.

Een mooi mens is niet meer.

Door Piet van Dijken

Psst, hier meer afleiding: