Piet van Dijken draaft door: Frank de Boer

(Foto: ANP)

Hoe je het ook wendt of keert (sic. René van der Gijp), Frank de Boer is voor de media een prima kerel. Altijd bereid om een vraag te beantwoorden. Johan Cruijff was net zo. Waar ben jij ook weer van? vroeg hij mij na een oefenwedstrijd van Barcelona in Winschoten. Van Omroep Organisatie Groningen zei ik. Nou, daar ben ik dan lekker mee antwoordde hij.

Ook voor de man van de Ziekenomroep had Cruijff een zwak. Na een wedstrijd van Ajax in het Oosterpark zag hij de desbetreffende man in de persruimte staan en riep ten overstaan van alle collega’s dat er zo vragen konden worden gesteld, maar dat eerst de Ziekenomroep aan de beurt was. Mooi vond ik dat van Cruijff. Guus Hiddink was ook goed voor het journaille. Geen enkel onderscheid maakte Guus in zijn hoogtijdagen. Of het nu iemand van Loeks was, van de Studentenkrant of van de dorpszender, het interesseerde hem niet.

Weet je wel zeker dat er een bandje in het apparaat zit? Kom dan maar op die vragen. Meneer Hiddink, hebt u zo even tijd? Guus neemt plaats voor de camera van de stadszender en geeft trouw op alles antwoord. Duurt het nog lang? De bus wacht niet. De beleefdheidsvorm is altijd wel belangrijk wanneer je iemand voor de microfoon wil. Zeker bij een trainer als Louis van Gaal. Louis roepen werkt dan ook niet.

Hé Louis. Niet doen. Ik herinner me nog een interview met hem tijdens Eurovoetbal. Ik had Van Gaal al gespot, maar om nu met draaiende camera op hem af te gaan leek me geen goed idee. Meneer Van Gaal, heeft u even tijd voor Het Wereldje? Het bleek de enige juiste manier om de coach te benaderen. Geen centje pijn. Staande voor de camera brak er zelfs af een toe een glimlach door. Waar is dit voor? Voor TV Noord. Het Wereldje. Beetje zoals vroeger Glamourland weet u nog. Met Gert-Jan Dröge. O ja, ik weet het. Daar keek ik altijd naar.

Leo Beenhakker was van een ander soort. Voor hetzelfde programma als Van Gaal ging ik ook met hem in de slag. Beenhakker stond op de Esserberg bij een wedstrijd te kijken en met draaiende camera liepen wij op hem af. Hoe is het niveau meneer Beenhakker? Hoog of laag? Geïrriteerd keek hij om. Kun je eerst niet even vragen of ik dit wel wil? Wat een brutaliteit. Probeer het later nog maar een keer. Nu even niet.

Kijk, dat is nu het verschil van niets tot iets. Van beginnend trainer van Veendam naar uiteindelijk trainer van Feyenoord en Real Madrid. Kapsones noemen we dat. Misplaatste arrogantie, waar Cruijff en Hiddink gelukkig geen last van hadden. Geen enkel onderscheid tussen bekend en onbekend. Of ik later Leo Beenhakker nog een kans heb gegeven? Wat denk jezelf?

Terug naar Frank de Boer. Frank is ook zo’n man die nergens te beroerd voor is. Voor iedereen een vriendelijk woord en elke journalist is welkom voor een gesprek. Als bondscoach was hij drie keer niks, maar dit doet niets af aan het feit dat de mens Frank de Boer deugt. Een club als Heerenveen, Utrecht of AZ moet hem weer in het zadel helpen. Even geen buitenland, een subtopper in de eredivisie is veel beter om zijn verloren zelfvertrouwen weer op te krikken. Wellicht ooit FC Groningen? Ik gun het hem als geen ander.

Door Piet van Dijken

Psst, hier meer afleiding: