Piet van Dijken draaft door: handboek

Waar staat origami nog maar voor? Ik ben het kwijt en vind het op google. Origami is de Japanse vouwkunst, het vouwen van papier. Kort na de uitvinding van papier ontstond de kunst in China in de eerste of tweede eeuw. Waarom deze column beginnen met de kunst van origami? Dit heeft te maken met het verschijnen van het handboek voor iedere pensionado met de alleszeggende titel ‘Een zee van tijd’.

Youp van ’t Hek is de auteur, Marije Tolman illustreert. In de kunstbijlage van de vrijdagkrant van Dagblad van het Noorden recenseert Jacques d’Ancona dit handboek en bekroont het met de maximale vijf sterren. De kop boven de lovende recensie luidt ‘Cursus seniorenorigami’. Op de achterzijde van het boek word je als nieuwbakken pensionado met het volgende diepzinnige realisme geconfronteerd: ‘Je werk zit erop. Je loopbaan is ten einde gekomen. Je gaat met pensioen. En dan? Een zee van tijd! Maar wat ga je daarmee doen?’

Voor de vierde week van je pensioen krijg je van scribent Van ’t Hek alvast wat tips over het zoeken op internet naar  hobby’s, waaronder dus ook het seniorenorigami. Het vouwen van papier voor senioren. Verder wordt de pensionado gewezen op het zelf bakken van pizza’s, het fenomeen van lesbisch pottenbakken, het creatief bewegen op muziek en het praten met planten. Mooi is dat er voor de pensionado in zijn handboek ook ruimte is gemaakt voor wat je beslist niet moet gaan doen, zoals daar zijn het golven, het kitesurfen en de wil om een motor kopen. Niet doen!

Omdat bijkans iedereen wil gaan golven, moet jij als oudere dit juist niet willen. Niet meedoen aan de onzin van een balletje in een gaatje zien te krijgen. Ben je besodemieterd! Stoppen met die ongein! Hetzelfde geldt, al is dat godzijdank voor de bejaarden in veel mindere mate, voor het kitesurfen. Heel veel ouderen zullen niet weten waar ik het nu over heb, wat ook mooi zo moet blijven. Geen slapende pensionado’s wakker maken. Kitesurfen is voor jongens en meiden, niet voor AOW’ers. Tevens dient er een verbod te komen voor zestigers en zeventigers die plotsklaps de geest krijgen om te willen gaan motorrijden.

Niet meer aan beginnen. Dit hadden zij al veel eerder moeten doen. Nu is het te laat. Ophouden met het geneuzel over het hebben van een eigen motor. Om met Youp te spreken, jullie pensionado’s zijn hier niet alleen te oud voor, maar ook te stram en te bang! Verder komen er in het uiterst fraaie handboek voor iedere pensionado natuurlijk ook de elektrische fiets, ook wel e-bike genoemd, en de scootmobiel aan de beurt, om nog maar te zwijgen over de steeds maar dichterbij komende dood.

Het is van grote importantie om als bejaarde niet te veel over de dood te praten. Het einde is vaak dichterbij dan menigeen denkt, maar toch, houd hiermee mee op! Van de e-bike kun je gezien de vaak veel te hoge snelheden maar beter af blijven, daarentegen is de scootmobiel wel een duidelijke aanwinst voor de senioren.

Gevaarlijk zijn ze niet. Met een schildpad, een haasje en een rem kom je al een heel eind. Vergeet echter niet om het vervoermiddel op tijd te laden. Achterin het handboek lees ik dat de eindconclusie simpel is. De pensionado is vrij en heeft derhalve een zee van tijd. Weet dat die tijd kostbaar is in een leven dat met de dag krimpt.

Probeer te blijven reizen en ga als het lukt op avontuur, met de wetenschap dat zowel Youp en Marije en zeker ook uw stukjesschrijver, zelf pensionado, het reilen en zeilen van jullie zullen blijven volgen. Bij deze veel sterkte en plezier gewenst en, zie handboek, Sowieso Succes!

Psst, hier meer afleiding: