Piet van Dijken draaft door: het is wel klaar

De Volvo in het centrum van de Big City

De klok van de Volvo 244 Grand Luxe van 2 januari 1980 is kapot. Het apparaat is opgestuurd naar een expert in Almelo. Ik rij nu zonder klok, dus kan even niet zien hoe hard het gaat. Wel hard, maar hoe hard weet ik niet. Martin Bril reed ook altijd in een Volvo. Een gele stationcar 850 T5R van Garage Roest uit Amsterdam. Die van mij is geen station en komt van Hesse automobielen in Veendam.

Donderdag is de klok klaar en draait de kilometerteller hopelijk  weer als vanouds. 75.000 kilometer in 41 jaar is maar heel weinig. De reden hiervan is dat de Zweed ruim20 jaar in de showroom heeft gestaan. Maar ook dan nog zijn het weinig kilometers. Het is voor mij pas klaar als de klok weer draait. De voetballerij in de eredivisie en in de eerste divisie is gelukkig ook klaar. Voor mij persoonlijk is het een zegen. Nooit eerder meegemaakt dat ik alle wedstrijden van het seizoen liggend op de bank heb bekeken.

Van de toenmalige directeur kreeg ik voor spelerspresentaties en huldigingen een kaart voor het leven op de perstribune, maar ook dit geschenk blijkt weer eens geen dubbeltje waard. Bij nader inzien had ik de kaart nooit moeten accepteren. Beter gezegd, wanneer ik toen had geweten wat ik nu weet, dan had ik die kaart nooit gewild. Het zij zo.

FC Groningen verliest van en in Utrecht en FC Emmen delft het onderspit thuis tegen NAC. Toen was het voor mij wat het voetbal betreft helemaal klaar. De EK kan mij ook gestolen worden. Sergio Padt gaat keepen in Bulgarije en Simon Tibbling gaat vier jaar voetballen in Denemarken. De eerste is voor even klaar met de FC, de tweede met Emmen, wat denk ik ook voor de Drentse club geldt.

Ik zie en vooral hoor in het programma De Vooravond Bart Chabot praten over zijn drie vrienden, Jules Deelder, Martin Bril en Herman Brood. Bart schreef er een boek over en raakt steeds weer emotioneel bij het zien van de vrienden, die hij in zijn boek weer volop tot leven laat komen. Eerder schreef Chabot al een boekje of vier over Herman, dus is het onderwerp over Brood wel klaar. Ik ben er helemaal klaar mee. Ik hoor het dagelijks te pas en te onpas.

Pieter Omtzigt plakt er nog vier maanden aan vast, omdat ook hij er even klaar mee is. Dit geldt ook voor Dick Advocaat als trainer van Feyenoord. Dick is net een half seizoen te lang doorgegaan. Laat ze de kolere krijgen had hij in de winterstop moeten zeggen. Ik ben er wel klaar mee. Laat Arne Slot het maar overnemen. Advocaat is toch gebleven en heeft na een boel ellende zijn laatste wedstrijd tegen FC Utrecht gewonnen. Maar goed voor Feyenoord dat Utrecht een paar dagen eerder van FC Groningen won, anders had ik het nog moeten zien.

Ik ben er wel klaar mee lieverd. Hoe vaak zal Dick Advocaat deze woorden de laatste maanden bij thuiskomst tegen zijn vrouw hebben gezegd? Ik denk wel heel vaak. Bij het redigeren van mijn boek was ik er op het laatst ook wel klaar mee. Welke column wel en welke column niet? In totaal telt het boek 208 pagina’s en het was a hell of a job om de juiste keuzes te maken. Een dag voordat ‘Piet’s Big City’ naar de drukker ging heb ik samen met uitgever Sonja Geurts nog wat kleine dingetjes veranderd.

Daarna slaakte ik een zucht van verlichting en liet haar weten er nu ook wel klaar mee te zijn. Op zaterdagmiddag 29 mei tussen half 2 en 4 uur signeer ik mijn boek inclusief een gratis fles Negroamaro rode wijn bij Meinardi in Noordbroek. Daarna is het wel klaar.

Door Piet van Dijken

Psst, hier meer afleiding: