Piet van Dijken draaft door: Jan Leugs

Jan Leugs (Foto: screenshot uit item RTV Noord)

Maandagavond half 11. Een app van oud-collega René Walhout. ‘Deze kende ik van jou’, luidt de boodschap, aangevuld met ‘Van een ouwe kerel uit Ten Boer.’ Waar het om gaat is een stukje uit de NRC van 31 mei op de Opinie pagina met als titel ‘Staande’. De leestijd is 1 minuut en het verhaaltje komt uit de pen van Emma Visser.

Onder het stukje staat dat lezers de auteurs van deze rubriek zijn, dat het daarom ook de naam ‘Ikje’ draagt, en dat de anekdote of persoonlijke ervaring maximaal 120 woorden mag zijn. Bij deze dan het Ikje van Emma: In onze oude dorpskrant wordt een man van 90 jaar geïnterviewd. Hij werkt nog steeds als vakkenvuller in de dorpssupermarkt. Natuurlijk vraagt de journalist naar zijn geheim, hoe hij zo gezond blijft. Ik verwacht het gebruikelijke riedeltje: niet roken, weinig alcohol en gezond eten. Maar nee. Het blijkt allemaal veel eenvoudiger. Hij antwoordt: “Altijd staande je sokken aandoen. Zodra je daarbij gaat zitten, word je oud.”

Mijn app aan René Walhout maakt duidelijk waarom ik het stukje van Emma nu in mijn eigen column heb verwerkt. ‘Klopt helemaal René. De man in het verhaaltje is Jan Leugs. Hij is 100 jaar geworden en had vroeger samen met zijn vrouw, die trouwens ook 93 werd, een kruidenierszaak in Harkstede. Later woonde Jan Leugs in de Bloemhof in Ten Boer, waar hij de vakken vulde van de plaatselijke C1000.

Zelf heb ik Jan regelmatig voor de microfoon gehad en maakte met cameraman Ronald Pras, regisseuse Léonie Albers en chauffeur Wobbo Hopman een aflevering van het RTV Noord-programma ‘Nou of Nooit’. Jan zijn grote wens was zelf een cd op te nemen. In de studio van Renger Koning is die wens alsnog in vervulling gegaan. We kregen het schijfje gelijk mee en in de recreatiezaal van de Bloemhof hebben een aantal bejaarden daarna op het nummer van Jan gedanst. Het was al met al een onvergetelijke dag, die ook nog eens een mooie uitzending opleverde. Wat was Jan Leugs trots! De man straalde als nooit tevoren.

Toen hij 98 werd kreeg hij een gratis slipcursus op het circuit van Lelystad plus een verlenging van zijn rijbewijs met 5 jaar. Hiermee haalde de Groninger zelfs de voorpagina van De Telegraaf en een verhaal in Trouw. Een jaar daarvoor heb ik nog zijn Renault 19 automaat gekocht. Jan Leugs was stapelgek op auto’s en zat nog elke dag achter het stuur. Hij wilde dolgraag weer een auto met een schakelbak omdat, zoals hij doodserieus beweerde, een automaat voor ouwe mannen is.

Toen hij de voor hem juiste auto had gevonden, een Opel Astra handgeschakeld, heb ik de Renault 19 automaat overgenomen. Altijd heb ik gedacht dat als er één 110 jaar wordt dan is het wel Jan Leugs. Maar bij 100 was het opeens gebeurd. Toen ik hoorde van zijn dood viel het mij ondanks zijn hoge leeftijd toch rauw op het dak.

Jan Leugs overleden. Het was voor hem gewoon nog te vroeg. Ik denk nog vaak aan de oude baas. Eigenlijk elke ochtend, wanneer ik zittend op een stoel mijn sokken aantrek. Dank voor de tip René. Blij mee.’ Toch heel bijzonder dat tien jaar na zijn dood al die belevenissen voor even weer opborrelen. Jan Leugs, geboren op 7 februari 1911 aan de Hamweg in Harkstede, overleed op 20 juni 2011 in de Bloemhof in Ten Boer. Tot aan de dag van vandaag staat hij nog steeds geboekt als de oudste vakkenvuller van Nederland. Blijf aan hem denken. Prachtkerel was het!

Psst, hier meer afleiding: