Piet van Dijken draaft door: Loetje

Vijf jaar geleden. Met Mari en Wilfred biefstuk eten bij Loetje in Amsterdam.

Reserveren bij Loetje kan pas weer vanaf 5 juli zegt de dame aan de andere kant van de lijn. Het nieuwbakken etablissement aan het meer van Paterswolde, op de plek waar eerder Paviljoen van de Dame haar domicilie had, is nog geen twee weken open of de maand juni zit vol. Ook de lunch vraag ik nog voor de zekerheid. Ook de lunch meneer.

Eindelijk is er dan een Loetje in de buurt en toch lijken de biefstukken nog ver weg. Op de site van Loetje staat dat je voor binnen eten dient te reserveren, echter voor het terras mag gokken op een vrij plekje. Staande voor de balie kom ik er op zondagmiddag achter dat wat op de site staat niet klopt. Wat blijkt? Wanneer je naam niet voorkomt op het lijstje van mensen die voor binnen hebben gereserveerd, het dan verboden is om te gaan kijken of er wellicht nog plaats is op het terras van het biefstukkenrestaurant.

Ik kan u niet doorlaten zegt de bediende streng, u staat niet vermeld in de computer. Ik kan lullen als Brugman, dreigen met het schrijven van dit stukje of misschien zelfs vragen of de man bij de entree wel weet wie ik ben? Dit laatste gaat te ver en heeft ook weinig zin, omdat de man een volbloed Amsterdammer is, en dat je toch wel een beetje dronken moet zijn wanneer je deze vraag, zelfs aan deze chauvinistische Mokumer, durft te stellen.

Weet je wel wie ik ben? Dan ga je pas echt op je bek. De volgende dag zit het me nog steeds niet lekker. Ik bel het nummer en krijg een andere Loetje-vrouw aan de telefoon. Ze neemt de tijd en laat me uitgebreid mijn verhaal doen. Ze klinkt aardig en toont interesse en begrip. “Maar meneer, helaas kan ik verder niets voor u doen. Vanaf 5 juli is het weer mogelijk om te reserveren. U mag ook een mailtje sturen. Fijne dag.” De biefstukken van Loetje. Ik at ze in Amsterdam, in Bergen en in Laren. De lekkerste biefstukken van Nederland, gelardeerd met twee sneeuwwitte plakjes brood voor het dippen in de ruimschoots aanwezige jus.

Er zijn veel meer Loetjes in ons land te vinden, op meerdere plaatsen zijn er ook Loetje hotels. Het is waar je ook komt  druk en vol, maar je krijgt tenminste de kans om je naam op te geven en daarna aan de bar of op het terras te wachten tot je aan tafel mag. Zelfs in Amsterdam. Naast Leeuwarden is het nu dus ook smullen en smikkelen aan de boorden van het Paterswoldsemeer. De laatste Loetje heeft er nu al voor gezorgd dat je geduld behoorlijk op de proef wordt gesteld.

Wanneer je op een zonnige zondagmiddag het voornemen hebt om na lange tijd weer eens de smaak van een heuse biefstuk van Loetje te proeven, maar je wordt al bij de deur tegengehouden door een wat arrogante Amsterdammer, dan is de lol er wat mij betreft gauw vanaf. In plaats van een mailtje voor een reservering vanaf maandag 5 juli stuur ik de mensen van Loetje eerst maar dit stukje, in de hoop dat zij er hun voordeel mee doen. En niet te vergeten voor alle bezoekers, die net als ik in de wacht staan en smachten naar een biefstuk van Loetje!

Door Piet van Dijken

Psst, hier meer afleiding: