Piet van Dijken draaft door: LouLou

Ik ga vanavond bij Claire eten. Bij Bistro LouLou aan het Schuitendiep 44. Pompoensoep vooraf, of nog liever de Tartare de saumon, zalm-yoghurt-bieslook, beter nog alle twee, daarna als hoofdgerecht de onnavolgbare Flétan, heilbotfilet-risotto-salsa verde, met als dessert de Cheesecake, limoen-granité-munt. Dat ga ik vanavond doen, niemand die mij tegenhoudt. Nu mijn besluit vaststaat, heb ik opeens ook zin aan de onvervalste Steak frites salade van LouLou. Geen gezeur, gewoon keihard gaan voor de Steak! Gelardeerd met frites-groene salade-kruidenboter. Om over de Boeff Braisé, het sukade draadjesvlees, en de Bar, de zeebaars, nog maar te zwijgen. Het kwijl komt me bij de gedachte spontaan uit de mond.

Ik besluit om mijn definitieve keuze uit te stellen tot ik aan tafel zit en Claire komt informeren of ik al een keuze heb gemaakt? De vraag blijft wanneer Claire aan tafel verschijnt om me dit te vragen? De kans is klein dat zij vanavond aan de door mij gereserveerde tafel opduikt om te vernemen of ik voor de Marquis de Goulaine Sauvignon Blanc ga of toch voor de Saint-Roch Rosé uit de Franse Languedoc? Ik moet opeens denken aan het liedje van Fats Waller uit 1935. Lulu’s Back in Town luidt de titel en sommige regels in de tekst zeggen veel. ‘Well look who’s here, Lulu’s back in town. You can tell the mailman not to call, I ain’t comin’ home until the fall, And again I might not get back home at all, Lulu’s back in town, yeah’. ‘Kijk eens wie er is, Lulu is terug in de stad, ja’. Voor de goede orde, Mel Tormé, de beste crooner ever, heeft het lied ook gezongen, net als Thelonious Monk en The Hi-Lo’s.

LouLou, het etablissement van de exquise gerechten, is nu een jaar gevestigd in de Big City, maar op het moment van de verbouwing op 15 maart vorig jaar ging de boel voor de eerste keer op slot. Tussen de eerste en tweede lockdown  krijgt Claire dan toch de kans om te laten zien en vooral om te laten proeven wat zij wil met Bistro LouLou. Een verrijking zijn van de Groninger horeca. Claire is dé ideale gastvrouw. In combinatie met de kwaliteit van spijs en drank groeit haar klantenkring met de week. Tot de horeca weer haar deuren dient te sluiten.

Dit geeft mij de ruimte om in dit stukje nog een Lulu voor het voetlicht te halen, een zangeres uit Engeland, die inmiddels ook al weer 72 jaar is. Lulu, wie kent haar nog? Officieel heet Lulu Marie McDonald McLaughlin Lawrie, maar als artiest klinkt Lulu toch beter. Goed om te weten is wellicht nog dat zangeres Lulu in 1969 trouwde met Maurice Gibb van de Bee Gees, en dat dit huwelijk na vier jaar kinderloos zou eindigen. Haar eerste hit scoorde Lulu in 1964, ze was toen pas 16, met het nummer ‘The Man Who Sold The World’.

Back to Bistro LouLou in Stad. Terug naar de tafel waar ik volgaarne vanavond aan zou willen plaatsnemen. Het verlangen kan nog zo groot zijn, verlangen is vaak mooier dan de daad, ik weet dat dit niet gaat gebeuren. Tenminste niet vanavond. Niet alleen voor LouLou, maar voor de hele horeca is mijn hoop gevestigd op woensdag 31 maart, wanneer in elk geval de terrassen weer open zullen zijn. Dit is niet slechts mijn bede, maar de bede van alle Nederlanders die de horeca een warm hart toedragen. En wat LouLou betreft, ik denk toch dat ik de Flétan had gekozen.

Door Piet van Dijken 

Psst, hier meer afleiding: