Piet van Dijken draaft door: Mike te Wierik

Stefan Bleeker is de FC Groningen-watcher van RTV Noord. In goed Nederlands, de verslaggever die voor de regionale omroep het wel en wee van de FC volgt. Daarbij geeft hij ook voor Radio Noord live commentaar bij alle wedstrijden. Stefan eet en drinkt derhalve FC Groningen. Dat doet hij prima. Zijn commentaar is goed te pruimen en hij durft kritische vragen te stellen. Na afloop van de verloren wedstrijd tegen Ajax praat Stefan zoals altijd met trainer Buijs en verder nog met de spelers Padt, Da Cruz en Te Wierik. Over de laatste gaat dit stukje.

De bij de FC teruggekeerde verdediger was woedend, hij voelde zich slachtoffer, nadat er tegen hem hands was geconstateerd in het strafschopgebied. Penalty voor de Amsterdammers, geel voor Te Wierik en daarbij ook nog eens een directe wissel. Witheet verscheen hij na het laatste fluitsignaal voor de camera van ESPN. Te Wierik is geen prater, kent het woord nuance niet en heeft ongeveer dezelfde vocabulaire als Ronald de Boer, en tegen presentator Toine van Peeperstraten liep hij leeg met louter krachttermen, waarbij het o zo voorspelbare ‘kut’ de hoofdmoot van zijn tirade blijkt. “Wat een kutmiddag! Kutregels zijn het! Kut is het, zwaar kut!”

Na Toine is  Stefan aan zet. Het interview van hem met Te Wierik duurt op de kop af 4 minuten en 16 seconden. Bij het terugluisteren hoor ik vooral veel kloten, zoals klotenwedstrijd, klotenregel en klotengevoel. Verder zijn daar nog schijtregel, bullshit en voor de afwisseling zomaar tussen alle kutten en kloten door de schoonheid van het woord poppenkast. Het is één grote poppenkast! Hij kan het dus wel degelijk, die Mike te Wierik.

Over de openingsvraag van Stefan Bleeker is nagedacht. “Mike, waar wil jij het over hebben?” Een stortvloed van woorden komt bij diens antwoord de verslaggever tegemoet. “Die gast, volgens mij was het Alvarez, schiet de bal tegen mijn arm. Ik wil me nog omdraaien, maar dat lukt niet. Waar moet ik anders met mijn armen heen? Die gast schiet en in de kluts raakt de bal mijn arm. Penalty en geel.” “Je kon er ook gelijk af”, riposteert Stefan. “Was je niet liever blijven staan?” Te Wierik hoeft er niet over na te denken. “Ja, ook dat nog. Natuurlijk had ik liever door gespeeld. Ik wil toch voetballen. Maar ja, het is zijn goed recht om mij te wisselen.”

Bleeker blijft kietelen. “Trainer Buijs vond je ook niet best. Heeft hij gelijk?” “Ben ik het niet mee eens. Ik ben kritisch genoeg op mezelf, weet ook wel dat er dingen beter kunnen, maar hierin verschillen we duidelijk van mening. Wat Buijs zegt klopt trouwens wel. Altijd gaan voor het resultaat. Anders kun je beter thuis blijven.”

Tot slot van deze column rijst bij mij maar weer eens de vraag of je eigenlijk wel spelers moet terughalen? Ik vind nog steeds van niet. Zelfs bij Milko Djurovski lukte het niet. Toen hij voor de tweede keer in Groningen neerstreek was de glans er vanaf. Wat is de meerwaarde om Te Wierik na zijn kortstondige verblijf in Engeland weer opnieuw en ook nog eens tot 30 juni 2024 te contracteren? Denk je dat na het vertrek van Nijland de club eindelijk eens van die langlopende contracten af is, nee dus.

Wat is de meerwaarde van Te Wierik? Itakura, waar hij centraal mee in de verdediging staat, is drie keer zo goed als hij en daarnaast heeft FC Groningen spelers voldoende die prima naast de wekelijks uitblinkende Japanner kunnen spelen. Tegen Ajax heeft Te Wierik vooral veel ballen teruggespeeld op keeper Padt. Volgend seizoen doet hij dit op diens opvolger.

Door Piet van Dijken       

Psst, hier meer afleiding: