Piet van Dijken draaft door: Scapulier

Eusebio met een veel te groot gephotoshopt scapulier om z’n nek

Toen ik vijftien jaar was kocht ik een scapulier. Een scapulier is een hangertje waarop Maria is afgebeeld. Ze zijn er in goud, in zilver en in blauw met een zilveren randje. De blauwe heeft mijn voorkeur.

De scapulier wordt in de meeste gevallen gedragen door mensen die het katholieke geloof een warm hart toedragen. In vroeger dagen zag je de scapulier meer dan nu. Het zo bekende kruisje blijft nu eenmaal geliefd.

Zelf vind ik de scapulier veel mooier en weet nog goed dat ik 56 jaar geleden voor vijf gulden mijn eerste scapuliertje, het was een kleintje, kocht in een winkel in de Zwanestraat, dat bijkans alles verkocht voor onze katholieke medemens.

Frans Burkels

Mijn vriend Frans Burkels, die net als ik in de Sabastraat woonde, hij op 63, ik op 2, deed mij de liefde voor het scapulier ontdekken. De familie Burkels was een katholiek gezin met vijf broers die allen een scapulier droegen, hangend aan een zilveren halsketting. Ik vond het prachtig en wilde ook een ketting en een scapulier. De broers Burkels voetbalden bij het katholieke Amicitia VMC, ikzelf bij GVAV Rapiditas.

Aan vriend Frans vertelde ik mijn idee om ook een scapulier aan te schaffen. Frans vond het maar raar. Wat moest ik nu met een dergelijk relikwie om de hals? Ik was immers geen katholiek. Toch heb ik geen moment getwijfeld. Een ketting met scapulier nonchalant hangend over mijn voetbalshirt, het kan toch niet mooier.

Eusebio

Eusebio droeg ook een scapulier. Weliswaar van puur goud, maar het was wel degelijk een scapulier. De parel van Mozambique had het kleinood gekregen van zijn moeder. De voormalige sterspeler van Benfica was dan ook ten einde raad toen hij na een Europese wedstrijd merkte dat zijn gouden ketting was gebroken en dus ook de scapulier verdwenen.

Het Portugees voetbalicoon was ontroostbaar en wilde niet eerder weg voordat zijn scapulier weer terecht was. Met man en macht werd naar het sieraad gezocht. Zelfs zaklantaarns kwamen er aan te pas, maar hoe er ook werd gekeken, de bedel van een van de beroemdste voetballers van de wereld bleef onvindbaar.

Ik weet nog dat ik intens met Eusebio meeleefde. Welk een waarde had de scapulier voor hem en hoe erg was het om terug te moeten vliegen naar Lissabon zonder het door hem zo gekoesterde relikwie.

Mijn eigen scapulier

Een dag na het drama Eusebio kocht ik mijn eigen scapulier. Een gelukzalig gevoel overviel me de eerste dag bij het dragen van ketting en scapulier. Tot dat ook voor mij de dag aanbrak dat ik erachter kwam dat de sluiting van de ketting poreus was en ik voelde dat er niets meer om mijn hals hing. Ogenblikkelijk moest ik aan Eusebio denken. Voor hem was het natuurlijk vele malen erger, niet vergelijkbaar, maar toch baalde ik.

Vreemd genoeg heeft het lang geduurd voor ik weer een scapulier heb gekocht. Tot ik in een winkel in de Steentilstraat bij edelsmid Aad Zandvliet in de etalage een pracht exemplaar zag. Groter dan de vorige, hemelsblauw met het zo herkenbare zilveren randje. Voor 15 gulden mocht ik de scapulier aan de tevens bij Aad gekochte zilveren ketting hangen en voor even voelde ik me weer dat jongetje die toentertijd zo meeleefde met het verdriet van Eusebio.

Door Piet van Dijken