Piet van Dijken draaft door: signeersessie

‘Piet’s Big City’ gesigneerd bij Meinardi

Op zaterdagmiddag 29 mei signeer ik mijn boek ‘Piet’s Big City’ bij Meinardi in Noordbroek. Inderdaad, bij Meinardi. Na 7 maanden is het dan eindelijk zover. De presentatie van mijn boek was vorig jaar op 29 oktober in Forum Groningen, maar vanwege de pandemie is de befaamde asperge- en aardbeienkweker nu pas aan de beurt.

Zoals gewend van onze generatie ben ook ik op tijd. Van de uitgever, Koninklijke Van Gorcum uit Assen, ontvang ik een prachtige banner, waarop afgebeeld de cover van mijn boek plus het antwoord op de vraag: ‘Wie weet er nou meer van Grunn dan Piet? Niemand toch’. Altijd fijn om te lezen. De bedoeling van het spektakel bij Meinardi is dat ik ga proberen om zoveel mogelijk boeken aan de man en/of vrouw te brengen. Normaliter kost het boek 15 euro, maar vanmiddag tussen 2 en half 5 krijgt de koper er een fles rode Italiaanse wijn van het topmerk Negroamaro gratis bij.

Aanbevolen door Wietze Snaak van Jos Beeres Wijnkoperij. Kost los 7,40 euro, dus als het nu niet lukt met de verkoop van het boek dan weet ik het niet. De wijn is trouwens een geschenk van Huib Meinardi. Een boek in combinatie met een fles wijn, wat wil een Grunneger nog meer? Elk en één die langs mijn tafeltje komt wordt door mij aangesproken. Het is lang niet altijd raak. Opeens blijken er toch Stadjers en mensen uit de provincie die of niet drinken of niet lezen.

Er is zelfs volk dat beide redenen aanvoert om maar niet te hoeven kopen. “Meneer. Mag ik u wat vragen. Komt u voor de wijn of voor het boek?” Met een norse blik kijkt de man mij scheef aan en roept in het voorbijgaan dat hij èn niet drinkt èn niet leest. Dorine Folkerts is hartstikke blij met de combi boek/wijn, net als Astrid en Bernard Schlimbach, wellicht nog familie van Jan Schlimbach van het Dagblad,

Han Alwon met dochter Lianne en de familie Bos uit Middelsum, waar heer Bos na de gift aan vrouw Bos vraagt of zij die vent, mij dus, wel kent? “Kenst doe dai vent?” Mooi man! Lol genoeg bij Meinardi in Noordbroek. Zoals alle door mij eerder gesigneerde boeken gebruik ik ook deze middag uitsluitend de vulpen. “Ik schrijf er ook wat voor u in hoor mevrouw. Met vulpen.” Een paar keer geeft dit nu juist de doorslag. Het echtpaar twijfelt nog over wel of geen aankoop, maar het beloofde schrijfsel voorin het boek van de scribent zelf geeft uiteindelijk de doorslag.

“Nou zullen we het dan maar doen Jan.” Jan knikt en ik vraag voor wie het is. Terwijl ik het verlangde opschrijf zegt de dame dat zij eigenlijk geen rode wijn lust, dat ze liever een zoete witte fles wijn wil. Ik riposteer dat dit niet kan, omdat de afspraak nu eenmaal is dat de aanbieding alleen geldt voor de rode Negroamaro, maar dat ik wel zeker weet dat zij hier geen spijt van krijgt. “Zoete witte wijn past niet bij dit boek mevrouw. Bij het lezen van mijn columns hoort een mooie volle rode wijn. Dat leest veel prettiger.”

De dame is overtuigd en zonder morren legt zij het boek en de wijn in het winkelwagentje, zich vast wel afvragend waarom witte zoete wijn niet zou passen bij een boek met losse stukjes. Colin Mooijman uit Stad is ook in Noorbroek. Hij filmt een korte impressie van het laatste half uur. Waarom blijft nog even geheim. Ik neem afscheid van Huib Meinardi, die voor het weekend nog een verrassing voor me heeft. Twee papieren zakken met asperges, aardbeien, krieltjes, wijn en een monchoutaart. Met een glimlach ga ik huiswaarts. Het was een mooie middag in Noordbroek. Bij Meinardi.

Door Piet van Dijken

Psst, hier meer afleiding: