Piet van Dijken draaft door: Terwijl en tenzij

De Friese dichter Rense Sinkgraven, geboren in het immer bruisende Sint Jacobiparochie, maar veel bekender in Groningen, al was het alleen maar vanwege zijn programma ‘Naked Lunch’, belt mij in de voormiddag met een onheilspellend bericht. “Piet, beste man, op pagina 127 van jouw recent verschenen boek, dat ik trouwens met plezier heb gelezen, staat een fout. Tenzij moet terwijl zijn. In het Engels zeg je ‘while you make other plans’ en while betekent terwijl en geen tenzij. Ik dacht, ik bel hem maar even. Weet je, stel dat er nog een druk komt, dan kunnen ze tenzij even in terwijl veranderen. Fluitje van een cent immers.”

Ik dank Rense voor zijn oplettendheid en pak het boek erbij. ‘Bedenksels’ heet de column en inderdaad, in de wijsheid van John Lennon staat tenzij en geen terwijl. Een fout die ik mijzelf voor honderd procent mag aanrekenen. “Het leven is wat er gebeurt, terwijl je andere plannen maakt.” Het is een prachtige uitspraak van Lennon, helemaal wanneer het klopt. Zonder Renze had ik het niet opgemerkt, hoewel de spreuk ook nog eens wordt geaccentueerd in een cirkeltje boven het geschrevene. Het zij zo. Valt niets meer aan te doen. Maar mocht er ooit een tweede druk van ‘Piet’s Big City’ verschijnen, dan staat er terwijl. Bij deze beloofd.

Ik zie dat ik 220 woorden voor deze uitleg nodig heb en besluit om het stukje te volmaken met mijn laatst verzamelde bedenksels en uitspraken. Zoals daar is de scherpte van columniste Sylvia Witteman, die geheel naar waarheid in een interview zegt “dat als iets gemakkelijk leest er juist veel werk in heeft gezeten.” In het programma ‘De geknipte gast’ komt presentator Eus met het gegeven dat er in veel gevallen slechts gelachen wordt om maar niet te hoeven huilen en schrijft columniste Aaf Brandt Corstius dat zij in deze tijd vooral de mensen mist die ze niet kent.

Ik weet het beste lezer, het is soms even nadenken, maar het gaat u lukken. Diepte kan immers zo mooi zijn. Want wat te denken van het antwoord van de kleurrijke oud-voorzitter van FC Groningen Renze de Vries, nadat een journalist hem had gevraagd hoe het ging met de net geopereerde verdediger John de Wolf. “De Wolf. Die ligt nog op de fancy fair.” Nog een paar van dit kaliber. Zoals deze van de altijd wel aanwezige Ronald de Boer. “De trainer kreeg het ook wel op de schoot geworpen hè.” Om nog maar te zwijgen over advocaat Winfryd de Haan. “We zitten in een neerwaartse spiraal omlaag.”

De cabaretier Youp van ’t Hek, die zijn laatste voorstelling wil geven op 28 februari 2024, de dag dat hij 70 wordt, komt dan ook met de ietwat voorspelbare stelling ‘dat hij liever 2 jaar te vroeg stopt, dan 10 minuten te laat’. Een nadenkertje van Youp. In een oud boekje lees ik dat judoka Anton Geesink bij leven altijd liever een hengel had dan een vis en roept in hetzelfde naslagwerkje de op leeftijd zijnde actrice Mimi Kok “Ik wou dat ik naar huis toe wou.” Datzelfde gevoel heb ik nu ook. Mimi is een mooi en toepasselijk sluitstuk van deze column, die mij hoe dan ook weer aan het denken heeft gezet.

Door Piet van Dijken   

Psst, hier meer afleiding: