Piet van Dijken draaft door: Texel (4)

Ben twee jaar niet op Texel geweest. Twee jaar mijn favoriete eiland niet gezien. De laatste foto plus het passende stukje van de door mezelf bedachte rubriek ‘Texel op z’n best’ dateert alweer van  26 juli 2019. Het is een foto van de omheining van de S.V. De Koog, waarop een opgehangen bord de mensheid laat weten dat er op maandag om 20.00 uur in de voetbalkantine aan de Boodtlaan 39 een Bingoavond is.

Mijn tekst bij de foto is alleszeggend. “Vakantie op hét eiland vandaag voorbij. Mis ik verdomme toch nog ‘het allerbeste van Texel’. De Bingo op maandagavond van S.V. De Koog. Maar ja, je kunt niet alles hebben. Wat betreft deze rubriek, tot volgend jaar.” Dat volgend jaar had dus over twee jaar moeten zijn. Op woensdag 4 augustus is ‘Texel op z’n best’ terug.

Met de belofte dat ik er ook in deze vakantie weer vol voor zal gaan! De promotie, die ik in al de voorgaande jaren met mijn stukjes over Texel heb gemaakt, zijn niet onopgemerkt gebleven. De reacties gaan soms zover dat een geboren Texelaar me op het strand de vraag stelt of ik geen burgemeester van het eiland wil worden, en zo ja, wat ik dan als eerste zou willen veranderen? Op het eerste antwoord ik volmondig “nee”, op het tweede “het aanpakken van de royaal aanwezige kuilen in de fietspaden.”

Er wordt op Texel nogal wat gefietst en de paden waarop wordt gefietst zitten vol met kuilen en losliggende stenen. Het is daarom van het grootste belang dat dit wordt aangepakt. Als burgemeester heb je hierin natuurlijk een dikke vinger in de pap, maar om nu voorgoed op dit wonderschone eiland te moeten verblijven, ik denk toch maar van niet.

Om als toerist een maandje op Texel te kunnen verblijven is welhaast dé ultieme genoegdoening, maar helemaal weg uit de Big City zou me doodongelukkig maken, hoewel ze in het dorpje Den Hoorn wel een heuse Herenstraat hebben, weliswaar met een n, maar in deze straat, waar tevens het sterrenrestaurant Bij Jef is gevestigd, zou ik probleemloos voor TV Noord Holland wekelijks een ‘Herenstraat Helemaal’ kunnen maken.

Dat zou toch wat zijn! In deze Herenstraat in Den Hoorn heb je ook de Boekenschuur. Een stoffig schuurtje vol met boeken, waar ik jaren geleden voor drie euro het boek Turks Fruit van Jan Wolkers kocht. Bij leven woonde de schrijver aan de Rozendijk 23 op het eiland. Wat is er dan mooier dan deze bestseller op Texel aan te schaffen, dat van Wolkers terecht de titel ‘het eiland van de liefde’ kreeg.

Op een met pen geschreven vergeeld A viertje staat dat het in de Boekenschuur om zelfbediening gaat en dat er achter in het schuurtje een melkbus met gleuf is neergezet waarin het verschuldigde bedrag in kan worden gedeponeerd. De prijs staat voorin het boek en er wordt gerekend op ons aller eerlijkheid. De keren dat ik de Boekenschuur met een bezoek vereerde waren mijn fietstassen boordevol met alleen maar betaalde boeken.

Ik verheug me op een nieuwe serie maken van ‘Texel op z’n best’. Fietsend op het eiland iets tegenkomen, fotootje maken en er een stukje bij schrijven. Waarom juist op dit eiland? Wel nu, Texel verveelt me nooit. Het is met afstand mijn lievelingseiland. Natuurlijk is en blijft de Big City mijn grote liefde, maar heel kort erachter komt toch wel Texel. Wens daarom iedere lezer waar dan ook net zo’n fijne vakantie.

Door Piet van Dijken       

Psst, hier meer afleiding: