Piet van Dijken draaft door: Tokyo 2020

Wij landgenoten en sportliefhebbers zullen Ranomi Kromowidjojo na haar zwemcarrière dan ook herinneren als de sportvrouw waar wij decennia lang van hebben genoten.‘ (Foto: Marco de Swart)

Die Lieke Martens! Samen met trainer Wiegman is zij verantwoordelijk voor de nederlaag tegen Amerika. Trouwens, Vivianne Miedema is ook niet brandschoon. De spits heeft verdomme 10 keer gescoord, een absoluut record, is in topvorm, en dan laat zij Martens, die totaal niet in de wedstrijd zit, toch de aan Nederland toegekende penalty nemen.

Had ook Sarina Wiegman nooit mogen toestaan, en hier komt nog bij dat Miedema de bal uit de handen van Martens had moeten slaan om daarna uiterst relaxt de strafschop te nemen. Martens mag dan wel bovenaan het lijstje van coach Wiegman prijken als het om het nemen van elf meter trappen gaat, maar als je in de wedstrijd nog geen grasspriet voorbij komt en topscorer Miedema speelt daarentegen de pannen van het dak, dan heeft de midvoor uit Hoogeveen alle recht om de penalty op te eisen.

Kijk, als die Martens ballen had getoond, dan had zij in de strafschoppenserie na de verlenging als eerste een strafschop genomen. Maar Lieke had plotseling geen trek meer om als de nummer één van de lijst achter de bal te gaan plaats nemen. Het uiteindelijke resultaat van dit kinderlijke gedrag is dat Amerika door is en Nederland naar huis kan. Met dank aan mevrouw Martens, die na de wedstrijd haar tranen de vrije loop liet, zodat iedereen kon zien hoe verdrietig zij was over de uitschakeling.

Tsjonge, wat een nagemaakte is die Lieke Martens! Oprechte boosheid maakt zich dan ook meester na aanleiding van het stupide gedrag van zowel speelster als coach. Daarom maar snel door naar Daphne Schippers, de atlete met chronische rugpijn. Lange tijd lijkt een val van de trap in haar woning de enige oorzaak, maar recent komt aan het licht dat er meer speelt dan alleen het ongelukje in huis.

Goede raad blijkt  weer eens duur. Als voetballertje leer je bij de pupillen dat je bij een strafschop het lichaam voorover dient te houden. Doe je dit niet, dan gaat de bal over het doel. Voor alle soorten sporters geldt ook dat in het geval van een trap in huis het safer is om nooit op sokken naar beneden te gaan. Er tegenop mag nog net, naar beneden op sokken is super link. Een topatleet als Daphne Schippers heeft dit zeker geweten.

Na haar zilveren plak op de 200 meter in 2016 in Rio is het vijf jaar later in Tokyo voornamelijk kommer en kwel. De 100 meter laat ze schieten vanwege te veel belasting van haar rug, en de series van de 200 meter komt ze maar net door. Daarna is het voor Daphne klaar. Het is daarom tijd voor de laatste dame van de drie in deze column over de Olympische Spelen. Over een Groningse, waar wij met ons allen super trots op zijn.

Als ik Ranomi Kromowidjojo, want over haar gaat het, mag geloven gaat zij met opgeheven hoofd naar huis omdat, en nu komt het, “dit misschien wel mijn mooiste vierde plek ooit is.” Maar 0,09 seconden komt Ranomi tekort voor de bronzen plak op de 50 meter vrije slag, iets dat ik haar als geen ander zou hebben gegund. Ranomi is ook alweer 30 jaar en weet nog niet of haar rijke carrière wellicht nog een vervolg krijgt.

Parijs is over drie jaar en dat zullen dan haar vijfde Olympische Spelen gaan worden. Hoe mooi dit ook voor haar zou zijn, toch vind ik dat zij het niet moet doen. Die misschien wel mooiste vierde plaats in Tokyo is een eervol besluit van een prachtig sportleven. Wij landgenoten en sportliefhebbers zullen Ranomi Kromowidjojo na haar zwemcarrière dan ook herinneren als de sportvrouw waar wij decennia lang van hebben genoten.

Door Piet van Dijken

Psst, hier meer afleiding: