Piet van Dijken draaft door: uitspraken (4)

Piet van Dijken Big City
Mister Big City

Leef het leven in de breedte, want de lengte ken je niet’. Ik lees deze spreuk in de rouwadvertentie van Huibert Pieter Outshoorn uit Veendam, die 16 november op 77-jarige leeftijd overleed.

Het is een prachtige zin om alweer de vierde column over gedane uitspraken mee te beginnen. Twee keer per jaar schrijf ik de door mij verzamelde bijzondere uitspraken op. Zoals daar is de lofzang op de boeren, gedaan in het tv-programma BinnensteBuiten, door meester-kok Jef Schuur van het sterrenrestaurant Bij Jef op Texel. Volgens hem zijn de boeren de stoffeerders van het landschap. In de zesdelige serie Oases zegt een man van 70, die al 53 jaar de kost verdient als vishandelaar, dat nietsdoen niet aan hem is besteed. Beter gezegd, nietsdoen is niet meer dan doodgaan.

Vandaar ook dat steeds meer mensen moeite hebben om te stoppen met werken. Columnist, journalist en schrijver Herman Sandman beweert in zijn dagelijkse stukje in Dagblad van het Noorden dat stamppot snijbonen het lekkerst smaakt wanneer het krietzolt en slatterig is. Dus heel erg zout en  slapjes. Beetje zoals patat dat niet is doorgebakken. Van die friet waar je misselijk van wordt.

Van de beroemde Belgische troubadour Jacques Brel is het gezegde dat talent bestaat uit vooral veel zin hebben om iets te doen. Kan ik me wel in vinden. Ook zangeres actrice Willeke Alberti laat plotsklaps van zich horen. Het is wel degelijk een doordenkertje van de vrouw die mij en mijn nagra, dit is een opnameapparaat, na het interview tegen haar zin bij De Oosterpoort liet staan omdat haar broer Tony naar huis wilde. Bij deze haar bijdrage: ‘Je moet niet met stenen gooien wanneer je in een glazen huisje woont’. Het is maar dat u het weet.

Van Willeke naar Robert de Niro en Al Pacino is maar een kleine stap. Deze twee filmhelden speelden samen in de machtige movie ‘Heat’. De Niro was de boef, Pacino de rechercheur. Het volgende citaat komt uit hun eerste meeting in een koffietent langs de snelweg: ‘Raak nooit gehecht aan iets waar je niet van weg kunt lopen als de grond je te heet onder de voeten wordt’. Zangeres Astrid Akse heeft een liedtekst gemaakt dat ik de lezer niet wil onthouden. Zij schreef het nummer na de dood van haar moeder. Weliswaar in het Engels, maar veel te mooi om weg te laten.

‘Lonely days are gone and so are you, lost in an endless blue, you don’t have to wait another day, life will pick you up, it’s on it’s way’. In de rouwadvertentie van Louwe Sjouw staat het volgende geschreven: ‘Als een schip verdwijnt achter de horizon, is hij niet weg. We zien hem alleen niet meer’. Hij en hem, waarmee zowel het schip als Louwe wordt bedoeld. Uit het prachtige boek ‘Ik ben Pelgrim’ van de Australische scenarioschrijver Terry Hayes komt deze heuse waarheid: ‘Als je vrij wilt zijn hoef je alleen maar los te laten’.

Tot slot twee statements uit de wereld van het voetbal. De fantasie van Diego Maradona gaat in dit geval weer eens heel ver. Het gaat over het missen van een penalty. ‘Een strafschop missen is als dansen met je zuster’. Op de valreep aandacht voor de in 1990 overleden journalist dichter en columnist Nico Scheepmaker. Uit zijn boek ‘Cruijff-Hendrik Johannes’ schrijft Scheepmaker dat Johan de beste was, maar Piet was beter. Cruijff en Keizer. Johan en Piet. Dat waren nog eens tijden. In juni 2022 is het weer tijd voor de volgende serie uitspraken. 

Psst, hier meer afleiding: