Piet van Dijken draaft door: Verslaggever

Op de vroege morgen gaat de bel. Staat een man voor de deur. Heb een pakje voor u. De man loopt naar de vrachtauto waarop Ben Becker Transport staat geschreven. Ik krijg de doos overhandigd met daarbij de mededeling dat ik niet hoef te tekenen omdat hij toch wel weet wie ik ben.

Ietwat gespannen loop ik de trap op. Het zal toch niet? Tot mijn verrassing is het wel! Nadat ik de doos in alle rust met een mesje heb opengemaakt ontwaar ik mezelf op de cover van een boek. Mijn wens is echt de vader van de gedachte. Het boek ‘Piet’s Big City’ is geboren en, beter nog, ik kan er dus niets meer aan veranderen. Het is klaar! Welk een opluchting! Er zitten trouwens nog negen boeken in de doos, waarvan ik de bovenste maar beschouw als mijn persoonlijk eigendom.

Live stream

Na de bezorging van de boeken is er nog een mooi bericht. De presentatie van het boek in Forum Groningen, gekozen tot het Beste Gebouw 2020, zal live worden gestreamd via YouTube zodat iedereen mee kan kijken. Dertig bezoekers is heel weinig, maar de live stream is wel een forse pleister op de corona wond.

Ik lees het pas verzonnen persbericht en herinner me de mooie woorden die toenmalig burgemeester Ruud Vreeman sprak bij de uitreiking van de Erepenning van de stad Groningen op vrijdag 27 juni 2014. “Piet is een onmiskenbaar ‘Stadsjournalist’ en een ware ambassadeur van de stad Groningen, dat voor hem de enige, echte Big City is.”

Big City

Dit laatste moge duidelijk zijn, wie noemt anders zijn boek Big City, hierbij doelend op de voor mij echt de enige Grode Stad. ‘Big City, you’re so pretty’, het is een regel uit het refrein van het nimmer overtroffen lied ‘Big City’ van de overleden zanger Tol Hansse, die het hier trouwens wel over Amsterdam heeft. ‘Waar ter wereld ik ook kwam, nergens was het zo een bende, als in het mooie Amsterdam, welgelegen aan het Ei, wonen zij daar vrij en blij.’

Dat was Amsterdam, snel terug naar Stad. Terug ook naar het boek met ruim 25 jaar geschreven columns. In gedachten zie ik mezelf al zitten achter een tafeltje bij de publieke tribune van het Forum. Een rij mensen staat voor het tafeltje en wil in het net voor 15 euro aangeschafte boek een krabbeltje van de schrijver. Wat moet erin mevrouw? Doe maar voor Jan. Jan keek altijd naar het rondje Herestraat. Ik moest van Jan vragen of dat nog eens terugkomt. De rij wordt langer en langer en mijn vulpen is aan een nieuwe vulling toe. Voor Mieke zegt een man. Het is voor haar verjaardag. Hoe oud? Dat weet ik niet precies, maar jong is ze allang niet meer.

Ik ontwaak uit mijn gedachten en weet dat het dus zo niet zal gaan. Eén woord is in een dergelijk geval alleszeggend. Overmacht. Wij kunnen er niets aan doen, zijn blij met de 30 mensen die de presentatie in het Forum gaan bijwonen en hopen op een boel mensen die via de live stream op YouTube meekijken. Het wordt vast en zeker een mooie en vooral ook gedenkwaardige middag in de Big City.

Door Piet van Dijken

Psst, hier meer afleiding: