Piet van Dijken draaft door: verzamelalbum 50 jaar FC

Van dochter Maddi kreeg ik het verzamelalbum 50 jaar FC Groningen. Foto: Albert Jan de Boer

“Hoi pap, ik heb een cadeautje voor je.” Mijn oudste dochter Maddi komt de trap op en overhandigt me met een grote lach een album met plaatjes over 50 jaar FC Groningen. “Het heeft me bloed zweet en tranen gekost, maar het is gelukt!”

Voor het krijgen van de plaatjes moet je vooral veel boodschappen doen bij Jumbo. Maddi heeft heel erg haar best gedaan om de twee albums vol te krijgen. Twee ja, omdat haar vriend Anjo tevens een fervent aanhanger van de FC is en hij daarom ook dolgraag het verzamelalbum wilde. Waar Maddi de plaatjes verder nog heeft weg geplukt, ik zou het niet weten, wel dat haar moeite dubbel en dwars is beloond. Ben trouwens hartstikke blij met haar verrassing.

Zeventig jaar geleden zat ik voor het eerst tussen pa en ma op de houten tribune van vak K op rij 13 stoel 1 en 2 in het Oosterpark te kijken naar de thuiswedstrijden van GVAV Rapiditas, de voorloper van FC Groningen. Twee jaar was ik toen de liefde voor de club zich al begon te ontwikkelen. Op 16 juni 1971 werd FC Groningen opgericht en het uit 26 januari 1921 stammende GVAV werd weer een amateurvereniging.

Trots van het Noorden staat er in het album boven elke pagina. Het plaatje op pagina 5 in het album is die van Tonny van Leeuwen, de keeper die nooit voor FC Groningen heeft gespeeld. De reden hiervan is bizar. Op 15 juni 1971, een dag voor de oprichting van de FC, verongelukte ‘De Leeuw van Groningen’ op de terugreis uit Rotterdam, waar hij de prijs voor de minst gepasseerde doelman van het seizoen 1970/1971 kreeg uitgereikt.

Slechts zeven goals kreeg hij in dat seizoen tegen. Net als bij Martin, Erwin en Ronald Koeman en bij Piet Fransen staat er ook onder zijn plaatje het woord clubicoon. Bladerend door het verzamelalbum 50 jaar FC dwarrelen herinneringen als vallende sneeuwvlokjes bij me binnen. Vanaf seizoen 1971/1972 zijn ze in grote mate aanwezig. Het eerste seizoen, waar het talent Hugo Hovenkamp op de foto staat tussen Martin Koeman en Piet Fransen.

Hugo, geboren in de Vinkenstraat, waar ik nog mee voetbalde in de B-junioren van GVAV en bij in de klas zat op de Prinsenhof MULO in de Singelstraat bij meneer Doedens en meneer Schmidt en altijd een maatje is gebleven. Hugo, die in 1976 getransfereerd werd naar AZ, waartegen ploeggenoot Willem van Hanegem al snel zei dat wanneer hij linksback zou gaan spelen hij het Nederlands elftal ging halen.

Willem kreeg gelijk. Hugo voetbalde 31 keer voor Oranje, net zoveel als Erwin Koeman. Vanwege een zware knieblessure miste hij onder meer het WK van 1978 in Argentinië. Piet Fransen mag niet onvermeld blijven. In zijn twee seizoenen bij Feyenoord speelde Pietje uit de Hortensialaan 6 keer voor Oranje, maar volgens oud-scheidsrechter Leo Horn hadden dit er 50 meer moeten zijn.

Voetballen in Rotterdam of in Groningen was toentertijd nog een immens groot verschil. Wanneer je bij Feyenoord speelde had je immers veel meer kans op Oranje dan bij GVAV. In het seizoen 1990/1991 behaalde FC Groningen onder trainer Hans Westerhof een verrassende derde plaats. Als er ergens in de clubhistorie een kans was geweest om landskampioen te worden dan was het wel in dat seizoen.

Lang deed de FC mee om de bovenste plaats, maar na een nederlaag met 4-2 in Tilburg tegen Willem 2 en een rode kaart voor Ulrich Wilson brokkelde de kans hierop langzaam af en zat er op het eind niet meer in dan de derde plek. Op het plaatje zie ik mannen als Hennie Meijer, Milko Djurovski, Patrick Lodewijks, Jos Roossien, Edwin Olde Riekerink, Harris Huizingh, Claus Boekweg en last but not least Jan Van Dijk, de enige échte Mister FC Groningen met maar liefst 537 gespeelde wedstrijden voor de club.

In het seizoen 1999/2000 promoveerde FC Groningen met als trainer Jan van Dijk terug naar de eredivisie, wat op zondagmiddag 28 mei 2000 leidde tot de mooiste huldiging in het bestaan van FC Groningen. Tienduizend supporters juichten in de stromende regen op de Grote Markt hun helden toe. Ik weet het nog als de dag van vandaag. Mijn stem was ik kwijt, maar mocht wel de presentatie doen. Bedankt lieve dochter dat al deze mooie herinneringen voor even weer helemaal terug zijn.

Door Piet van Dijken

Psst, hier meer afleiding: